Tuesday, November 8, 2011

อ่านหนังสือด้วยได้ไหม? May I read with you?

วันนี้มีเรื่องขำเบาๆๆ ของมิสเตอร์กะโอ้ทมาเหลา เป็นเรื่องบนเตียงอีกแล้ว...อะ อะ ไม่ใช่อย่างที่คิดนะจ่ะ เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า ก่อนนอนมิสเตอร์จะอ่านหนังสือเกือบทุกวัน



วันนี้ 8 พย 2554  

มิสเตอร์ : จะขี้นไปอ่านหนังสือ

 โอ้ท : อ่านด้วยได้ไหม

มิสเตอร์ : ไม่ได้

ย้อนไป สองสัปดาห์ที่แล้ว ครั้งแรกที่โอ้ทถามแบบนี้ มิสเตอร์ตอบ ได้ เมื่อขึ้นตามไป โอ้ท นอนทับหลังมิสเตอร์ แล้วอ่านออกเสียงหนังสือที่มิสเตอร์กำลังอ่าน...ทำให้มิสเตอร์อ่านต่อไม่ได้ ไม่มีสมาธิในการอ่าน โอ้ทขำ แล้วเดินออกจากห้องปล่อยให้มิสเตอร์อ่านอย่างสบาย หลังจากวันนั้น

มิสเตอร์ : จะขึ้นไปอ่านหนังสือ

โอ้ท : อ่านด้วยได้ไหม

มิสเตอร์ : ได้ ถ้ายูอ่านหนังสือตัวเอง แล้วไม่ได้นอนอ่านบนหลังไอ

โอ้ท  : (หัวเราะหน้าเป็น)

จบจ้า
...........................................................
Today I have a funny story about my Mister and myself. It was a story when we were in bed..




Mister gave me a TV remote.

Oath :  are you go to read?


Mister : Yes

Oath : May I  read with you?


Mister : No

Oath : Why you never allowed me to read with you?


Mister : because you never read a book....


Oath: ( Big smile on my face)

............................
2 weeks ago

It was my first time that I asked him and he said YES then when we were in bed  he laid down started reading his book while I laid on his  back and read his book that made him could not read his book. I was laughing  and left him alone to read his book after enjoyed bothering him.

In the next day;

Mister :  I go read

Oath : May I read with you?


Mister : Yes, if you read your own book and do not read on my back.


Oath : ( laughing)

2 comments:

Noo said...

very cute story :)

โอ้ท@Oath said...

จริงเหรอ ขอบใจจ่ะที่แวะมาอ่าน

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog