Tuesday, January 1, 2013

แบทูช อุทยาน Beartooth Natural Forest July 7 2012

ไม่รู้จะแปลชื่อสถานที่เป็นภาษาไทยอย่างไรดี แปลคำสวยๆ ไม่ค่อยจะสวยซะด้วยซิ เอาเป็นว่าเป็นอุทยานธรรมชาติแห่งหนึ่ง ที่เราสองคนใช้เส้นทาง และผ่านโดยไม่ได้วางแผนไว้ สวยทีเดียวล่ะ อากาศร้อนนะ แต่หิมะบนยอดเขายังละลายไม่หมด เพราะอะไรเหรอ? โอ้ทก็สงสัยเหมือนกันตอนที่เห็น จากการถามไถ่ผู้รู้...^___^  จะมีใครอื่นที่ไหนซะอีกล่ะ  พลขับคนเดิมนี่ละก๊า ได้คำตอบมาว่า หิมะหนามาก จนละลายไม่หมด

เส้นทางสายนี้คดไป เคี้ยวมาริมหน้าผา เพราะเป็นเส้นทางไต่เขา ทำให้นีกถึงเส้นทางเชียงใหม่ที่เคยนั่งรถทัวร์ไปครั้งหนึ่ง แทบอ๊วกทีเดียว

คนนั่ง(โอ้ทเอง)ไม่ได้ขับรถถ่ายรูปเพลินเชียว แต่จังหวะไม่ค่อยดี เพราะโค้งถึ่มาก ระหว่างทางเห็นลูกหมาจิ้งจอกด้วย ตื่นเต้นทุกครั้งที่เห็นสัตว์ตามธรรมชาติไม่เหมือนในสวนสัตว์ ชมธรรมชาติไป หวาดเสียวไป ใช้เวลาราวๆ สองชั่วโมงถึงปลายทางอีกฝั่งพ้นจากเส้นทางสายภูเขา
โอ้ทเห็นป้ายเขียนตรงจุดที่เราขับผ่านหนึ่งจุดว่า "จุดสุงสุดของโลก" ทั้งๆ ที่ไม่ใช่ เดาว่าเพราะตรงบริเวณนั้นเป็นที่ราบ และมองไม่เห็นยอดเขาอื่นๆ เหมือนบนยอดสูงสุดของโลก.




We went to this way and pass by Beartooth Natural Forest without planning . We were going to the hotel. It was a nice scenic. I was wondering at first saw snow on the top of mountain. Why the weather was hot but snow still there? My driver (Mister) told that because of the thick of snow then melt so slow. WoW! we stopped at one spot that I could see how thick of snow. It almost the same as my hieght. We saw a baby fox along our way. I was exciting everytime when see wild animals because different from see animals in the zoo. I enjoyed taking photos along the way. It took about 2 hours until we got to the flat way. PS: I saw a sign said "Top of the world" but infact it is not. I guess because that point was flat could not see any hill around.



 

No comments:

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog