Photo took @ Nigara Falls July 1,2011


เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

Thursday, January 24, 2013

เริ่มอ่านเรื่องสั้นภาษาประกิต Start read a pocket book

24 มกราคม 2556

ตั้งแต่กลุ่มการอ่านยกเลิก และ เข้ากลุ่มถ่ายภาพทำให้ไม่ได้เรียนภาษาอังกฤษอีกกลุ่ม(ภาษาอังกฤษพื้นฐาน สนทนาทั่วไป) เนื่องจากวันและเวลาเดียวกันกับกลุ่มถ่ายภาพ นานหลายเดือนแล้ว ไม่ได้หัดอ่านออกเสียงบ่อยเท่าที่เคยด้วย (ป้าอ่านคนเดียวบ่อย และเคยชวนเพื่อนอ่านทางสไกพ์กันระยะหนึ่ง) ไม่ได้การล่ะ ตั้งใจสักนิด ซื้อหนังสือเรื่องสั้นเล่มแรกมาอ่าน ต้องบังคับตัวเอง ฝีกอ่านออกเสียงไปด้วย ทำความเข้าใจไปด้วย แม้จะไม่รู้ความหมายของคำ แต่เดาเรื่องราว จับใจความได้บ้างว่าเกิดอะไรขึ้น เป็นสัญญาณที่ดีว่าต่อไปการอ่านจะดีขึ้นอ่านเข้าใจมากขึ้น
  
หนังสือมิสเตอร์มีเยอะ มิสเตอร์บอกให้อ่านหลายต่อหลายครั้ง แต่ไม่ไหว แค่เริ่มต้น ไม่กี่ประโยคก็ยากแล้ว

หนังสือมิสเตอร์เป็นแนวสืบสวนสอบสวน ฆาตกรรม อ่านแล้วต้องคิดเยอะ เพราะดูทีวีแนวนี้ยังต้องคิดตาม เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง

ขอเริ่มจากเบาๆ เข้าใจง่ายกว่าก่อน เลือกมาหนึ่งเล่ม ชื่อเรื่องก็บอกได้ว่าเกี่ยวกับความรัก คงจะไม่ซับซ้อนนัก The Ingredients of love ส่วนผสมของความรัก...^_^

อ่านไปบ้างแล้วนะ ปัญหาคือหนังสือเล่มนี้เป็นเรื่องของชาวฝรั่งเศส ชื่อคน ชื่อสถานที่ คำเรียกหลายๆคำ อ่านไม่ถูกเลย

โอ้ทเคยติดหนังสือการ์ตูนมากๆ และ พัฒนาติดเรื่องสั้น แต่แล้ววันหนึ่งก็ไม่ได้อ่านหนังสืออะไรจนจบเล่มเลยสักเล่ม  
Jan 24 2013

Since my reading class cancel and I could not study ESL because I joined photographic group which the same days and same times.

Today I bought my first novel pocket book to start my reading. I will read out loud and pay attention with the story so I can evaluate my reading. If I can catch/understand what happens in the book or I can not understand anything.

  Mister told me many times to read the books with him but after I read couple sentences on his books I decided not continue because his books about crime, investigation and murder that hard for me to understand the words. I watch thouse kind show on TV with him I still do not understand all.

My frist book is "The Ingredients of love" that I thought it will not complicate to understand and also romance story not scary.

I will try hard to push myself with reading .

I read Thai cartoons for awhile and read some Thai novels a long ago then stopped reading books. I meant never finished reading.

2 comments:

YU said...

My mother in law gave me many pocket books..all of them are about love stories and southern living. I enjoy reading it a lot but lately I haven't had much time in my hands so I grab it whenever I can.Anyway,I just finished one so far.. Yeahhhh!!!

โอ้ท@Oath said...

พี่ยุชอบอ่านหนังสืออยู่แล้ว มีเวลาก็อ่านเรื่อยๆเน่อะ โอ้ทไม่ชอบอ่าน แต่ไม่ได้เรียนภาษาอังกฤษแล้ว จะไปเป็นนักเรียนเต็มตัว ต้องบังคับตัวเอง อ่านก็ต้องอ่านออกเสียงด้วยนะ ต้องอ่านตอนมิสเตอร์ไม่อยู่บ้านเพราะมิสเตอร์อยู่อ่านไม่ได้แน่ๆ เขาดูทีวี อ่านวันละหน้าก็หรูแล้ว