My photo
Newark, DE, United States
คนธรรมดาคนหนึ่ง ชีวิตราบเรียบ พูดมากหาสาระได้น้อยแต่ฮา แถมชอบพีมพัมกับตัวเองบ่อยๆๆ แต่ไม่ได้บ้านะจะบอกให้ เข้าใกล้ได้จ่ะไม่กัดแน่นอน!
A simple person ,like to talk and sometimes humble with myself. I am not crazy but funny.Do not worry to come close to me,I will not bite!
โอ้ทเป็นคนตัวเล็ก ๆ อวบ ๆ ที่ไม่มีสาระสักเท่าไร ชีวิติเรียบง่าย ไม่ฟุ้งเฟ้อ ฟุ่มเฟือย ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด เชื่อในความคิดของตัวเอง ในขณะเดียวกันก็รับฟังผู้อื่นด้วย เมื่อตัดสินใจก้าวขาออกจากบ้านมาซะไกลมาก ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เคยรู้ก็ได้รู้ ไม่เคยทำก็ได้ทำ เทคโนโลยีก้าวไกล ช่วยให้สามารถสื่อสารติดต่อสื่อสารกันได้ทั่วโลก รวมถึงระหว่างโอ้ทและพ่อ แม่ น้อง ๆ ด้วยเช่นกัน

เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog

Thursday, December 5, 2013

Jury duty...พลเมืองเท่านั้น

ป้าโอ้ทเดินทางกลับไทย 13 พฤศจิกายน 2556 ...

*ก่อนเดินทางสองสัปดาห์ ป้าโอ้ทได้รับจดหมายให้เป็นคนหนึ่งที่ร่วมตัดสินคดีความในศาล (ภาษาอังกฤษเรียก เจอรี่ ดิวตี้) ซึ่งป้าโอ้ทดีใจอย่างมาก เพราะเคยฟังจากคนอื่นๆมาตั้งสอง สามปีแล้ว อยากมีประสบการณ์ อยากรู้ว่าทำอย่างไร เป็นอย่างไร ดังนั้นไม่รีรอ ป้าโอ้ทกรอกข้อมูล ส่งใบตอบรับไปในวันรุ่งขึ้น

หลังจากนั้นไม่กี่วัน ระหว่างหม่ำๆ มื้อกลางวันกับมิสเตอร์ และ เพื่อน ป้าโอ้ทเล่าถึงเรื่องนี้ แล้วตัวป้าโอ้ทเองนี่ล่ะ นึกได้ว่า หน้าที่นี้เป็นหน้าที่ของพลเมืองเท่านั้น " อเมริกัน ซิติเซ่น" ซึ่งป้าโอ้ทไม่ได้เป็น เพียงแต่ถือกรีนการ์ดเท่านั้นเอง ว้า! อดเลย

กลับถึงบ้านเอาจดหมายให้มิสเตอร์อ่าน ได้ความว่า ก่อนวันรายงานตัว 3 ธันวาคม 2556  ป้าโอ้ทค่อยโทรไปแจ้ง พอดีกับระยะเวลาที่ป้าโอ้ทกลับจากไทย

2 ธันวาคม 2556 ป้าโอ้ทจัดการโทรไปแจ้งว่ายื่นจดหมายตอบรับแล้ว แต่ไม่คิดว่าจะทำได้เพราะไม่ได้เป็นอเมริกัน (สัญชาติ)  เจ้าหน้าที่ปลายสายให้แฟกซ์กรีนการ์ด และ เลขบาร์โค้ดในจดหมายไป



3 ธันวาคม 2556 ...ป้าโอ้ทต้องรีบไปปฎิบัติหน้าที่แจ๋ว จึงสแกนกรีนการ์ดและ จดหมายให้เห็นบาร์โค้ดอีเมล์ให้มิสเตอร์ โทรบอกมิสเตอร์ให้จัดการ ในขณะนั้นเหลือบเห็นไปรษณีย์บัตรบนโต๊ะข้อความว่า "จากที่คุณแจ้งประสงค์ไม่สามารถเข้าร่วมตัดสินคดีในฐานะ เจอรี่ ได้ให้คุณส่งเอกสาร...." นึกแปลกใจว่า โปสการ์ดมาเร็วจัง มาถึงตอนไหนเนี่ย เพิ่งโทรไปเมื่อวาน และในตอนเย็นหลังกลับจากปฎิบัติหน้าที่แจ๋วแล้ว ได้รับไปรษณีย์บัตรอีกใบ ข้อความว่า จากที่คุณแจ้งว่าไม่สามารถไปเข้าร่วมและได้ส่งเอกสารเข้ามาแล้ว...

โอโห เร็วจัง

สรุปว่า ป้าโอ้ทไม่ได้เข้าร่วมเป็นหนึ่งในผู้ตัดสินคดีอย่างที่อยากไป เพื่อเป็นประสบการณ์ และไม่รู้ว่าจะได้เข้าร่วมไหมเพราะไม่คิดจะสอบซิติเซ่นด้วยซิ อีกหลายปีกว่ากรีนการ์ดจะหมดอายุ ถ้าป้าโอ้ทเปลียนใจสอบซิติเซ่น คงมีโอกาส และ อาจจะเบื่อเหมือนหลายๆคนที่เล่าให้ฟัง

Two weeks before Thailand trip,I got a letter for "Jury Duty" . I was really excited because I wanted to be there. I return accepted letter on the next day.

On Saturday afternoon on the week during our lunch, I talked with Mister and friends about it and then I remembered that only American could do but I am not. I need to call for confirm on the date before reporting date (mine was Dec 3 2013)

I called on Dec 2 2013 and mention about accepted letter have been return but I am not an American citizen. A person on the phone asked me to fax my Green card with a barcode on the letter.

I found a postcard on the computer desk that I need to fax my green card and letter with barcode after I called. Surprise! I just called yesterday but the post card already arrived just over night. In  the evening of the day I fax my Green card and a letter with barcode I got a post card which said they accepted my excused. OH! so quick response.

PS: I really want to attend Jerry duty once for my experience but I do not sure if I have a chance as I do not plan to apply for an American citizen. Well, my green card still good for many year so I have plenty of the time to think about it. I may change my mind.

No comments: