21 สิงหาคม 2554...
เมื่อวาน (20 ส.ค 2554) ดูดีวีดีเรื่อง ซิตี้ออฟโกสต์ ถ่ายทำที่กรุงเทพฯ กับ เวียดนาม มีตอนหนึ่ง เจ้าของโรงแรมเอางูหลาม (หรืองูเหลือมไม่รู้ดูไม่เป็น) มาปล่อยที่ห้องพักแขก แล้วคุยกับแขกที่พักว่า เจ้าโอลิเวอร์ (ชื่องู) ชอบลิง มีประโยคหนึ่งโอ้ทได้ยินเจ้าของโรงแรมพูดว่า" ไมค์ไทสัน" งง เพราะในเรื่องไม่มีอะไรเกี่ยวเลย เพราะชื่องูก็ไม่ใช่ หันไปถามมิสเตอร์ มิสเตอร์ยิ่ง งง บอกว่า เอามาจากไหน ไม่ได้ยินเลย โอ้ทยืนยันว่าใช่ ย้อนกลับไปดูฉากนั้น สี่ ครั้ง สุดท้ายได้ความว่า มายไพตัน (หรือมายแพนตัน) ภาษาอังกฤษแปลว่า งูหลาม หรือ งูเหลือม ตัวที่เอามาปล่อยจับลิง ชื่อโอลิเวอร์ เท่านั้นล่ะ มิสเตอร์ขำใหญ่ แล้วสักพัก พูดถีงไมค์ไทสัน คราวนี้ทั้งโอ้ท ทั้งมิสเตอร์หัวเราะกัน หยุดไม่ได้ น้ำตาไหลทั้งคู่...
ก็แหม ภาษาประกิตไม่แข็งแรงนี่นา ได้ยินเพี้ยนไปคนละเรื่องเลย เป็นอันว่า มิสเตอร์ขำมากมาย ไม่เคยเห็นหัวเราะแบบนี้ ตัวโอ้ทเองก็ขำจนน้ำตาไหล จนเช้านี้ยังถามมิสเตอร์อีก มิสเตอร์ส่ายหัวเลย
21st Aug 2011...
Yesterday we watched DVD "City of ghost"at home . One scene the hotel owner bring a big snake up to the walk way of guest rooms and talked with a guest " I got complain about monkey so my Oliver (snake) loved Monkey". And then he said something more which I heard " Mike Tyson" .
That did not make sense so I asked my husband :
Oath : what about Mike Tyson he said?
Husband : who said? I did not here Mike Tyson
Oath : the hotel's owner said. Could you review back?
Husband : (review the DVD and watched again) I did not hear Mike Tyson yet and it did not make sense. What about Mike Tyson?
Oath : review back again please.
After we watched again just on that scene finally my husband can catch which sentence I talked about.
Husband: "My Python"
Oath : Opp!
From that he kept teasing me by said "Mike Tyson" and we were laughing until our tear came and could not stop laughing.
Sunday, August 21, 2011
Wednesday, August 17, 2011
โอ้ทเครียดบ้างไหม? ..Am I ever upset or stress?
เพื่อนๆ หลายคน ถามคำถามนี้ เพราะภาพโอ้ทที่เผยแพร่ร้อยทั้งร้อยเป็นหน้าตาสดใส ร่าเริง หัวเราะ บ๊องส์ ต๊องส์ สื่อถึงความสุข สนุกสนานตลอดเวลา
คำตอบคือ มีซิ โอ้ทก็เป็นมนุษย์คนหนึ่งที่มีต่อมความรู้สึกครบถ้วน แต่เมื่อเครียด เมื่อทุกข์ ภาพเหล่านี้จะเอาออกเผยแพร่ให้ชาวโลกทุกข์ไปด้วยทำไม แต่ละคนมีเรื่องเครียด เรื่องทุกข์มากพอแล้ว โอ้ทอยากแบ่งปันความสุข รอยยิ้มและหวังว่าภาพเหล่านั้นของโอ้ทจะทำให้ หลาย ๆ คน หรือบางคนมีรอยยิ้มบ้าง ดีกว่าเน่อะ อะไรที่ทำให้เศร้า เครียด ทุกข์ เก็บใส่ถุงดำไว้ เอาไว้คุยกับคนที่รู้ไส้รู้ตับเท่านั้นเพียงพอแล้วล่ะ ไม่ต้องถึงกับประกาศให้ชาวโลกรู้ เพราะไม่ใช่ชาวโลกทุกคนจะให้กำลังใจ แต่ยังมีชาวโลกอีกกลุ่มที่จะคอยสมน้ำหน้า คอยมองในทางลบ แล้วอีกอย่างสิ่งที่เป็นจุดด้อย โอ้ทจะเอามาบอกไต๋ให้คนอื่นรู้ทำไมล่ะ สู้นำเสนอสิ่งที่ดูแล้ว น่าพิศมัยดีกว่านะจ่ะ จะบอกให้เด้....
ภาพตัวเองถ่ายได้ทุกวันไม่มีเบื่อ และยังถ่ายสิ่งต่าง ๆรอบตัว ไปเรื่อยเฉื่อย เก็บวันเวลาเอาไว้ดู เมื่อเวลาผ่านไป ยังสามารถย้อนความรู้สึกในวันเวลาที่ผ่านไปแล้วเหล่านั้นกลับมาได้เสมอ เมื่อเรามองดูภาพๆ หนึ่ง ในภาพ ๆ นั้น มีความรู้สึกดี ๆ ซ่อนไว้ ให้ได้รับรู้และระลึกถึงเสมอ
Many friends of mine asked "if I ever upset or stress? because they always see my photos with a big smile and happy.
My answer is "YES" of course. I am a simple human who has emotional but I love to make people happy better than upset. Everyone has enough upset and stress on their own so if I can make them even little happy and smile I would love to.
Many friends of mine ask "are you never upset or stressed?" Because they always see photos of me wearing a big happy smile.
My upset or stress will keep or throughout to someone who knows me really well which not many people. I do not see the result why I could let world knew and upset with me and also I do not want to let anyone see my weakness.
I believe there are people with encouragement and negative thinking when I show my weak I must prepare to accept both feedback so the best just keep it with me and talk with just someone who knew me so well.
I hope my photos with smile and happy will make everyone who looks at them happy too. I love to make people happy.
I take photos of myself everyday never bored and also take photos of everything around. The photos tell something and also feeling. Everytime I look at the photos they tell stories and feeling which hidden in them.
...................................................................................
Below is correcting version from my teacher:
Many friends of mine ask "are you never upset or stressed?" Because they always see photos of me wearing a big happy smile.
My answer is "Yes" of course.I am a simple human who has emotions, but I love making people happy better than being upset. Everyone has enough to be upset and stressed about on their own, so if I can make them even a little happy and smile, I would love to.
When I am upset or stressed I keep it to myself, though the few people who know me well can sometimes see and feel it. I do not feel that letting all the world know of my stressed and upset feelings is a good thing and I don't like others to see me as weak.
I believe that there are people with encouragement or negative thinking and when I show my weakness I must be prepared to hear feedback from both, so I prefer to keep things to myself and talk with someone who knows me well.
I hope that photos of me happy and smiling will make people happy too! I love to make people happy!
I take photos of myself and everything around me, every day. I am never bored. The photos tell something and show feelings. Every time I look at the photos, they tell stories and feelings that are hidden in them.
คำตอบคือ มีซิ โอ้ทก็เป็นมนุษย์คนหนึ่งที่มีต่อมความรู้สึกครบถ้วน แต่เมื่อเครียด เมื่อทุกข์ ภาพเหล่านี้จะเอาออกเผยแพร่ให้ชาวโลกทุกข์ไปด้วยทำไม แต่ละคนมีเรื่องเครียด เรื่องทุกข์มากพอแล้ว โอ้ทอยากแบ่งปันความสุข รอยยิ้มและหวังว่าภาพเหล่านั้นของโอ้ทจะทำให้ หลาย ๆ คน หรือบางคนมีรอยยิ้มบ้าง ดีกว่าเน่อะ อะไรที่ทำให้เศร้า เครียด ทุกข์ เก็บใส่ถุงดำไว้ เอาไว้คุยกับคนที่รู้ไส้รู้ตับเท่านั้นเพียงพอแล้วล่ะ ไม่ต้องถึงกับประกาศให้ชาวโลกรู้ เพราะไม่ใช่ชาวโลกทุกคนจะให้กำลังใจ แต่ยังมีชาวโลกอีกกลุ่มที่จะคอยสมน้ำหน้า คอยมองในทางลบ แล้วอีกอย่างสิ่งที่เป็นจุดด้อย โอ้ทจะเอามาบอกไต๋ให้คนอื่นรู้ทำไมล่ะ สู้นำเสนอสิ่งที่ดูแล้ว น่าพิศมัยดีกว่านะจ่ะ จะบอกให้เด้....
ภาพตัวเองถ่ายได้ทุกวันไม่มีเบื่อ และยังถ่ายสิ่งต่าง ๆรอบตัว ไปเรื่อยเฉื่อย เก็บวันเวลาเอาไว้ดู เมื่อเวลาผ่านไป ยังสามารถย้อนความรู้สึกในวันเวลาที่ผ่านไปแล้วเหล่านั้นกลับมาได้เสมอ เมื่อเรามองดูภาพๆ หนึ่ง ในภาพ ๆ นั้น มีความรู้สึกดี ๆ ซ่อนไว้ ให้ได้รับรู้และระลึกถึงเสมอ
Many friends of mine asked "if I ever upset or stress? because they always see my photos with a big smile and happy.
My answer is "YES" of course. I am a simple human who has emotional but I love to make people happy better than upset. Everyone has enough upset and stress on their own so if I can make them even little happy and smile I would love to.
Many friends of mine ask "are you never upset or stressed?" Because they always see photos of me wearing a big happy smile.
My upset or stress will keep or throughout to someone who knows me really well which not many people. I do not see the result why I could let world knew and upset with me and also I do not want to let anyone see my weakness.
I believe there are people with encouragement and negative thinking when I show my weak I must prepare to accept both feedback so the best just keep it with me and talk with just someone who knew me so well.
I hope my photos with smile and happy will make everyone who looks at them happy too. I love to make people happy.
I take photos of myself everyday never bored and also take photos of everything around. The photos tell something and also feeling. Everytime I look at the photos they tell stories and feeling which hidden in them.
...................................................................................
Below is correcting version from my teacher:
Many friends of mine ask "are you never upset or stressed?" Because they always see photos of me wearing a big happy smile.
My answer is "Yes" of course.I am a simple human who has emotions, but I love making people happy better than being upset. Everyone has enough to be upset and stressed about on their own, so if I can make them even a little happy and smile, I would love to.
When I am upset or stressed I keep it to myself, though the few people who know me well can sometimes see and feel it. I do not feel that letting all the world know of my stressed and upset feelings is a good thing and I don't like others to see me as weak.
I believe that there are people with encouragement or negative thinking and when I show my weakness I must be prepared to hear feedback from both, so I prefer to keep things to myself and talk with someone who knows me well.
I hope that photos of me happy and smiling will make people happy too! I love to make people happy!
I take photos of myself and everything around me, every day. I am never bored. The photos tell something and show feelings. Every time I look at the photos, they tell stories and feelings that are hidden in them.
Wednesday, August 10, 2011
พี่ดา กับ เจี๊ยบมาหาจ้า... PiDa and Jiab visited
9 สิงหาคม 2554... วันนี้สิบโมงกว่าแล้ว มิสเตอร์ยังไม่ลุกไปทำงาน เดาได้ว่า คงลาหยุดเพราะนอนไม่หลับทั้งคืน สงสารจัง นอนไม่หลับมาสอง สามคืนแล้ว แต่โอ้ทไม่ได้อยู่ด้วยเพราะเพื่อนจะมาหาวันนี้
เจี๊ยบรับราชการทหารที่นี่ ทางกรมส่งมาตรวจสุขภาพที่คลินิคใกล้บ้าน นัดกันว่าหลังบ่ายโมงน่าจะมาถึงบ้าน โอ้ทตั้งใจว่าเที่ยงค่อยเตรียมตัว นอนต่อไปก่อน แต่ 11 โมงเท่านั้นนาฬิกาดัง ปลายสายบอกว่า อีก 3 นาทีจะถึงนะจ่ะ...ว๊ากกกก ยังไม่ตื่นเลย แล้วไม่ลืมบอกไปว่า ต้องงดใช้เสียงเนื่องด้วยมิสเตอร์นอนอยู่ ปลายสายตอบมาว่าไม่เป็นไร งั้นชมสวนรอได้ แต่ฝนทำท่าจะตก โอ้ทออกไปเปิดโรงรถ ปูเสื่อรอ พร้อมดีวีดี งานเบบี้ชาวเวอร์ก้อยมาเปิดให้ดูไปพลางๆ ระหว่างโอ้ทจัดการตัวเอง
เมื่อเสร็จ พร้อมเดินทางไปหม่ำ ฝนเทกระหน่ำลงมาซะงั้น ไปถึงร้านอาหาร ตกลงมาไม่ลืมหูลืมตา เราสามคนคุยกันไป เม้าท์กันไป ราวชั่วโมง ฝนหยุด โอ้ทซื้ออาหารกลับไปฝากมิสเตอร์ ปรากฎว่า รถไม่อยู่ ไปหาอะไรหม่ำมั่ง เพราะทีวีเปิดไว้ สามสาวจัดการสร้างภาพหน้าบ้านกันก่อนหนึ่งยก แล้วเดินหน้าไปเดินย่อยอาหารกันที่สวนป่า ใกล้ๆๆ โอ้ทตั้งใจพาสองสาวไปถ่ายรูปกับแม่น่้าที่เคยไปเล่นปีที่แล้ว แต่ปรากฎว่า เดินไปจนสุดทาง ก็ไม่เห็นทางลงน้ำได้ สรุป จำผิดจุด...หุหุ ขออภัยจริงๆๆ เวลาหมดแล้วด้วยซิ งั้นคราวหน้าค่อยมากันใหม่เน่อะๆๆๆ
กลับมาบ้าน แจกแกงส้มอร่อยๆๆ ไปคนละกล่อง สองสาว สดใสออก เดินทาง สาวเจี๊ยบติดใจถ่ายรูป ออกปากว่า มาใหม่แน่นอน พร้อมเตรียมตัวกว่านี้ เสื้อผ้า หน้าผม... เจอกันใหม่จ้า
9th Aug 2011...Jeab is one of Thai friends works with Military had an appointment for health check close to my house so she planned to visited me after that and also Da came with her.
We had lunch at Pinang resturant . It was heavy rain on our way to the resturant. We ate and talked until the rain stopped. It was about an hour. I brought food for my husband at home because he stayed home today.
I like Jiab 's car. It is a blue little turtle "Wolksvagen" so we took photos with it before heading to White Clay Creek.
I planned to take them into the creek but I remmember the wrong spot....eiei
It was 5 pm. so time to get back. They will come back again later.
We had a good time , enjoyed eating, talking , walking and taking photos.
เจี๊ยบรับราชการทหารที่นี่ ทางกรมส่งมาตรวจสุขภาพที่คลินิคใกล้บ้าน นัดกันว่าหลังบ่ายโมงน่าจะมาถึงบ้าน โอ้ทตั้งใจว่าเที่ยงค่อยเตรียมตัว นอนต่อไปก่อน แต่ 11 โมงเท่านั้นนาฬิกาดัง ปลายสายบอกว่า อีก 3 นาทีจะถึงนะจ่ะ...ว๊ากกกก ยังไม่ตื่นเลย แล้วไม่ลืมบอกไปว่า ต้องงดใช้เสียงเนื่องด้วยมิสเตอร์นอนอยู่ ปลายสายตอบมาว่าไม่เป็นไร งั้นชมสวนรอได้ แต่ฝนทำท่าจะตก โอ้ทออกไปเปิดโรงรถ ปูเสื่อรอ พร้อมดีวีดี งานเบบี้ชาวเวอร์ก้อยมาเปิดให้ดูไปพลางๆ ระหว่างโอ้ทจัดการตัวเอง
เมื่อเสร็จ พร้อมเดินทางไปหม่ำ ฝนเทกระหน่ำลงมาซะงั้น ไปถึงร้านอาหาร ตกลงมาไม่ลืมหูลืมตา เราสามคนคุยกันไป เม้าท์กันไป ราวชั่วโมง ฝนหยุด โอ้ทซื้ออาหารกลับไปฝากมิสเตอร์ ปรากฎว่า รถไม่อยู่ ไปหาอะไรหม่ำมั่ง เพราะทีวีเปิดไว้ สามสาวจัดการสร้างภาพหน้าบ้านกันก่อนหนึ่งยก แล้วเดินหน้าไปเดินย่อยอาหารกันที่สวนป่า ใกล้ๆๆ โอ้ทตั้งใจพาสองสาวไปถ่ายรูปกับแม่น่้าที่เคยไปเล่นปีที่แล้ว แต่ปรากฎว่า เดินไปจนสุดทาง ก็ไม่เห็นทางลงน้ำได้ สรุป จำผิดจุด...หุหุ ขออภัยจริงๆๆ เวลาหมดแล้วด้วยซิ งั้นคราวหน้าค่อยมากันใหม่เน่อะๆๆๆ
กลับมาบ้าน แจกแกงส้มอร่อยๆๆ ไปคนละกล่อง สองสาว สดใสออก เดินทาง สาวเจี๊ยบติดใจถ่ายรูป ออกปากว่า มาใหม่แน่นอน พร้อมเตรียมตัวกว่านี้ เสื้อผ้า หน้าผม... เจอกันใหม่จ้า
9th Aug 2011...Jeab is one of Thai friends works with Military had an appointment for health check close to my house so she planned to visited me after that and also Da came with her.
We had lunch at Pinang resturant . It was heavy rain on our way to the resturant. We ate and talked until the rain stopped. It was about an hour. I brought food for my husband at home because he stayed home today.
I like Jiab 's car. It is a blue little turtle "Wolksvagen" so we took photos with it before heading to White Clay Creek.
I planned to take them into the creek but I remmember the wrong spot....eiei
It was 5 pm. so time to get back. They will come back again later.
We had a good time , enjoyed eating, talking , walking and taking photos.
Subscribe to:
Posts (Atom)
เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.
เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ
Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!
Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.
Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.
เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ
Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!
Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.
Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog
