My photo
Newark, DE, United States
คนธรรมดาคนหนึ่ง ชีวิตราบเรียบ พูดมากหาสาระได้น้อยแต่ฮา แถมชอบพีมพัมกับตัวเองบ่อยๆๆ แต่ไม่ได้บ้านะจะบอกให้ เข้าใกล้ได้จ่ะไม่กัดแน่นอน!
A simple person ,like to talk and sometimes humble with myself. I am not crazy but funny.Do not worry to come close to me,I will not bite!
โอ้ทเป็นคนตัวเล็ก ๆ อวบ ๆ ที่ไม่มีสาระสักเท่าไร ชีวิติเรียบง่าย ไม่ฟุ้งเฟ้อ ฟุ่มเฟือย ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด เชื่อในความคิดของตัวเอง ในขณะเดียวกันก็รับฟังผู้อื่นด้วย เมื่อตัดสินใจก้าวขาออกจากบ้านมาซะไกลมาก ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เคยรู้ก็ได้รู้ ไม่เคยทำก็ได้ทำ เทคโนโลยีก้าวไกล ช่วยให้สามารถสื่อสารติดต่อสื่อสารกันได้ทั่วโลก รวมถึงระหว่างโอ้ทและพ่อ แม่ น้อง ๆ ด้วยเช่นกัน

เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog

Saturday, March 17, 2012

ตามมิสเตอร์ไปช้อปปิ้ง ...Followed Mister went shopping


มิสเตอร์ : วันนี้ยูมีแผนอะไร  (What is your plan for today?)

โอ้ท :  แล้วยูมีแผนอะไร ( What about you?)

มิสเตอร์ :  ไอถามยู  ( I'm asking you)


โอ้ท : ไออยากรู้ว่ายูมีแผนอะไรก่อน ไอไม่มี ( I want to know yours because I have notthing)


มิสเตอร์ : ไอจะไปซื้อกางเกง  หนังสือ ( I want to buy pants and books)


โอ้ท :  ไอไปด้วย ( OK, I go with you)

เมื่อพร้อมแวะไปห้องสมุดก่อน โอ้ทเอาดีวิดีไปหย่อนกล่องคืน  ออกจากห้องสมุดไปเคมาร์ทก่อน

We went to drop DVDs at the library and went to  K mart
จากเคมาร์ท มิสเตอร์แวะไปรษณีย์แป๊บนึงก่อน ตรงไปห้างฯ เข้าร้านหนังสือก่อน
From K mart we went to the post office as quick and headed to the Mall. 
Mister bought books.
ออกจากร้านหนังสือ ไปหม่ำล่ะ หิว หิว หิว
We had lunch.
หม่ำเต็มพุง โอ้ทต้องห่อกลับมาหม่ำต่อที่บ้าน  จานใหญ่ จัดการไม่ไหว จากนั้น เดินเข้าห้างฯ ไปร้าน ฮอล์ลมาร์ก มิสเตอร์ซื้อเทียนหอมไส้ไม้ ซื้อได้จากร้านนี้เท่านั้น ที่ร้านแยงกี้ไม่มีขายด้วย เคยถามตอนที่จะซื้อครั้งแรก เจ้าหน้าที่ร้านแยงกี้บอกว่าร้านฮอล์ลมาร์กมีขาย ปกติโอ้ทมาซื้อ วันนี้มิสเตอร์คงอยากเลือกกลิ่นเอง

After lunch, we went to the Mall again to get wood wick candles. Mister really like them. I normally bought for him but today he wanted to chose the scent by himself. 

At first , I looked at Yankee candle but a woman there told me wood wick candles sale in Hallsmark store.
ออกจากร้านเทียน โอ้ทแวะเข้าร้านวิคตอเรียซิเคร็ท ซื้อของขวัญวันเกิดให้เพื่อนหนึ่งชิ้น...สาวๆๆจ้า   แล้วสองคนพากันกลับบ้าน

After we got candles , I stopped at Victoria Secret store to get a sexy birthday gift for friend and we went home.

3 comments:

YU said...

onion rings ใช่หรือป่าวโอ้ท น่าสนใจดีเนอะเสิร์ฟแบบนี้ แล้วน้ำที่โอ้ทดื่ม มันคืออะไรน่ะ สีน่าดื่มชะมัด

DaDaLove said...

คิดเหมือนยุเลยนะ สนใจที่แก้วนะเนี่ย เท่ห์ดี

โอ้ท@Oath said...

พี่ยุ พี่ดา ใช่ค่ะ หอมทอด ตอนมิสเตอร์ถามว่ากินไหม โอ้ทนีกว่าสั่งเป็นจานมา แต่เห็นภาพในเมนูแล้วนะว่าแบบนี้ แต่คิดว่าสั่งแบบจานน้อยๆๆได้ พอตอนมาเสริพตกใจ เพราะกินหมดนี้คงอิ่มกินอาหารที่สั่งอีกไม่ได้ แต่เอาใส่กล่องกลับมากินต่อที่บ้านค่ะ ส่วนในแก้วเป็นน้ำมะนาวใส่สตรอเบอรี่ค่ะ พนักงานเขานำเหนอ เพราะโอ้ทสั่งในเมนู แอบโซลูท เลมอน นีกว่าเป็นน้ำมะนาวไง ที่ไหนได้ เป็นเหล้า ก็ไม่รู้นี่หว่า ดีนะมิสเตอร์บอกทัน พนักงานเลยแนะนำแก้วนี้มา เป็นแบบเติมฟรีด้วย ตอนกลับพนักงานบอก ยูจะเอากลับบ้านไหม ก็ได้มาอีกแก้ว พนักงานน่ารักก็สบายลูกค้าเน่อะ