My photo
Newark, DE, United States
คนธรรมดาคนหนึ่ง ชีวิตราบเรียบ พูดมากหาสาระได้น้อยแต่ฮา แถมชอบพีมพัมกับตัวเองบ่อยๆๆ แต่ไม่ได้บ้านะจะบอกให้ เข้าใกล้ได้จ่ะไม่กัดแน่นอน!
A simple person ,like to talk and sometimes humble with myself. I am not crazy but funny.Do not worry to come close to me,I will not bite!
โอ้ทเป็นคนตัวเล็ก ๆ อวบ ๆ ที่ไม่มีสาระสักเท่าไร ชีวิติเรียบง่าย ไม่ฟุ้งเฟ้อ ฟุ่มเฟือย ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด เชื่อในความคิดของตัวเอง ในขณะเดียวกันก็รับฟังผู้อื่นด้วย เมื่อตัดสินใจก้าวขาออกจากบ้านมาซะไกลมาก ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เคยรู้ก็ได้รู้ ไม่เคยทำก็ได้ทำ เทคโนโลยีก้าวไกล ช่วยให้สามารถสื่อสารติดต่อสื่อสารกันได้ทั่วโลก รวมถึงระหว่างโอ้ทและพ่อ แม่ น้อง ๆ ด้วยเช่นกัน

เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

Wednesday, June 20, 2012

ภูทอก จ.หนองคาย...Amazing temple PHU TOK


มีโอกาสไปเมื่อ 5-6 ก่อน ถ้ามีโอกาสอยากไปอีก

I had been there once 5-6 yrs ago and if I want to go again.

ประมาณปี 2516
around 1973




Friday, June 15, 2012

เรียนนอกห้อง...ESL@Gloria's house June 14 2012

โรงเรียนที่เราใช้ห้องเพื่อเรียนภาษาอังกฤษ ปิดเทอมฤดูร้อน พวกเราไม่ได้ปิดด้วย แต่ไม่มีห้องเรียน ก็ได้เวลาทัวร์ตามบ้านทุกคนแล้วซินะ อิ่มด้วย เรียนด้วย

School closed for Summer break that means our ESL group does not have a room. We do not close so time to tour everyone's house. Let's enjoy eating, talking and learning.


Wednesday, June 13, 2012

ผ้าพันคอโครเชท์แบบง่าย...Scarf simple crochet June 13 2012

ผ้าพันคอผืนนี้รื้อถุงมือยาวที่ได้เป็นของขวัญวันเกิดจาก สอง ดร ใส่แล้วรู้สีกรำคาญ รื้อแล้ว ถักเป็นผ้าพันคอ ทั้งนิตติ้ง ทั้งโครเชท์ รื้อแล้ว ถักใหม่หลายตลบ จนในที่สุดก็สำเร็จอย่างที่เห็น ได้ไหมสีแดง สอดด้วยไหมสีเหลือบเงินต่อสองด้าน ถักโครเชท์ พันหนึ่ง ควัก หลวมๆ ตลอดทั้งผืน พันคอแล้วทั้งนุ่ม ทั้งอุ่น หนาวหน้า มีผ้าพันคอใหม่ สดใสอีกผืนล่ะ

I took apart hands warmer which got from friends as my birthday present last year. I did not like when worn them. I knit and crochet and then took apart many times before I finished as a lovely scarf as here. I did simple crochet just made doble crochet along until finished.

I added a red yarn with sparkling silver yarn in both side of this scarf. It is soft and warm. WoW! I have one more pretty scarf for next winter.

ข้าวเหนียว(ไส้กล้วย) ปิ้ง Stricky rice banana stuff grill June 12 2012

ไปตลาดเห็นใบตอง ดีใจมากเพราะอยู่มาสี่ปีเพิ่งเห็นครั้งแรกที่ตลาดแถวบ้าน (เคยเห็นที่ตลาดเอเชียฟิลาเดลเฟียนานแล้ว) ไม่คิดมากหยิบมาหนึ่งถุง เหรียญกว่าๆๆ ประมาณ 50 บาทไทย หยิบมาทั้งๆที่ยังไม่รู้ว่าจะทำอะไร

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป ใบตองเหลืองเชียว ไม่ได้แล้วซิต้องทำอะไรเสียก่อนที่จะเสียเงินเปล่า จะทำข้าวต้มมัดก็ไม่ค่อยชอบกิน จะทำห่อหมกก็ขี้เกียจเครื่องเยอะ นึ่งก็ไม่สะดวก เคยทำใช้ฟลอยด์ยัดเตาอบง่ายดี งั้นทำอะไรดีน๊า?

ปิ๊ง! ทำข้าวเหนียวปิ้งดีกว่า จัดการเปิดหาวิธีทำในอินเตอร์เนต ไม่ยาก ไม่ง่าย วิธีที่ดูเขาห่อเป็นกรวย แต่โอ้ทห่อไม่เป็น ใบตองไม่สดแล้วด้วย งั้นห่อแบนๆๆก็แล้วกัน ใบตองแตก ห่อสองชั้น เข็มกลัดไม่มี ลวดเย็บกระดาษจัดไป ไส้กล้วยหอมเสียด้วย คงอร่อยมาก (คิดเอง) เสร็จแล้วค่อยเอากระทะไฟฟ้าไปปิ้งหลังบ้านควันจะได้ไม่โขมงจนเครื่องร้องเสียงดังลั่นบ้าน
อ้าว! ฝนตก ออกไปปิ้งไม่ได้ จัดในครัวไปโลด เครื่องดักควันร้องลั่นบ้านดังคาดหมาย

ปิ้งไม่แห้งเท่าที่ควร เพราะเครื่องดักควันร้องๆๆสนั่น ควันโขมง ที่ดูดควันก็เอาไม่อยู่ เปิดประตู หน้าต่างแล้วก็ยังไม่หมด ต้องดับไฟพอล่ะ แต่ก็อร่อยดีนะเนี่ย ปลื้ิมๆๆ ทำได้เหมือนกัน ^_______________^   ดูภาพ click to see photos

I got a pack of banana leaf about a week but I did not do anything with it until it was yellow. I knew few things could use banana leaf but I did not good with anything.

Finally, I decided to made sticky rice grill. It was my first time. I searched the recipe' on internet and started. The recipe' showed the way to wrap sticky rice in triangle  but my banana leaf  was too hard to wrap  that way then I wrap just what I could as in the photos.

I planned to grill outside but unfortunately it was raining then I had to grill in the kitchen. The smoke detector alarm as I thought. Well, my sticky rice grill came out not bad and also the taste was good.

I am really proud I did it.



เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog