Photo took @ Nigara Falls July 1,2011


เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

Monday, February 4, 2013

คุยกัน...talk

4 กุมภาพันธ์ 2556...Feb 4 2013

โอ้ท : มิสเตอร์ รู้หรือยังว่าอยากได้อะไรบ้าง?
Oath : Mister, do you know what you want yet?
มิสเตอร์ : อือ
Mister : A-ha

โอ้ท : เท่าไร?
Oath : how much?
มิสเตอร์ : 38 (ในทีนี่คือ 38,000)
Mister : thirty eight ( we knew as thirty eight thousand)

โอ้ท : ไอมี 120
Oath: I have one hundred twenty
มิสเตอร์ : 120 พัน เหรอ ( 120,000)
Mister : one hundred twenty thousand?

โอ้ท : 120 ดอลล่าร์...(ทำเสียงขำ ขำ)
Oath : one hundred twenty dollars (with funny voice)
มิสเตอร์ : อ่อๆ ครอบคลุมได้พอดี (แล้วก็เดินเข้าครัวไป)
Mister : OK, that cover all (walked to the kitchen)

จบ...End

No comments: