Sunday, August 19, 2012

1ชั่วโมงที่เคเนทสแควร์ 1 hour@Kennett Square Aug 18 2012



มิสเตอร์ไป งานศพเพื่อนร่วมงาน โอ้ทไปเดินถ่ายรูประหว่างรอ เมื่อไปถึงโบสถ์ต่างแยกย้าย โอ้ทเริ่มเดินฝั่งโบสถ์ก่อน เมื่อสุดทางที่เป็นร้านขายของข้ามถนนเดินอีกฝั่ง และคิดว่าจะเดินต่อไปอีกด้าน แต่เมื่อถึงโบสถ์ มิสเตอร์เดินออกมาพอดี
... ถ่ายรูปไปเรื่อยๆ ตั้งกล้องถ่ายตัวเองด้วย วันนี้เอาขาตั้งตัวเล็กไป กล้องตัวใหญ่ กับรีโมทก็เอาไปนะ แต่สถานการณ์แบบนี้มัวพิลี้พิไลไม่ได้ คนยังน้อย ต้องใช้ความเร็ว งั้นไม่ต้องรีโมทดีกว่า กล้องตัวเล็ก ง่ายๆๆ เสียที่ไม่ได้โฟกัสหน้านางแบบ ออกมาเบลอร์เท่านั้นแหละ แต่เอาบรรยากาศพอแล้วเน่อะ หัวเดียว ทำได้ดีที่สุดเท่านี้ล่ะ

 เวลา ขณะนั้นน่าจะเที่ยงได้แล้ว แต่คนก็ยังไม่พลุ่กพล่าน เดินถ่ายรูปได้สบายใจ และไม่สนใจผู้คนที่เดินผ่านไป-มา โดยเฉพาะรถที่วิ่งผ่านตลอดเวลา สายตาผู้คนมอง และคงนีกสงสัยว่า "ยัยคนนี้ทำอะไร"  เช่น ผู้สูงวัยคู่หนึ่งเดินผ่าน

ฝ่ายหญิงสงสัยถามฝ่ายชายว่า "ชีถ่ายภาพอะไรนั่น"
ฝ่ายชายหันมาถามโอ้ทว่า "ถ่ายตัวเองหรือถ่ายอะไร"
โอ้ทตอบไปพร้อมรอยยิ้ม "ใช่จ้า ถ่ายตัวเอง ^O^"

เมืองที่โอ้ทอยู่ยังไม่เคยเดินถ่ายแบบนี้ เพราะผู้คนพลุ่กพล่านตลอดเวลา ติดมหาวิทยาลัยก็แบบนี้ล่ะ

ปล. ภาพวันนี้นางแบบหน้าเบลอร์ไม่ต้องสงสัยจ้า เพราะตั้งกล้องก่อน แล้วเข้าไปเสนอหน้า นั่นเอง ไม่ได้โฟกัสที่หน้านางแบบ เหมือนใช้รีโมท กล้องคนละตัว เตรียมไปด้วย แต่สถานการณ์แบบนี้ พิลี้พิไลเหมือนอยู่บ้านไม่ได้เน่อะ ต้องเร็วไว้

I walked around and took photos waited for Mister @ Kennett square town. It about 1 hour but I was really enjoyed.
The City " newark, DE" where I live that very crowded so I never walked and took photos yet.









No comments:

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog