เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

Friday, December 26, 2014

ก๋วยเตี๋ยวห้อยขา Thai Hoy Ka noodle

23 ธันวาคม 2557

วันนี้แผนของเราคือไปชุมชนไทยในแอลเอ แต่ก่อนอื่นตามโบราณว่าไว้ "กองทัพเดินด้วยท้อง" ตามมติเราเลือกไปร้านอาหารไทยก๋วยเตี๋ยวห้อยขา ไปถึงร้านประมาณ 9.30น ก่อนร้านเปิดครึ่งชั่วโมง ปัญหาคือไม่มีที่จอดเพราะวันนี้เป็นวันห้ามจอดริมทาง เราวนกันอยู่สามรอบมีลานจอดของบริษัทฯละแวกนั้นซึ่งถ้าเข้าไปจอดไม่มีสติ๊กเกอร์อนุญาตได้โดนลากไปแน่ๆ มิสเตอร์เดินลงไปลานหลังร้านมีป้ายจอดเฉพาะร้านด้านข้าง แต่ป้าโอ้ทคิดว่าจอดได้นะ มิสเตอร์ไม่อยากมีปัญหาจอดผิดที่ไม่จอดดีกว่า สักพักวนกลับมามีป้ายจอดร้านก๋วยเตี๋ยวหลังร้านพอดี จอดตรงนี้ล่ะแล้วเพื่อน ดร. ของเราลงไปเดินดูด้านหน้าว่ามีลานจอดสาธารณะไหม กลับมาไม่มีจ้า แต่ไม่ละความพยายาม แต่ในขณะนั้นเราตกลงใจว่าจะเปลียนร้านแล้ว ก่อนจะเคลื่อนย้ายทัพ ดร.เดินดุ่มเคาะประตูหลังร้านแต่ไม่มีเสียงตอบรับ ข้างกัน คาดว่าน่าจะร้านเดียวกัน ดร. ไม่รีรอ ก้าวฉับเข้าประตูนั้นทันใด ร้านเดียวกันจริงๆ พนักงานออกมาดูที่จอดรถไม่มีปัญหา และเปิดประตูให้เข้าไปนั่งรอ เราเข้าใจว่าจะเปิดประตูหน้าพากันเดินไปด้านหน้า แต่ทางร้านเปิดประตูหลังต่างหาก เราเดินอ้อมกลับมาด้านหลัง เข้าไปนั่งพร้อมสั่งพร้อมหม่ำ ในขณะเดียวกันถึงเวลาร้านเปิดพอดี ด้วยความหิว และ มาไกล ประกอบกับแถวบ้านเราไม่มีอาหารไทยกินง่าย ป้าโอ้ทเองทำไม่เก่งด้วย ดร.จัดการสั่งเต็มที่ แต่ยั้งไว้บ้างแล้วนะ...

Dec 23, 2014

We started our day with Thai food at " Thai Hoy Ka noodle". We were there 30 minutes before the restaurant open and could not find parking. I walked to the restaurant front door , if someone in side but nobody. We parked at a private parking near by and checked for the permit sign if anywhere for the restaurant. Finally, we decided to park in the back of the restaurant. A friend of us jump out of the car and knocked the back door of the restaurant but no respond from inside. She walked to the next door which wide open which we guessed it was the other door of the Thai restaurant. She succeeded because we could get in now.
 

ไปแคลิฟอเนีย start California trip

22 ธันวาคม 2557

วันนี้เราสองคนเดินทางไปเที่ยวแคลิฟอเนียเพื่อร่วมทั่วร์กับบิ๋ม
โดยปกติเราสองคนไปร่วมคริสมาสต์ที่บ้านแม่ย่า นอร์ทดาโกต้าแต่ปีนี้เราไม่ได้ไป ป้าโอ้ทคุยกับบิ๋มบ่อย บิ๋มเล่าว่าวางแผนซื้อทัวร์ไปแกรนด์แคนยอน ป้าโอ้ทเล่าให้มิสเตอร์์ฟัง มิสเตอร์บอกงั้นเราไปเจอบิ๋มที่นั่นดีไหมล่ะ นี่เองคือที่มาของทริปนี้

เราเดินทางกันเที่ยวบินเช้าจากฟิลาเดียเฟียสองชั่วโมงครึ่งโดยประมาณ ถึงมินิโซต้า ต่อไปลอสแองเจอลีส(แอลเอ)อีกประมาณสามชั่วโมงครึึ่ง เวลาต่างจากเดลาแวร์สามชั่วโมง(ช้ากว่านะ) เมื่อไปถึงรับกระเป๋าและนั่งรถชัตเตอร์บัสไปจุดรถเช่า รอบิ๋มกับเพื่อนมาถึงหลังเราหนึ่งชั่วโมง จากนั้นตรงดิ่งไปโรงแรม และออกไปหาของอร่อยเติมพุง และเดินย่อยเล็กน้อยก่อนกลับเข้าที่พัก

พักผ่อนเตรียมตัวเต็มที่สำหรับวันพรุ่งนี้

Dec 22, 2014

Our winter trip start today. Bim bought a tour to LA and Grand Canyon so we skip Christmas in North Dakota and join her. Our flight was 8.20am which took about 2 and half hour to Minnesota and then connect to LAX about 3 and half hours more. Bim got to the airport after us about an hour. We rent the car and drove to the hotel. About this airport, we must go with car rental company shuttle to get the car because they are not in the same building. After check in the hotel, we went for supper and walk around a bit before headed back to the hotel, rest for tomorrow journey.

Sunday, December 21, 2014

เย้ เย้ ผ่านทุกวิชา Transcript Fall 2014

21 ธันวาคม 255... เยๆ วันที่เฝ้ารอสบายใจที่สุดเลย เพราะนักเรียนป้าโอ้ทไม่แน่ใจว่าคุณครูจะให้ผ่านวิชาภาษาอังกฤษจริงหรือเปล่าเนื่องจากเปอร์เซนต์เฉลียเกรดป้าโอ้ทไม่ผ่านเกณฑ์ แต่วันสุดท้ายคุณครูบอกว่าทุกคนที่อยู่ตอนนี้ผ่านเพราะทุกคนพยายามกันเต็มที่มากๆ ไม่ถอย ทั้งๆที่ป้าโอ้ทถอยไปตั้งแต่กลางเทอมแต่เพราะถอนวิชานี้แล้วไม่ได้เงินคืนป้าโอ้ทก้มหน้าเรียนต่อและทำเท่าที่ทำได้แต่ไม่ที่สุด ที่ว่าไม่ที่สุดเพราะอะไรที่ต้องท่องจำนักเรียนป้าโอ้ทไม่ท่อง อ่านคืนก่อนสอบเท่านั้น แต่กิจกรรม พรีเซนหน้าห้องทุกชิ้นนักเรียนป้าโอ้ททำเต็มที่ 

วิชาสาขาผ่านฉลุย เอ กะ บี ตามคาด คอมฯกราฟฟิคนักเรียนยังทำได้ไม่ดีพอที่จะได้เอ แต่สองวิชารู้อยู่แล้วว่าต้องได้เอ (โม้ซะเลย) พรุ่งนี้ออกเดินทางไปเที่ยวล่ะ พักเบรคฤดูหนาวก่อนกลับมาลุยนักเรียนเทอมต่อไป ลั่น ล้า

Dec 22, 2014... Finally ,transcript posted that I "Passed" all in this semester. Yeepee!.   This semester I had hard time with ESL100 (English for degree) I gave up in the middle of semester and thought about withdraw it. Well, I did not do because I could not get my money back so I decided to continue. I did very well with activities and presentation but I did not do good in the tests. I was not study hard with memories definition of words and write sentences in correct form. I am not good with memories. Thank you teacher to see how hard I have done in my work for whole semester. I do not care about grade just pass it.

We are leaving for our trip tomorrow. I will charge battery into my brain and gain full energy ready for next semester in January.

Yeeeheee!