Life is short then do what brings happiness to life.ชีวิตเราสั้น อะไรทำแล้วมีความสุขก็ทำไป อยู่ยังไงก็ได้ให้มีความสุข

Search This Blog

Saturday, September 24, 2011

ของเก่าไปโรงของเก่าได้ตังค์ด้วย...We went to

24 กย 2554...มิสเตอร์จะเปลียนประตูบ้าน กับ ประตูโรงรถ ใหม่ เก็บอุปกรณ์รถที่ไม่ใช่ ทั้งโคมไฟเก่า และของที่เป็นอลูมิเนียมไปขายโรงรับซื้อ ได้ตังค์ด้วย แบบนี้แจ๋วปลื้ม มิสเตอร์ชอบทิ้งของเสียดาย เพราะถ้าเป็นบ้านเรา ทุกอย่างเปลี่ยนเป็นเงินได้หมด วันนี้มีล้อฮอนด้า 4 ล้อ (ไม่ใช่ยางนะ) เอาไปทิ้งด้วย มิสเตอร์บอกว่าหาที่รับซื้อเฉพาะไม่เจอ ไม่เช่นนั้นคงได้ราคากว่า

ไปกินอเมริกันบุฟเฟต์

กลับมาจัดโรงรถ

Friday, September 23, 2011

นายจ้างสอนทำชอคโกแลตพุดดิ้งพาย...My employer taught me to make a chocolate pudding pie

11 เมษายน 2011...วันนี้ไปทำงาน นายจ้างทำพายแอปเปิ้ล กับ พายบลูเบอรี่ไว้ถามโอ้ทว่าชอบไหม โอ้ทบอกไปว่าอยากกินพายชอคโกแลตมากกว่า แล้วนายจ้างใจดีก็จัดการสอนให้ทำโดยเตรียมวัตถุดิบ ส่วนผสมให้ และบอกวิธี โอ้ทเป็นคนทำ นายจ้างมีถังผสม สบายหน่อย ใส่ส่วนผสมทำครีมใส่หน้าพายในอ่างผสมแล้วเปิดเครื่อง

11th April 2011...My employee taught me to make chocolate pie. It was my first time to make pie. I am so lucky to work for her because I learn many things from her with her happy to teach me.

It is easy to make pie as the idiom I just learned from ESL class.

IMGP1891

IMGP1892

IMGP1890

ทำไส้ชอคโกแลต ใช้พุดดิ้งสำหรับทำไส้ ดูข้างกล่องมีเขียนบอก เพราะจะมีแบบไม่ได้ใช้ทำไส้ด้วย ไม่เหมือนกัน

IMGP1893

ต้องคนตลอดเวลาไม่เช่นนั้น ไหม้ติดก้นภาชนะ วิธีทำ ส่วนผสม ดูข้างกล่องจ้า เพราะจำไม่ได้แล้ว ทำตามข้างกล่องเหมือนกัน
IMGP1897

IMGP1896

ปล่อยไว้ให้เย็น
IMGP1894

IMGP1898

แป้งทำพายสำเร็จ แม่บ้านบอกว่าต้องดูตรงตู้แช่ จะเป็นม้วนแล้วเอามาแผ่ออก แม่บ้านสอนให้จับจีบรอบๆๆ โอ้ททำไม่สวย...^+^
IMGP1888

IMGP1889

อบตัวพายก่อน จำไม่ได้ว่าใช้อุณภูมิ และเวลาเท่าไร ดูข้างกล่องเหมือนกัน
IMGP1895

IMGP1900

IMGP1901

เอาไส้ชอคโกแลตที่เย็นแล้ว (อย่าปล่อยให้เย็นจนจับเป็นก้อนนะ) ราดลงไปในแป้งที่อบแล้ว แบบนี้

IMGP1902

เทครีมที่ตีไว้แล้ว ใส่ตู้เย็นพักไว้ ปาดบนหน้าชอคโกแลต แบบนี้

IMGP1909

ด้านในเป็นแบบนี้จ่ะ (รอยแม่บ้านแบ่งไว้กิน ที่เหลือยกให้โอ้ท)

IMGP1910

IMGP1911

เสร็จแล้ว นี่ละมั้งที่สำนวนภาษาอังกฤษว่า ง่ายเหมือนพาย เพราะทำง่ายจริงๆๆ แล้วโอ้ทก็ทำอีกด้วยตัวเองที่บ้าน

ขนมกล้วยอบ...Baked babana

9 กันยายน 2554...ขนมกล้วยอบวันนี้เกิดขึ้นได้เพราะกล้วยที่ซื้อมาวางไว้บนเคาน์เตอร์เป็นเวลานานพอจนกระทั่งกล้วยใกล้เน่า ดำปี๋ น้ำไหลแฉะเชียว ไม่ได้การณ์ ต้องแปลงร่างกล้วยเน่าซะแล้ว แต่ครั้งนี้ไม่ดีเท่าครั้งก่อน แต่ทำกี่ครั้งยังสู้ขนมกล้วยแม่ค้าในตลาดบ้านเราไม่ได้เน่อะ ว่าแล้วจดไว้ในรายการอาหารที่จะหม่ำๆๆๆ เมื่อกลับไทย พฤศจิกายน นี้ ณ บัดนาว

9th Sep 2011...I decided to baked banana because fresh banana almost rotten as they were sitting on a counter for long time. After finished baking, they were not as good as
last time but I ate all of them. I added this on my wanted to eat list so I will not miss to eat them in November when we are going to Thailand.

IMG_3036
กล้วยบด น้ำตาลทราย แป้งเอนกประสงค์ เกลือนิดหน่อย ผสมให้เข้ากัน โอ้ทไม่มีอัตราส่วนเพราะใส่โดยประมาณเอง

Mixed banana, sugar, salt and all purpose flour. I did not have exactly ingredient because I estimate what I like.

IMG_3035
ผสมกันดีแล้วออกมาแบบนี้
After mixed look like this.
IMG_3037
หยอดใส่ถ้วยกระดาษในถาด พร้อมอบด้วย 400 ฟาเรนไฮต์ ตั้งเวลา 15 นาทีไว้ก่อน เอาออกมาจิ้มว่าเนื้อข้างในติดส้อม หรือ ไม้จิ้มฟันไหม ถ้ายังติดอบต่อ อีก 5นาที

Ready for bake with 400F 15 mins then check if inside not stick with a bamboo tooth pick or fork ( I used fork because I do not have bamboo tooth pick) if still not good so continue bake 5 mins
IMG_3038

IMG_3039

IMG_3040
เสร็จแล้วจ้า
Done!
IMG_3060

IMG_3062

IMG_3061
เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog