Photo took @ Nigara Falls July 1,2011


เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

Sunday, February 3, 2013

แข็งอีกแล้ว บรื๋ออออออ...Freeze again

22 มค 2556... Jan 22 2013

เมื่อคืนมองผ่านหลังม่านหน้าต่างช่องน้อย เห็นพื้นหญ้าหน้าบ้านสีเทาๆ คิดว่าตาฝ้า ประกอบกับแสงอาทิตย์ลับฟ้าไปแล้วด้วย ไม่แน่ใจ เปิดประตูหน้าบ้าน ผลัวะ!

Last night I look through the windows a gab behind the curtain and saw white ground out side. I thought because of my eyes and also it was getting dark. I was not sure then opened the door...OH! snow.

โอ้ท : มิสเตอร์ มาดูอะไรนี่ซิ
Oath: Mister , come , look.
มิสเตอร์ : (นั่งดูทีวีอยู่หันมองโอ้ททำหน้าฉงน)
Mister : ( He was sitting on a couch watching TV turn to me with wondered face)

โอ้ท: มาเร็วๆ (พร้อมกวักมือ
Oath : come here quick ( beckon)
มิสเตอร์ : (ลุกเดินแบบเสียไม่ได้)
Mister: (stood up and walked to me as he wanted to stop my annoying)

โอ้ท: หิมะตก โอ้ยๆ เยอะด้วย เมื่อวานยังอุ่นอยู่เลย
Oath: So much snow. Yesterday was warm.
มิสเตอร์ : (พยักหน้าพร้อมทำเสียง ฮีมๆ แล้วเดินกับไปนั่งดูทีวีต่อ)
Mister : (Noded his head and groan before walked back sat on the couch and continue watched TV)

เช้าวันนี้ ตื่นลงมา 07.50น. มิสเตอร์กำลังใส่รองเท้า ใส่เสื้อแจ๊คเก็ตพร้อมไปทำงาน
This morning I got up at 07:50 and went to the front door while Mister was wearing his shoes ready for work.

โอ้ท : มืสเตอร์ 18 ดีกรี (ทำเสียงประหลาดใจ และ ตื่นตูม)
Oath: (looked at a temperature reader) Mister! 18 degree (made surprising noise)
มิสเตอร์ : ใช่ (แล้วเปิดประตูเดินไปที่รถ จัดการขูดหิมะ และน้ำแข็งที่เกาะกระจกหน้ารถออกก่อนสตาร์ทรถออกไป)
Mister: Yes ( and opened the door, walked to the car and wiped snow off the wind shield and windows before left)

No comments: