Monday, November 22, 2010

ได้เท่าเนี่ยแหละ.... The best I can do...

เพื่อนขอมา โอ้ทจัดไป...A friend wants to see me like the model below , so.....

อยากเห็นโอ๊ทท่านี้
ยิ้มแบบนี้ ตาเซ็กซี่แบบนี้
ไม่ยากเกินไปเนอะ..รอดูนะคะ


จัดให้แล้วนะค่ะ แต่ไม่ได้ค่ะ เหนื่อยเลย เพราะไหนจะต้องหามุมกล้อง ไหนจะมองดูหน้าตัวเองว่าได้อะป่าว ไหนจะแขนและมือ แล้ว ระดับตัว อีก โอ้ยๆๆๆ ยอมแพ้ค่ะ ได้เท่านี้ ดูอัลบัมทำการบ้านให้พี่เคซี่  <= see album how hard I tried.

ปล.เป็นทั้งตากล้องและนางแบบด้วย ไม่ง่ายๆๆๆ ถ้ามีตากล้องอีกสักคนคงจะง่ายกว่านี้

แต่ที่ดูดีที่สุดคิดว่ารูปนี้ค่ะ หัวโตเพราะดันไม่ได้ถอดเลนส์กว้างออกก่อน ไม่ได้จับผมให้เหมือนด้วย


เหนื่อยจริงๆๆค่ะ ดูหน้าจิ
I am really tired.


กดดันนะค่ะถ่ายแบบนี้ เพราะไม่ใช่ตัวเองเลย ตัวจริงของแท้ต้องยิ้มบานเท่ากระด้ง และ ฮา แบบนี้ค่ะ
ปล. ย่นแล้วยายเอ้ยๆๆๆๆ

ลองใหม่ แบบนี้พอได้มะ พี่จ๋า....I tried again this morning (23rd Nov 10).
ขอบคุณทุกคนที่แวะมาดูค่ะ...

No comments:

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog