My photo
Newark, DE, United States
คนธรรมดาคนหนึ่ง ชีวิตราบเรียบ พูดมากหาสาระได้น้อยแต่ฮา แถมชอบพีมพัมกับตัวเองบ่อยๆๆ แต่ไม่ได้บ้านะจะบอกให้ เข้าใกล้ได้จ่ะไม่กัดแน่นอน!
A simple person ,like to talk and sometimes humble with myself. I am not crazy but funny.Do not worry to come close to me,I will not bite!
โอ้ทเป็นคนตัวเล็ก ๆ อวบ ๆ ที่ไม่มีสาระสักเท่าไร ชีวิติเรียบง่าย ไม่ฟุ้งเฟ้อ ฟุ่มเฟือย ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด เชื่อในความคิดของตัวเอง ในขณะเดียวกันก็รับฟังผู้อื่นด้วย เมื่อตัดสินใจก้าวขาออกจากบ้านมาซะไกลมาก ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เคยรู้ก็ได้รู้ ไม่เคยทำก็ได้ทำ เทคโนโลยีก้าวไกล ช่วยให้สามารถสื่อสารติดต่อสื่อสารกันได้ทั่วโลก รวมถึงระหว่างโอ้ทและพ่อ แม่ น้อง ๆ ด้วยเช่นกัน

เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog

Monday, May 25, 2015

วันหยุด Holiday

25 พฤษภาคม 2558

อะจ๊ากกกก!  ป้าโอ้ทลืมตาตื่นเพราะปวดไหล่ นอนทับแขนตัวเอง เหลือบดูนาฬิกา สิบเอ็ดโมงกว่า หมดกันวันนี้ไม่ได้อ่านหนังสือกับเพือนๆ ทางสไกพ์ เพื่อนๆคงบ่นกันแล้ว คุณครูเงียบ ไม่บอกล่วงหน้าด้วยว่างด ได้ยินเสียงทีวีเปิดอยู่ข้างล่างนั่นหมายถึงมิสเตอร์ไม่ไปทำงาน อ้าว!หยุดก็ไม่บอกกันบ้าง

ป้าโอ้ทรีบจัดการออนสไกพ์ มีเพื่อนฝากข้อความไว้จริงๆ คงรอจนเบื่อ ป้าโอ้ทรีบฝากข้อความขอโทษเพราะตื่นสาย แย่จริงๆ ขาดความรับผิดชอบ(ป้าโอ้ทน่ะ)

ป้าโอ้ทไม่รู้ว่ามิสเตอร์หยุดวันนี้ วันทหารผ่านศึก (คิดว่าใช่นะ ภาษาประกิตเรียก เมมโมเรียล เดย์ Memorial Day)  อยู่กันมาป้าโอ้ทไม่เคยจำได้ว่าวันหยุดราชการวันไหนที่มิสเตอร์หยุด เพราะมีไม่กี่วันที่หยุด ส่วนมากป้าโอ้ทจะถามก่อน แต่เมื่อวานไม่ได้ถามคิดเองว่าคงไม่หยุด

ป้าโอ้ทจัดการตัวเองเรียบร้อย ลงไปข้างล่างมิสเตอร์นั่งดูทีวี น้ำไม่อาบเสื้อขาวเปื้อนเป็นคราบยาวเชียว ถามไถ่ได้ความว่ากินเชอรี่ไหลย้อยเลอะเสื้อ  ฟันก็ไม่แปรง อร่อยเลย

เข้าไปในครัว อะจ๊าก! มดขึ้นเต็มอ่าง (เว่อร์) ไม้พายเปื้อนเนยถั่ว จานเต็มไปด้วยเม็ดเชอรี่ ป้าโอ้ทจัดการทำความสะอาดซะ แล้วเตรียมทำเบอร์เกอร์ไก่ให้มิสเตอร์  อ่อ! เตรียมนี่คือเอาเนื้อไก่เบอร์เกอร์(สำเร็จ)ในช่องแข็งมาวางไว้ให้ละลาย รอมิสเตอร์ขึ้นบ้านอาบน้ำถึงจะลงมือทำ  หลังจากนั้นป้าโอ้ทจัดการแพนเค๊กที่เหลือเมื่อวาน ไปนั่งหม่ำๆ หลังบ้าน ตากแดดอุ่นๆ สบายจริงๆ หลังจากนั้นเข้าบ้านบอกมิสเตอร์ให้ตัดหญ้า แต่ได้คำตอบมาว่า " ไอตัดแล้วสัปดาห์ที่แล้ว ถึงตายูตัดบ้าง"  อ้าว!

ป้าโอ้ทเดินออกไปสนามหลังบ้าน เก็บสายยางที่ปล่อยไว้ตั้งแต่เมื่อวาน ล้างรถ ล้างอ่างแมงกุดจี่ แล้วหันกลับไปเปิดโรงรถ สตาร์ทเครื่องตัดหญ้า  ขยันๆ บ้าพลัง อยากตากแดดน่ะ อยากไปเดินสวนฯอีก แต่วันนี้บ่ายสองกว่าแล้ว ตัดหญ้าได้เหงื่อร้อนแล้ว เข้ามาทำเบอร์เกอร์ให้มิสเตอร์  เสร็จภาระกิจ ขึ้นบ้านเข้าห้องส่วนตัว ลั่นล้า หน้าคอมฯ


May 25, 2015

OH! I opened my eyes because I hurt my shoulder. I slept on my shoulder. The clock said 11:30a. It was late! I missed reading with friends on Skype. They might be waiting for me because I did not tell them if  today we will not  read. Immediately, I log on Skype and check on a reading group. A friend left messages early, asked if we read today. I left an apologize message and then clean up myself.

I have never remembered if Mister off on which holiday because he has not off all holidays. I always ask him but yesterday I did not. Today is Memorial day.

I took a pack of frozen chicken burger out of the fridge and put in the sink. I grabbed the left over pancake and went outside at the deck. It was nice sunshine day. After finished my breakfast, I asked him if he wanted to mow the lawn but he said , "it is your turn because I did last weekend".

I went out to the yard, kept garden hoses in their places and then walked to the garage. Yep! I was mowing the lawn. It was a good exercising. I wanted to go to the park but it was late for today then I just spent my afternoon playing online and wrote the blog.

No comments: