Sunday, September 13, 2009

เสาร์-อาทิตย์ที่แตกต่าง Weekend 12th-13th Sep 09

เสาร์ 12 ก.ย 52 ...วางแผนไว้แต่เมื่อวานจะไปเดินตลาด booth corner เหมือนจตุจักรบ้านเรา กะบิ๋มหลังส่งนกทำงาน แล้วกลับมาไปงานเทศกาลริมแม่น้ำที่เดลาแวร์ซิตี้ แต่ต้องเปลียนแผนเพราะดารินพาไปดูหนังตอนบ่าย ตั้งแต่เช้าฝนตกพรำๆทั้งวัน ไปดูหนังก็ไม่สนุก อยากดู Destination 4 แต่ดารินอยากดู whiteout ดูตามเจ้าภาพก็ได้ไม่ว่ากัน ไปช้าเลยไม่มีที่นั่งต้องนั่งแถวหน้าสุด แหงนจนเมื่อยคอ ถ้าคอหมุนได้ 360 องศาก็คงจะหมุนหลายรอบทีเดียว เวียนหัวอีกต่างหากกว่าหนังจะจบ แถมไม่สนุกอีก ออกจากโรงหนัง ฝนยังตกพรำๆ ว้าแบบนี้ก็ไปงานเทศกาลไม่ได้แล้วซิ เช็คดูแล้วงานมีถึง 2ทุ่ม ถึงบ้านโทรถามเพื่อนที่อยู่แถวนั้น อ้าว! ฝนที่นั่้นไม่ตก งั้นไปเที่ยวงานดีกว่า แวะรับบิ๋มก่อน เลยเอาขนมไปให้เพื่อนดาริน ใกล้ๆ บ้านหลังใหม่แต่ดันเลี่ยวผิดหลงไปอีก เสียเวลาไปเกือบครึ่งชั่วโมง ไปถึงไม่คุยนาน เพราะเกรงว่าจะค่ำซะก่อนถึงริมแม่น้ำ

ไปถึงริมแม่น้ำ อ้าว! ฝนทำไมตกซะงั้น หมดกัน ไม่ต้องเที่ยว ไม่ต้องเดิน ครั้งแรกที่ไปฝั่งแม่น้ำ ปกติจะไปบ้านเพื่อนอีกฝั่ง (แยกไฟแดง) แม่น้ำเหมือนเจ้าพระยาเลย ถ้าได้ไปอีกจะเอารูปมาฝาก เมื่อเดินเที่ยวไม่ได้ แวะไปหาเพื่อนก็ได้ แต่แหมเวลาพลาดนี้จะพลาดไปหมด เพื่อนไม่อยู่ซะอีก ไปซื้อหมอนจะเอาให้เย็บปลอกหมอนวันเกิดแม่สามี สรุปสุดท้ายมาเจอกันที่บ้านเราเอง

Saturday 12th Sep 09..I planned to go to both corner after took Nok to work and go to
อาทิตย์ 13 ก.ย.52...ดารินบอกจะพาไปหาหมอ เลยไม่ได้ไปวัดกะนก วันนี้วัดมีงานวันสารทไทย ช่วงดารินยังไม่ตื่น จัดแจงตัวเองเรียบร้อย รีดผ้า ทำกับข้าว ปาเที่ยงก็ยังไม่ตื่น สรุปว่าไม่ได้ไปหาหมอ ดีนะแขนดีขี้นบ้างแล้ว (อ่อ ไม่ได้เล่า เป็นมา 2 สัปดาห์แล้ว ไม่รู้แพ้อะไร เริ่มเป็นตุ่มเล็กๆ แล้วกลายเป็นแผ่นน้ำใสๆ แล้วก็มีตุ่มขี้นเรื่อยๆ ที่แขนซ้ายข้างเดียว สัปดาห์ต่อมาเริ่มคันตามตัวอีก รำคาญมาก ไม่เกา แค่ลูบเอา ยังแสบเลย มียาทาเอาไม่อยู่ ไปซื้อคาลาไมน์มาทา พอช่วยได้หน่อย หลายๆคนบอกเป็น พอยซันไอวี่ poison ivy มันคืออะไรก็ไม่รู้ เมื่อวานเพื่อนที่ให้เย็บปลอกหมอนบอกว่าเป็นต้นไม้ชนิดนึง คนที่นี่จะแพ้กันเยอะ

วันนี้อากาศดีจัง แดดออก ไม่มีเค้าฝน หลังจากทำอาหารให้ดารินเรียบร้อย จะขอเปิดหนังที่ดารินไม่ชอบดู ปรากฎว่าดารินจะพาไปดู Destination 4...เยๆๆๆๆ เตรียมจะเย็บปลอกหมอนให้เพื่อนพอดี ไว้ค่อยกลับมาเย็บละกัน วันนี้ในโรงหนังไม่มีคนเลย แถมได้โรงที่ใหญ่กว่าด้วย เพราะเป็นหนัง 3 มิติ ดูสบายใจ นั่งแถวหลังสุด แถมหนังก็สนุกมากๆ ด้วย ดีกว่าเมื่อวานเยอะ (โอ้ทหันไปบอกดาริน ไม่ต้องแหงนคอดู) วันนี้ดูหนังสามมิติสนุกกว่าวันอื่นๆ เพราะเห็นสิ่งของมันลอยมาตรงหน้า...ตื่นเต้นๆๆๆๆ

กลับถึงบ้านเย็บปลอกหมอนให้เพื่อนจนเสร็จ ทำหมูย่างให้ดาริน แล้วทำกับข้าวไว้กินเองเรียกอะไรไม่รู้ มีมะเขือเทศเพื่อนบ้านให้มาจะเน่าแล้ว (ของตัวเองจากต้นเน่าหมดแล้วเพราะไม่รู้จะทำอะไรกินไม่ทัน) เปิดดูวิธีทำซอสสปาเก๊ตตี้ เอาทำแบบนี้ล่ะ แต่ไม่เหมือนเลยสักนิด...ฮ่าฮ่า ใส่มะเขือทั้งลูกเลยหลายสิบลูกได้ ใส่น้ำ ใส่หอมใหญ่หันเล็กๆ ต้มให้น้ำแห้ง เติมน้ำปลา น้ำตาล ใส่เนื่้อหมูหั่นช้ินเล็ก ใส่พริกหยวก เติมพริกขี้หนูตำ เรียกว่าไรดีน๊า กินกะผักสดอร่อยแน่ๆ วันนี้ยังไม่ได้กินเพราะมีราดหน้าเหลืออยู่ อิ่มๆๆๆๆ





โฉมหน้าปลอกหมอนที่เย็บให้เพื่อน
I sew pillow case.
Back Front

No comments:

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog