My photo
Newark, DE, United States
คนธรรมดาคนหนึ่ง ชีวิตราบเรียบ พูดมากหาสาระได้น้อยแต่ฮา แถมชอบพีมพัมกับตัวเองบ่อยๆๆ แต่ไม่ได้บ้านะจะบอกให้ เข้าใกล้ได้จ่ะไม่กัดแน่นอน!
A simple person ,like to talk and sometimes humble with myself. I am not crazy but funny.Do not worry to come close to me,I will not bite!
โอ้ทเป็นคนตัวเล็ก ๆ อวบ ๆ ที่ไม่มีสาระสักเท่าไร ชีวิติเรียบง่าย ไม่ฟุ้งเฟ้อ ฟุ่มเฟือย ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด เชื่อในความคิดของตัวเอง ในขณะเดียวกันก็รับฟังผู้อื่นด้วย เมื่อตัดสินใจก้าวขาออกจากบ้านมาซะไกลมาก ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เคยรู้ก็ได้รู้ ไม่เคยทำก็ได้ทำ เทคโนโลยีก้าวไกล ช่วยให้สามารถสื่อสารติดต่อสื่อสารกันได้ทั่วโลก รวมถึงระหว่างโอ้ทและพ่อ แม่ น้อง ๆ ด้วยเช่นกัน

เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

Saturday, June 27, 2009

English conversation at Ivett's house

The 2nd English conversation at Ivett's home. I lost again!

I did not realize the map was different from the direction I went . It was confused me because Ivett showed me from school , her house is behide the school then I really sure it was the same direction. I drove through the street at the end but did not see the street name I need to turn, then I did U-TURN again and decided to drove along the street . If can not find this time I will call "Jack" (he told me waited for my call also). Finally, I were there on the right direction. I passed the street which go to the school, this make me understand now her house can come from the same way as school too.

I was the last one at Ivett's house. She has lovely 2 daughters and fresh house with flower in vases on the table and coffee table. We met her mom too. She still young looks like Ivett's sister.


We talked a little before dinner. I did not remember the name of food again. It was Peru food made from tomato , chicken and spices ingredient, but Ivett said did not make much spicy today because some of us cant eat included me. Ivett cooked vegetarian dish seperated for Jack, look like a cake.
We really enjoyed talking and had a great time together.

Thursday, June 18, 2009

English conversation at Natalia's house

My current English class take a break for summer because the school  we use the room close, but we agreed to have English conversation at everyone's houses. There are 5 people included our teacher" Jack", so we will go to 5 houses.

 
Today is the 1st, we met at Natalia's house about 7 pm. I left home 6.30 pm. because am sure will get lost and I did. Infact from my home only 15 mins. I can not find the sign name street , then I drove to the end of street and came back the same way again,but still did not see the sign. I called Natalia but it did not help me because I have no idea about that area. I called Jack, he almost there but he was coming back to take me. He is very nice. Finally, I get there. Thank you Jack again.


We met Natalia's family ,her husband and 2 lovely daughters. She cooked Peru food for us was dilicious.

I told Darin will came back home about 8.30 pm. because he was waiting for me to have dinner but I was late about an hour. Anyway ,he ate already.

It was a good time. See you again at Ivette's house next Friday.

It was mom skirt




อาสานกจะดัดแปลงกระโปรงแม่ให้นกใส่ได้ตั้งแต่สงกรานต์โน่นแนะ ไม่ได้ทำซะที เอาผ้ากองไว้ซะงั้น ตังแต่ทำงาน หาเวลาเต็มๆ ไม่ได้เลย เพราะถ้าเย็บผ้าก็ต้องทั้งวัน ขนาดจับกระเป๋ามาเย็บต่อยังไม่เสร็จ แถมมีผ้าที่ตัดไว้จะมาเย็บอีกที จำไม่ได้ว่าตัวเองออกแบบอะไรไว้ เอาล่ะเย็บกระโปรงนกให้เสร็จซะวันนี้ล่ะ ผ้าก็รื้อไว้เรียบร้อยแล้วตั้งนาน กระโปรงทำเป็นแบบพัน ใส่ได้ 2 ด้าน

- ตัดชายทำย้วยๆ ให้หวานเหมาะกะคนใส่
-เมื่อได้ชายแล้ว เย็บริมผ้าให้เรียบร้อยสวยงาม และเย็บด้านบน 1 เส้นดึงให้ระบายย้วยๆ ระวังตอนดึงอย่าให้ด้ายขาดเชียวเพราะต้องเย็บกันใหม่ เหลือด้านบนไว้ประมาณ 1 นิ้ว
-เสร็จแล้วเอามาวางกับผ้าชิ้นตัว ตัดให้ได้ขนาดเท่ากัน แล้วเย็บต่อกันเป็นชิ้นเดียว แนวเย็บเดียวกับชิ้นระบายที่เย็บไว้ตอนดึง
-เมื่อต่อแล้ว จะมีส่วนที่เผื่อไว้ 1 นิ้วชิ้นระบายให้พับริมลงเล็กน้อย เย็บให้เรียบร้อยสวยงาม หรือจะเลือกลายเย็บจากจักรก็ได้ สวยไปอีกแบบ ลายจะเห็นทั้ง 2 ด้าน
-แล้วก็เย็บริมผ้า 2 ด้าน พับคนละด้านเพื่อเวลาพันดัานใด ก็เอาด้านพับเย็บไว้ด้านใน ด้านนอกจะไม่เห็นรอยพับ
-ทำผ้าผุกเอวเวลาใส่จะได้ไม่หลุด เพราะไม่มีตะขอเกี่ยวกระโปรงตัวนี้ เย็บผ้ากว้าง 2 นิ้ว ยาวรอบตัวเรา พอผุกได้ พับทบ เย็บ เหลือช่องสำหรับกลับด้านในออกนอกแล้วเย็บ โดยรอบอีกครั้งเพื่อความเรียบและสวยงาม
-กุ๊นขอบกระโปรงด้วยผ้าสีคนละสีกับกระโปรงเวลาใส่พับทบลงมาเก๋ไปอีกแบบ
My cousin 'Nok' is very small. She took her mom skirt here and wanted to wear when go to the temple but it was too big . I offerred to make it fit her.

After a month, yesterday I stay home so had time to do it. I design what I wanted it to be but I had no idea how to do. Anyway, start doing better than just thinking.

I made wrap around skirt can wear both sides.

@ I apart mom skirt into 2 pieces
@ cut a piece 1/4 from big piece to make the edge of skirt
@ zigzag at the edge for neat and nice
@ sew a straight line on the top of a piece the edge of skirt . Leave about 1 inch.
@ pull the thread 2 side for make aslant ,but becareful do not break the thread
@ when get the size the edge of skirt piece , put it on a piece of skirt body and cut the part over
@ sew the edge of skirt together with the body piece at the sewin line on the edge of skirt
@ on the top of the edge we left about 1 inch before sew the line ,fold that part and sew with nice and neat or you can select one style on your machine .

Now you will have 2 level aslant one side and other side plain

@ make a tie for waist when you wear this skirt, by cut a piece of fabric long about around your waist and easy tie , wide 2 inches.
@ fold half and sew in around, but skip a little for take inside out.

I will skip between body of belt because it looks neater than skip the end

@ when take inside out sew around for neat and strong

@hem waist area of skirt with different color fabric, so when you wear and tie put it down will look cute

Tuesday, June 16, 2009

Boxes recycle for the mail

The Earth need help from everyone, so if we can do a little bit do not ignore. Let's do it. I pick one idea to recommend because it is everyday we do and I believe every houses have all material for make this thing. Boxes recycle for the mail.



@ chose a box or  many boxes fit enough for whatever you are going to mail or if do not have modify it by cut and fold or trim little area. If too small make it bigger by cut and connect pieces together but still in box shape.

@ put whatever you are going to mail into the box and close it with the tape


@ cut paper bag into flat piece if too small for your box add more pieces conect together until cover around the box. When you wrap the paper cover the box do not forget to use the tape for look nice and neat.




@ write reciever and sender address ready for take to post office

Saturday, June 6, 2009

เฮอริเทจ พาร์ค นอร์ธแคโรไลน่า Heritage park, NC

24 พ.ค 2552

ไปงานบอลลูนโชว์ แต่มีบอลลูนแค่ลูกเดียวเอง แฟนนกบอกว่าเมื่อก่อนมีหลายสิบลูกแต่ตอนนี้ไม่รู้ทำไมเหลือลูกเดียว

Sunday May 24th 2009

We went to "Heritage Park" North Carolina. My friend's BF told "there were balloon show and we can ride it".


ภายในสวนสาธารณะ มีซุ้มเครื่องเล่นมากเชียวนึกถึงงานภูเขาทอง แต่ไม่มีสาวน้อยตกถังแฮะ โอ้ทเล่นชู้ตบาสแต่ไม่ได้รางวัลเพราะไม่เข้าห่วงเลยสักลูก

 We were there about noon.The weather was nice .There were many game booths that made me think about "Temple fair " in Thailand. There were not many people when we got there.
 
 นอกจากเครื่องเล่นแล้วยังมีวงดนตรีแสดงอีกผู้คนจะมีผ้าไปปูนั่งดูกัน มีบาร์บีคิวขาย ถ้าเป็นบ้านเราก็คงก๋วยเตี๋ยว ผัดไทย ข้าวผัด ลูกชิ้นปิ้ง ...ก็ว่ากันไป
 

กว่าเจ้าหน้าที่จะติดตั้งบอลลูนก็ปาไปบ่าย3-4โมง ค่าขึ้นคนละ $15 ตอนแรกนึกว่าจะปล่อยลอยด้วย แต่คงเพราะมีลูกเดียว คนสนใจขึ้นเยอะ เลยได้แค่ขึ้นไปแล้่วลง เขายึดไว้ด้วยเชือกเส้นโต 4-5เส้น รอบๆด้าน เสียดายโอ้ทขึ้นแล้วดันยืนด้านใน ถ่ายรูปไม่เห็น แต่เห็นดารินชัดในรูป

We paid for parking $5 and took a service bus into the park . In fact it was not far from parking which we could walk .

I played basket ball shooting but did not get any prize because I did bad!,We also play "Roller coaster".It was fun but a bit scared for me. Darin liked it but seat space too small for him..LOL .



There was a band show on stage and free ice cream. I took twice.




In the evening, hot air balloon setting up . There were many people interested to ride on it included us. We thought the balloon will move but just go up and down. My friend 's BF said " there were many balloons but did not know what happen only one show for today".





ดารินพาขึ้นรถไฟตีลังกา ไม่เสียวแต่กลัวหลุดจากรถไฟมากกว่าเพราะทุกครั้งที่ตีลังกาก้นลอยจากที่นั่ง ทุกทีทำให้จับราวเหล็กแน่นเลย กลัวหลุด แต่ดารินซิแน่นติดที่นั่งไม่มีช่องหายใจด้วยซ้ำ ...ฮ่าฮ่า 

It was a good experience for me to ride balloon.


คุ้มทริปนี้ได้ขึ้นบอลลูน ขากลับโชคดีเราเดินกันจนใกล้ถึงที่จอดรถฝนก็ตก แต่ก็ยังมีผู้คนทะยอยมากันไม่ขาด 

มี เรื่องขำเม้าท์นิดนึง..งานนี้นกเราติดอยู่ในห้องน้ำออกไม่ได้ เพราะกลอนเจ้ากรรมดันแข็ง เป็นเหตุให้นกต้องมุดด้านล่าง แต่พอมุดได้ครึ่งตัวประตูดันเปิดซะงั้น ดีนะที่ประตูไม่เป็นแบบบ้านเรามีช่องมุดได้ ไม่เช่นนั้น ร้องไห้ขี้มูกโป่งไปแล้วแน่ๆ เลย

It was lucky for us because the rain was coming at the time we were going back.

Wednesday, June 3, 2009

Overall



I had a piece "pah-kah-mah" from Thailand left (more pictures) and was thinking what to make? I made a pant before with blue pah-kah-mah but it lost with my luggage on the trip from Thailand. Ah! I got an idea . I like overall and never made yet. I chose my one overall in my closet to be my model (look at the picture on top) and copy it on newspaper, then cut as pattern.

I got pieces in every part on pattern ,copy to "pah-kah-mah", cut and sew to the overall shape. I wore it but did not fit me because the top pieces front and back too short. I draw a part for make it longer enough for my body and sew. I decided to add button for hold 2 sides strip with the body but I do not know how to make button hole. It was not a big issue for me , then I guess how to make a hole look nice and sew. Not bad! Both side of overall I use button again because I do not know how to add zipper yet. Well! I got my overall. I finished it one day before we went to North Carolina because I wanted to wear it on the trip.
เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog