My photo
Newark, DE, United States
คนธรรมดาคนหนึ่ง ชีวิตราบเรียบ พูดมากหาสาระได้น้อยแต่ฮา แถมชอบพีมพัมกับตัวเองบ่อยๆๆ แต่ไม่ได้บ้านะจะบอกให้ เข้าใกล้ได้จ่ะไม่กัดแน่นอน!
A simple person ,like to talk and sometimes humble with myself. I am not crazy but funny.Do not worry to come close to me,I will not bite!
โอ้ทเป็นคนตัวเล็ก ๆ อวบ ๆ ที่ไม่มีสาระสักเท่าไร ชีวิติเรียบง่าย ไม่ฟุ้งเฟ้อ ฟุ่มเฟือย ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด เชื่อในความคิดของตัวเอง ในขณะเดียวกันก็รับฟังผู้อื่นด้วย เมื่อตัดสินใจก้าวขาออกจากบ้านมาซะไกลมาก ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เคยรู้ก็ได้รู้ ไม่เคยทำก็ได้ทำ เทคโนโลยีก้าวไกล ช่วยให้สามารถสื่อสารติดต่อสื่อสารกันได้ทั่วโลก รวมถึงระหว่างโอ้ทและพ่อ แม่ น้อง ๆ ด้วยเช่นกัน

เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog

Sunday, August 19, 2012

1ชั่วโมงที่เคเนทสแควร์ 1 hour@Kennett Square Aug 18 2012



มิสเตอร์ไป งานศพเพื่อนร่วมงาน โอ้ทไปเดินถ่ายรูประหว่างรอ เมื่อไปถึงโบสถ์ต่างแยกย้าย โอ้ทเริ่มเดินฝั่งโบสถ์ก่อน เมื่อสุดทางที่เป็นร้านขายของข้ามถนนเดินอีกฝั่ง และคิดว่าจะเดินต่อไปอีกด้าน แต่เมื่อถึงโบสถ์ มิสเตอร์เดินออกมาพอดี
... ถ่ายรูปไปเรื่อยๆ ตั้งกล้องถ่ายตัวเองด้วย วันนี้เอาขาตั้งตัวเล็กไป กล้องตัวใหญ่ กับรีโมทก็เอาไปนะ แต่สถานการณ์แบบนี้มัวพิลี้พิไลไม่ได้ คนยังน้อย ต้องใช้ความเร็ว งั้นไม่ต้องรีโมทดีกว่า กล้องตัวเล็ก ง่ายๆๆ เสียที่ไม่ได้โฟกัสหน้านางแบบ ออกมาเบลอร์เท่านั้นแหละ แต่เอาบรรยากาศพอแล้วเน่อะ หัวเดียว ทำได้ดีที่สุดเท่านี้ล่ะ

 เวลา ขณะนั้นน่าจะเที่ยงได้แล้ว แต่คนก็ยังไม่พลุ่กพล่าน เดินถ่ายรูปได้สบายใจ และไม่สนใจผู้คนที่เดินผ่านไป-มา โดยเฉพาะรถที่วิ่งผ่านตลอดเวลา สายตาผู้คนมอง และคงนีกสงสัยว่า "ยัยคนนี้ทำอะไร"  เช่น ผู้สูงวัยคู่หนึ่งเดินผ่าน

ฝ่ายหญิงสงสัยถามฝ่ายชายว่า "ชีถ่ายภาพอะไรนั่น"
ฝ่ายชายหันมาถามโอ้ทว่า "ถ่ายตัวเองหรือถ่ายอะไร"
โอ้ทตอบไปพร้อมรอยยิ้ม "ใช่จ้า ถ่ายตัวเอง ^O^"

เมืองที่โอ้ทอยู่ยังไม่เคยเดินถ่ายแบบนี้ เพราะผู้คนพลุ่กพล่านตลอดเวลา ติดมหาวิทยาลัยก็แบบนี้ล่ะ

ปล. ภาพวันนี้นางแบบหน้าเบลอร์ไม่ต้องสงสัยจ้า เพราะตั้งกล้องก่อน แล้วเข้าไปเสนอหน้า นั่นเอง ไม่ได้โฟกัสที่หน้านางแบบ เหมือนใช้รีโมท กล้องคนละตัว เตรียมไปด้วย แต่สถานการณ์แบบนี้ พิลี้พิไลเหมือนอยู่บ้านไม่ได้เน่อะ ต้องเร็วไว้

I walked around and took photos waited for Mister @ Kennett square town. It about 1 hour but I was really enjoyed.
The City " newark, DE" where I live that very crowded so I never walked and took photos yet.









ไปทะเลกันดีกว่า...A day trip to Atlantic City NJ Aug 11 2012


เสาร์นี้ โอ้ทกับเพื่อนๆนัดกันไปทะเลแอตแลนติคซีิตี้ นิวเจอร์ซี่ มิสเตอร์ไปด้วย บอกว่าไม่เดินทะเลแต่จะไปเล่นคาสิโน

ออกเดินทางจากบ้าน 11 โมงเช้า ไปบ้านพี่ดาก่อน (40นาทีจากบ้านถึงบ้านพี่ดา) เพราะพี่ดาร่วมทางด้วย และทำมิ้อกลางวันไว้ให้ เมื่ออิ่มมื้อกลางวันกันแล้ว มุ่งหน้าสู่แอตแลนติคซิตี้ (จากบ้านพี่ดาถึงแอตแลนติคซีตี้ 1 ชั่วโมง)

ก่อนเดินทางดูพยากรณ์อากาศว่ามีโอกาสฝนตก 40% นีกในใจว่า ฝนน่าจะตกๆ หยุดๆ คงได้เดินบนถนนริมหาดกันบ้าง แต่ปรากฎว่า ฝนตกกระหน่ำ ระหว่างทางอย่างหนาตา และไปถึงที่หมายก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด แม้จะไม่หนามากนัก พวกเราใช้เวลาเดินเล่น ถ่ายรูปอยู่ในคาสิโน และเดินไปสังเกตการณ์ว่าฝนมีทีท่าว่าจะหยุดบ้างไหม

ฝนหยุดแล้ว เยๆๆ เราจะได้เดินเล่นกันล่ะ แต่แล้วเพียง ชั่วพริบตา สองสามนาทีฝนก็เทกระหน่ำลงมาอีก เราสี่คน (มิสเตอร์ยังคงเล่นเครี่องสลอต เกมส์เสียเงิน) อยู่ในคาสิโน ไม่ได้มากับพวกเรา) ยืนรออยู่ด้านหน้าคาสิโนนั่นเอง จนกระทั่งตัดสินใจว่าฝนคงไม่หยุดตก หันหลังกลับเข้าคาสิโน เดินถ่ายรูปกันอีกรอบ แล้วชวนมิสเตอร์เดินทางกลับ

ถึงบ้านพี่ดา หิวๆๆๆ ขอหม่ำก่อนกลับบ้านนะๆๆ โอ้ทกะมิสเตอร์จัดการข้าวกระเพรา ไข่เจียวที่ยังมีจากมื้อกลางวันคนละจาน แล้วพี่ดายังทำลาบให้พวกเราด้วย

สรุปว่าไม่ได้เห็นทะเลอีกแล้วปีนี้

We went to Atlantic City beach but could not walked on boardwalk at all because of rain. We checked the weather forcast that said 40% chance rain but I thought it might stop a little while and rain again the we could walked a bit but it was not.

We spent most of the time walked in casino and taking photos .

OUr friend Da prepared lunch for us and we ate at her house before headed to Atlantic City and also on the way back we had dinner with her again before headed home.

We missed the beach again this year.


บ่ายวันอาทิตย์ Sunday afternoon Aug 12 2012



ตื่นมาก็ปาเข้าไปเที่ยงแล้ว จัดการตัวเองเสร็จสรรพ ทำอาหารหม่ำกันก่อน ทำผัดโซบะ มั่วๆๆ คนละจานกับมิสเตอร์ เกลี้ยงไม่เหลือร่องรอย จากนั้นบอกมิสเตอร์ว่าอาจไปหาดออกัสติน อากาศวันนี้ดี แดดออกด้วย


แต่แล้วเวลาล่วงเลยจนบ่าย สาม ความขี้เกียจขับรถไปไกล 20 นาที เปลี่ยนใจ บอกมิสเตอร์ใหม่ เดินไปสนามเด็กเล่นหน้าบ้านนี่ล่ะ 5 นาที สะพายหนุ่มสามขา เตรียมกล้อง เลนส์ รีโมท น้ำ และไอติม ไปด้วย

วันนี้สร้างภาพท่าบริหารดีกว่า แต่สุดท้ายไม่ได้เหนื่อยเพราะบริหารน่ะ แต่เหนื่อยเพราะเดินปรับกล้อง...^O^

I got up at noon , took shower and dress up before cooking for us. I made "Soba stir fried" for both of us and then walked to the park (5 minutes from home). It was 3pm, sunny. I was taking photos of myself at the park posing as I was exercising. It did not tired because exercise at all but because I walked set up the camera.


ป้าโอ้ทเป็นสิว (สาวเหลือน้อย) In white with pimple Aug 15 2012


วันนี้ขอมาแบบขาว ใส ไม่บริสุทธิ์....^O^ ใช้เลนส์ สองตัว ลองดูซิ 50mm กับ 85mm ภาพจาก85mm เสียไปประมาณ 5-6 ภาพ เพราะระยะไกลกว่า 50mm มองจุดโฟกัสไม่เห็น หลุดซะนางแบบเบลอร์เหมือนคนตาพร่าเชียว

Today I used lenses 50mm and 85mm. I lost 5-6 photos via 85mm because the lenght loger then 50mm that made me missed focusing then the model blurry but with 50mm never missed.



วันนี้เป็นรถถัง ต่อไป จะเป็นเรือรบ เพราะใหญ่ขึ้น 17 สค 2555 Today I am a Tank but going to be a Battle ship Aug 17 2012


วางแผน ตั้งใจ เตรียมตัว อุปกรณ์ กล้อง เลนส์ 3 ตัว (ใช้ได้ตัวเดียว) หนุ่มสามขา เสื้อผ้าไปเปลี่ยน เครื่องประดับนิดหน่อย ที่สำคัญ แลบทอป เอาไปดูภาพตัวอย่างท่าโพสนางแบบ แต่แล่้วลางไม่ดีตั้งแต่สะพานปิด ข้ามสะพานแป้บเดียวถึง ต้องอ้อม ซึ่งไม่รู้ว่าไกลแค่ไหน น้ำมันครึ่งถัง เอื้อมมือไปคว้าในเป้ อ้าว! ไม่ได้เอาเป๋าตังค์มาเว้ย...ไม่มีเงิน ไม่มีบัตรเครดิต ไม่มีใบขับขี่ ขับไปไกลแค่ไหนก็ไม่รู้..ในที่สุดก็ออกถนนใหญ่ ขับตามกำหนดความเร็วเพราะไม่อยากโดนตำรวจเรียกตอนนี้ ใบขับขี่่ไม่ได้เอามาดิ และแล้วก็ถึง เลือกมุมได้ จัดแจงสัมภาระ แต่แล้วแค่ถ่ายไป สองภาพ ก็เริ่ม รมณ์เสีย เพราะหาระยะโฟกัสไม่ได้ กล้องไม่่ถ่าย ขยับไปจนได้ระยะ แต่ยิ่งรมณ์ บ่ จอยมากขึ้น หนุ่มสามขา ดื้อมาก ขยับหามุมไม่ได้ดั่งใจเลย เสื้อผ้าเตรียมไม่ได้เปลี่ยน แถม ภาพออกมา ตามดวง ไม่สมบูรณ์สักภาพ เท่านี้ละ กลับดีกว่า ...สังเกตหลายภาพคิ้วนางแบบผูกโบ เพราะรมณ์ บ่ จอย เอ้ย รมณ์ บ่ จอย

ปล.ภาพดิบ ใส่ตัวอักษรเท่านั้น ไม่ปรับแม้กระทั่งเส้นเอียง รมณ์ เสียอะ

"Today I am a 'Tank', later I am going to be a battle ship because bigger
."

I planned and prepared everything then headed to Augustin beach. It was bad sign since the bridge closed because of constuction, I forgot my wallet so no money,credit card and driving license. I had no idea how far detour was going to take me with 1/4 tank gas.

Finally, I was there. I chose the area and setting down there , started taking photos of myself. So frustrated than I thought. It was harder taking photos outside with 85mm lens than at home. It hard to control and adjust my Mr. three legs (Tri-pod) . It hard to get focusing distance. Well, I took photos just some and lost my feeling then pack everything and went back home with frustrated.