Photo took @ Nigara Falls July 1,2011


เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

Friday, February 7, 2014

คิดถึงไอไหม ? Do you miss me?

6 กุมภาพันธ์ 2557
Feb 6.2014




ในขณะที่ป้าโอ้ทกำลังง่วนทำอาหารมื้อเย็น หลังจากมิสเตอร์เปลี่ยนเสื้อผ้า เดินเข้ามาในครัว
While I was cooking, Mr. walked into the kitchen.




ป้าโอ้ท : มิสเตอร์คิดถึงไอไหม?
Oath : Mister, do you miss me?




มิสเตอร์ : ยูถามอะไรเนี่ย?
Mr. What are you talking about?




ป้าโอ้ท : ตั้งแต่ไอไปโรงเรียน ไอไม่ได้ดูทีวีกับยูเลย เพราะต้องทำการบ้าน
Oath:  Because since I go to school, I have not watched TV with you.




มิสเตอร์ : ยูกลับบ้านทุกวันใช่ป่าวล่ะ
Mr     : Are you come home everyday?




ป้าโอ้ท : ใช่ แล้ว ยูไม่คิดถึงไอเหรอ
Oath : Yes, but... do you miss me?




มิสเตอร์ : ก็ยูกลับบ้านทุกวันนี่นา ใช่ไหมล่ะ
Mr.  : You come home everyday, right?






ป้าโอ้ท : ก็ใช่ แต่ไอคิดถึงยูนะ ไม่ได้ดูทีวีด้วยเหมือนเมื่อก่อน
Oath : Yes, but I miss you because I have not watched TV with you as same as before.




มิสเตอร์ : (เดินส่ายหัว ออกจากครัว ไปนั่งดูทีวี)
Mr.  : ( shake his head and walk away. He was sitting on the couch watched TV)




ปล. เรื่องเล่า อ่านขำ ขำ สบายๆ เบาๆ ไร้สาระ
PS: Just our story for sharing my sense of humor which I do not know if you get it. However thank you for reading.

No comments: