My photo
Newark, DE, United States
คนธรรมดาคนหนึ่ง ชีวิตราบเรียบ พูดมากหาสาระได้น้อยแต่ฮา แถมชอบพีมพัมกับตัวเองบ่อยๆๆ แต่ไม่ได้บ้านะจะบอกให้ เข้าใกล้ได้จ่ะไม่กัดแน่นอน!
A simple person ,like to talk and sometimes humble with myself. I am not crazy but funny.Do not worry to come close to me,I will not bite!
โอ้ทเป็นคนตัวเล็ก ๆ อวบ ๆ ที่ไม่มีสาระสักเท่าไร ชีวิติเรียบง่าย ไม่ฟุ้งเฟ้อ ฟุ่มเฟือย ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด เชื่อในความคิดของตัวเอง ในขณะเดียวกันก็รับฟังผู้อื่นด้วย เมื่อตัดสินใจก้าวขาออกจากบ้านมาซะไกลมาก ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เคยรู้ก็ได้รู้ ไม่เคยทำก็ได้ทำ เทคโนโลยีก้าวไกล ช่วยให้สามารถสื่อสารติดต่อสื่อสารกันได้ทั่วโลก รวมถึงระหว่างโอ้ทและพ่อ แม่ น้อง ๆ ด้วยเช่นกัน

เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

Friday, December 31, 2010

1st July 10...Bear country U.S.A Rapid City South Dakota

1 ก.ค 53...ตั้งใจจะเข้าที่นี่ต่อจากสวนเรพไทล์แต่ไม่ทัน ได้มาตอนเช้าวันนี้ ตอนแรกบอกมิสเตอร์ว่าไม่อยากเข้าแล้วล่ะ เพราะนึกว่ามีแต่ลูกหมีให้ดู (เห็นคอกจากริมถนน) แต่มิสเตอร์ยังพาเข้าไป โอโห! ชอบจัง ดีนะที่มิสเตอร์ไม่เปลี่ยนใจด้วย ไม่งั้นอดเลย ไม่แน่ใจว่าจะเหมือนซาฟารีที่มีนบุรีหรือเปล่าเพราะไม่เคยไป


เมื่อได้ตั๋วแล้ว (มีพนักเดินขายถึงรถไม่ต้องลง) นักท่องเที่ยวขับรถเข้าไปด้านใน เจ้าหน้าที่ขายตั๋วกำชับว่าให้ล๊อกรถ ห้ามเปิดกระจก ห้ามลงจากรถ จนกว่าจะถึงบริเวณอนุญาต  สงสัยอยู่ว่าทำไรน๊า? ได้คำตอบตอนเจอหมาป่าทั้งฟูงเดินเพ่นพ่านนี่ล่ะ ที่นี่เป็นสวนสัตว์เปิดนี่เอง สัตว์จะปล่อยอิสระ นักท่องเที่ยวขับรถเข้าชม แต่ขับช้าๆๆ ตามกันไป มีหมีตัวโตๆๆ เดินปาดหน้า ปาดหลังรถหลายตัว มีกวาง สิงห์โต กับ เสือจะอยู่ในกรง เพราะปล่อยออกมาคงจะอันตราย (เดา) นอกนั้นเดินเพ่นพ่านเต็มไปหมด รู้สีกชอบ จนสุดท้ายเป็นบริเวณอนุบาลลูกหมีที่เห็นจากถนน รถทุกคันจอดแล้วเดินดูได้ แต่ลูกหมี เหมือนลูกหมามากกว่า..อัลบัม








31st July 10..Bear country U.S.A drive through. At first I thought just only bear babies in the cases, so I changed my mind not to go but my husband still wanted to take me there. I thought it was a place close to my apartment in Bangkok,Thailand named "Safari" but I never been there. It was fun. Album
















Wednesday, December 29, 2010

ไก่ย่าง...chicken grill

มื้อนี้ทำไก่ย่างให้มิสเตอร์ เพราะตัวเองมีต้มไก่เหลืออยู่ ไก่ย่างเป็นอีกอย่างที่ทำบ่อย เพราะง่าย ทำแต่ละครั้งไม่เหมือนกันอีกต่างหาก แม่ครัวมือยังไม่นิ่ง

ลงมือทำเลยน่ะ...

1. เปิดเตาอบ ไฟบน(ร้อนสูง) รอไว้เลย
turn on the oven broil hot

2. ระหว่างรอเตา ล้างปีกไก่ คลุกเกลือ ซีอิ้วขาวนิดนึง น้ำตาลทราย พริกไทย คลุกให้เข้ากัน พักไว้ระหว่างรอเตาร้อน 5-10 นาที
wash chicken wings and seasoning with sault, soy sauce, sugar and pepper, then wait about 5-10 minutes before put in the oven

3. เอาปีกไก่ใส่เตา คอยดูว่าไก่สุกเหลืองแล้ว กลับด้าน ปิ้งต่อ จนไก่สุก ไม่เกิน 30 นาทีก็ได้ปีกไก่อร่อยๆๆๆ กินแล้ว

broil chicken wings 10-15 minutes keep an eye on the wings if skin changed to yellow and done, turn the wings and continue broil.










หลักฐานความอร่อย

Evidence of the taste

1st July 10 Devil tower @ Wyoming

1 ก.ค 53... ตอนได้ยินชื่อครั้งแรกนึกว่าต้องเป็นหอคอย มีบันไดเดินขึ้นไปสูงมาก แต่พอเห็นจริง โอโห เป็นแบบนี้ ชอบจังเลย เขา (หรือหิน) มหึมา ตั้งตระหง่าน สวยจัง ทางที่ขับรถขึ้นเป็นเป็นภูเขา น่าจะเหมือนกับทางที่ไปภูหินร่องกล้า ภูเรือ (เพราะเคยไปมาสองภูนี้แหละ) ยิ่งเข้าใกล้ยิ่งเห็นเขาชัด อัลบัม

1st July 10... At first I heard the name of Devil Tower, I thought it was a hight tower with many stairs and people have to walk up to the top, but when I saw the actual...WOW! Album 







ฟ้าใสสวย..blue sky



ป้ายนี้ถ่ายตอนแวะเข้าห้องน้ำ...


โน่นนนนน ไง..those..







ร้านข้างทาง บูทคู่หย่ายๆๆ ...
The resturant beside the road, I liked big boots.


ยิ่งใกล้ ยิ่งเห็นได้ชัด (ยังขับรถกันอยู่) ..
 
almost there



เดินจากลานจอดรถ ....
 
walked from parking


เก็บภาพก่อนเดินเข้าไป ตอนนี้อยู่หน้าศูนย์ข้อมูลท่องเที่ยว...
 
we were in front of information center





มีเส้นทางให้เลือกเดิน หลายทาง ระยะทางใกล้-ไกลต่างกัน เราเลือกเดินเส้นที่สั้นที่สุดใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง (นี่สั้นที่สุดแล้วนะ)

There were many trail choices. We chose the shortest one which took about 2 hours.


มิสเตอร์เดินตัวปลิวเหมือนเคย คนข้างหลัง สะพายเป้ สะพายกล้อง หนีบหนุ่มสามขา(ขากล้อง) ถ่ายรูปไปเรื่อยๆๆๆๆ



เดินมาถึงตีนเขา มีเด็กสองสามคนปีนขึ้นไปให้แม่ถ่ายรูป เอาบ้างซิ แต่มิสเตอร์เราเริ่มเบื่อเราอีกแล้ว ให้ถ่ายรูปให้บ่อยๆๆ (ก็ตั้งขาลำบากนี่นา)

we were at the feet of Devil tower.


เดินต่อ เห็นคนปีนเขาด้วยล่ะ ไม่ต่ำกว่า 4 คน...
 
continue walking. There were people climbing on the mountain. I saw 4 people.



























เหนื่อยแล้ว ยังไม่ถึงสักที ฝนทำท่าจะตกด้วย...tired and rian was coming




เดินต่อไป...kept walking


เยๆๆๆ ถึงปลายทางแล้ว...
 
finally we were at the end of trail


จอดข้างทางระหว่างกลับหวังจะหาอะไรใส่ท้องที่กำลังร้องคร๊ากๆๆๆ แต่ปรากฎว่าไฟดับ ทุกอย่างปิด ทำอะไรไม่ได้ เพราะพายุกำลังมา ฝนเริ่มลงแล้วด้วย ...

We stopped at the resturant on our way back but the power shut down that time because of strom were coming and started raining, so we did not eat anything yet... I was hungry!







เมื่อเราออกจากร้านอาหารฝนตกเลย....
 
It was raining after we left the resturant.
เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog