Tuesday, September 25, 2012

กลุ่มคนถ่ายภาพ Photographic Society

ไม่รู้จะเรียกชื่อกลุ่มภาษาไทยว่าอย่างไร ให้หรูๆ หน่อย ..^_^ ตื่นเต้นมากๆ ที่ได้เข้าร่วมกลุ่มนี้ เพราะตั้งแต่เริ่มศีกษาการถ่ายภาพด้วยตัวเองอย่างจริงจังก็พยายามหากลุ่มเข้าร่วมแต่ไม่เจอสักที เพราะกลุ่มที่เจอส่วนมากเน้นกิจกรรมนอกสถานที และค้างคืน หรือ หลายคืน ซึ่งไปนอกสถานที่โอ้ทชอบแต่ค้างนี่ซิ ไม่สามารถเพราะจะให้มิสเตอร์อยู่บ้านคนเดียวได้อย่างไร ชิมิ ^o^

รู้จักกลุ่มนี้จากสมาชิกกลุ่มเต้นโฟลค์ เขาเป็นสมาชิกกลุ่มคนถ่ายภาพอยู่ด้วย เมื่อได้เวบไซด์ ถึงบ้านจัดการเปิดดูข้อมูล หาที่อยู่ และเมื่อวันประชุมพบปะ ครั้งต่อไป (24 ที่ผ่านมาเมื่อวานนี้เอง) ลุยโลด ชวนมิสเตอร์ไปด้วยแต่มิสเตอร์อารมณ์ไม่ดีจากที่ทำงาน โอ้ทเลยลุยเดี่ยว ระหว่างทางไม่เปลี่ยวแต่มืด เพราะฤดูหนาวมืดเร็ว กำหนดเวลากลุ่ม 19.30-20.30 กดจีพีเอส พาไปซิ เมื่อไปถึงปลายทาง เริ่มต้นด้วย ขับเลยไปก่อน เพราะไม่รู้ว่าสถานที่เป็นอย่างไร นีกว่าเป็นบ้าน แต่สถานที ที่เห็น เป็นเหมือนอพาร์ทเม้นท์ กลับรถมา เข้าไปจอดทางจอดผู้มาเยือน (ภาษาไทยเรียกว่าอย่างนี้ไหม วิสิตเตอร์ visitor ชักเพี้ยนแล้ว) งง เต๊กเลย โรงพยาบาลนี่หว่า ที่อยู่ผิดหรือเปล่าน๊า? เดินไปอีกด้าน จากประตูใหญ่มีสองแยก เดินไปกดมือถือหาเวบไป หาที่อยู่ก็ถูกนี่หว่า ไม่รู้จะไปตรงไหน เดินเข้าไปในโรงพยาบาล ถามเจ้าหน้าที่ตรงเคาน์เตอร์ ได้ความว่ามาถูกแล้ว เจ้าหน้าที่บอกทางให้...

เมื่อเข้าลิฟท์ มีผู้ชายสูงอายุเข้ามาคนหนึ่งในมือมีวารสารกลุ่มคนถ่ายภาพ ไม่รีรอ ถามทันที ได้ความว่าเป็นสมาชิก 15 ปีแล้ว จากนั้นก็เดินไปกับเขา ชวนเขาคุยไปด้วยโดยไม่คิดจะถามว่าเขาเพิ่งมาหรือจะกลับ ตามไปลงลิฟท์อีกรอบ เพราะเดินหลงกันไปรอบหนึ่งแล้ว ไปโผล่ที่กลุ่มเล่นไพ่ มีผู้สูงอายุเล่นไพ่กันอยู่หลายโต๊ะเชียว ในที่สุดขึ้นลิฟท์มาออกประตูหน้า ก็ชั้นที่เขาเข้าลิฟท์มาเจอโอ้ทนี่แหละ ทำให้โอ้ทคิดว่าเขาเพิ่งมา ที่ไหนได้เขากำลังจะกลับ ป้าดดดดดดดดดด โธ่

ถามทางเขาบอกให้เดินตรงไป ลงบันได วนๆๆ โอ้โห งง เต๊ก ไปตามที่เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลบอกง่ายกว่า (จดมาซิเพราะจำไม่ได้) เมื่อไปถึง ไม่เห็นใครเลย เกือบจะถอยแล้ว พอดีได้ยินเสียงคน นั่นละ เดินตรงรี่ไปตามเสียง เจอแล้ว เยๆๆๆ

ปล. วันจันทร์หน้า เจ้าหน้าที่ดูแลการสมัครสมาชิกบอกให้ไปก่อนเวลาจะให้แนะนำตัว ไอหย๋า ตื่นเต้นๆ แล้วจะหาใครถ่ายรูปให้ได้ไหมเนี่ย ^_^
http://www.delawarephotographicsociety.org/index.html

 
 
I just found this group http://www.delawarephotographicsociety.org/index.html which I really exciting to join them. Since I am serious in photography and have done self taught I tried to find the group to join but di d not find anyone suit me. The groups I found had feild trips which interested me but they stay over night which I could not do.

I knew about DPS from one of Folk danc member who is a member too. I got information and planned to be there in a next meeting which was yesterday. GPS took me, at first I thought it was a house then I drove pass and turn back again. In a parking lot, I was wondering if I came to the wrong place because it was a hospital...OMG! I walked and checked the address on internet via my cell phone and decided to walked into the hospital. I asked an information lady and she said" Yes, here it is". She showed me the direction . I found a man who carried a photo group magazine and started talking with him, walked with him and we lost. I taught he was coming to the meeting but he was about leaving.I knew when he took me to the lobby and said" I park my car there"....I was laughing in my mind . He told me the direction to the group but I did not follow because the direction I got from an information lady seemed easier.

I was at the end of the building and no one so I decided to go back but...I heard someone talking then I walked to the room and ...I made it.

No comments:

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog