Friday, February 7, 2014

คิดถึงไอไหม ? Do you miss me?

6 กุมภาพันธ์ 2557
Feb 6.2014




ในขณะที่ป้าโอ้ทกำลังง่วนทำอาหารมื้อเย็น หลังจากมิสเตอร์เปลี่ยนเสื้อผ้า เดินเข้ามาในครัว
While I was cooking, Mr. walked into the kitchen.




ป้าโอ้ท : มิสเตอร์คิดถึงไอไหม?
Oath : Mister, do you miss me?




มิสเตอร์ : ยูถามอะไรเนี่ย?
Mr. What are you talking about?




ป้าโอ้ท : ตั้งแต่ไอไปโรงเรียน ไอไม่ได้ดูทีวีกับยูเลย เพราะต้องทำการบ้าน
Oath:  Because since I go to school, I have not watched TV with you.




มิสเตอร์ : ยูกลับบ้านทุกวันใช่ป่าวล่ะ
Mr     : Are you come home everyday?




ป้าโอ้ท : ใช่ แล้ว ยูไม่คิดถึงไอเหรอ
Oath : Yes, but... do you miss me?




มิสเตอร์ : ก็ยูกลับบ้านทุกวันนี่นา ใช่ไหมล่ะ
Mr.  : You come home everyday, right?






ป้าโอ้ท : ก็ใช่ แต่ไอคิดถึงยูนะ ไม่ได้ดูทีวีด้วยเหมือนเมื่อก่อน
Oath : Yes, but I miss you because I have not watched TV with you as same as before.




มิสเตอร์ : (เดินส่ายหัว ออกจากครัว ไปนั่งดูทีวี)
Mr.  : ( shake his head and walk away. He was sitting on the couch watched TV)




ปล. เรื่องเล่า อ่านขำ ขำ สบายๆ เบาๆ ไร้สาระ
PS: Just our story for sharing my sense of humor which I do not know if you get it. However thank you for reading.

No comments:

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog