Sunday, April 17, 2016

โศกนาฎกรรมที่จำเลยหน้าระรื่น Yes, I did

17 เมษายน 2559
โศกนาฎกรรมครั้งนี้ป้าโอ้ทผิดเต็มประตู
มิสเตอร์ทุบโถ พบกระดูกดุ้นบะเริ่มขวางอยู่ นี่ล่ะสาเหตุที่ชักโครก ไม่โครกมาแรมหลายเดือน ป้าโอ้ทเทแกง โดยไม่ได้ดูให้ดีว่ามีกระดูก  kiki emoticon มิสเตอร์ข้องใจ อะไรนะเป็นเหตุ จัดการทุบ นั่นล่ะ เจอจังงัง ดุ้นบะเริ่มเทิ่ม
จำเลยหน้าระรื่น กินเฉาก๊วยดีกว่า

Our toilet in the room downstair did not flush well for few months. He was getting bored carry water from the room up stair to down stair, I guess. He decided to change a new one by himself.  He did great! He wondered what cause the old one did not flush then he smashed it.

 HaHa! it is funny part here.

 He came direct to me with a long pork bone straight to my face. "Yes, it is my fault", I said with a big smile. " I dump curry in it". "NO, more curry dumb in any toilet, No more bone!, do you understand?" , he told me.

 He was teasing me by listing what had broken since I have been living here. Definitely, I am still here then it will be something waiting for me to broke.

 PS: it sounds silly or stupid for someone but it is usual for us. Whatever happen we have never blame each other. I accepted all I did and he always fixing  all after me.

No comments:

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog