Friday, December 26, 2014

ก๋วยเตี๋ยวห้อยขา Thai Hoy Ka noodle

23 ธันวาคม 2557

วันนี้แผนของเราคือไปชุมชนไทยในแอลเอ แต่ก่อนอื่นตามโบราณว่าไว้ "กองทัพเดินด้วยท้อง" ตามมติเราเลือกไปร้านอาหารไทยก๋วยเตี๋ยวห้อยขา ไปถึงร้านประมาณ 9.30น ก่อนร้านเปิดครึ่งชั่วโมง ปัญหาคือไม่มีที่จอดเพราะวันนี้เป็นวันห้ามจอดริมทาง เราวนกันอยู่สามรอบมีลานจอดของบริษัทฯละแวกนั้นซึ่งถ้าเข้าไปจอดไม่มีสติ๊กเกอร์อนุญาตได้โดนลากไปแน่ๆ มิสเตอร์เดินลงไปลานหลังร้านมีป้ายจอดเฉพาะร้านด้านข้าง แต่ป้าโอ้ทคิดว่าจอดได้นะ มิสเตอร์ไม่อยากมีปัญหาจอดผิดที่ไม่จอดดีกว่า สักพักวนกลับมามีป้ายจอดร้านก๋วยเตี๋ยวหลังร้านพอดี จอดตรงนี้ล่ะแล้วเพื่อน ดร. ของเราลงไปเดินดูด้านหน้าว่ามีลานจอดสาธารณะไหม กลับมาไม่มีจ้า แต่ไม่ละความพยายาม แต่ในขณะนั้นเราตกลงใจว่าจะเปลียนร้านแล้ว ก่อนจะเคลื่อนย้ายทัพ ดร.เดินดุ่มเคาะประตูหลังร้านแต่ไม่มีเสียงตอบรับ ข้างกัน คาดว่าน่าจะร้านเดียวกัน ดร. ไม่รีรอ ก้าวฉับเข้าประตูนั้นทันใด ร้านเดียวกันจริงๆ พนักงานออกมาดูที่จอดรถไม่มีปัญหา และเปิดประตูให้เข้าไปนั่งรอ เราเข้าใจว่าจะเปิดประตูหน้าพากันเดินไปด้านหน้า แต่ทางร้านเปิดประตูหลังต่างหาก เราเดินอ้อมกลับมาด้านหลัง เข้าไปนั่งพร้อมสั่งพร้อมหม่ำ ในขณะเดียวกันถึงเวลาร้านเปิดพอดี ด้วยความหิว และ มาไกล ประกอบกับแถวบ้านเราไม่มีอาหารไทยกินง่าย ป้าโอ้ทเองทำไม่เก่งด้วย ดร.จัดการสั่งเต็มที่ แต่ยั้งไว้บ้างแล้วนะ...

Dec 23, 2014

We started our day with Thai food at " Thai Hoy Ka noodle". We were there 30 minutes before the restaurant open and could not find parking. I walked to the restaurant front door , if someone in side but nobody. We parked at a private parking near by and checked for the permit sign if anywhere for the restaurant. Finally, we decided to park in the back of the restaurant. A friend of us jump out of the car and knocked the back door of the restaurant but no respond from inside. She walked to the next door which wide open which we guessed it was the other door of the Thai restaurant. She succeeded because we could get in now.

No comments:

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog