Photo took @ Nigara Falls July 1,2011


เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

Tuesday, September 25, 2012

กลุ่มคนถ่ายภาพ Photographic Society

ไม่รู้จะเรียกชื่อกลุ่มภาษาไทยว่าอย่างไร ให้หรูๆ หน่อย ..^_^ ตื่นเต้นมากๆ ที่ได้เข้าร่วมกลุ่มนี้ เพราะตั้งแต่เริ่มศีกษาการถ่ายภาพด้วยตัวเองอย่างจริงจังก็พยายามหากลุ่มเข้าร่วมแต่ไม่เจอสักที เพราะกลุ่มที่เจอส่วนมากเน้นกิจกรรมนอกสถานที และค้างคืน หรือ หลายคืน ซึ่งไปนอกสถานที่โอ้ทชอบแต่ค้างนี่ซิ ไม่สามารถเพราะจะให้มิสเตอร์อยู่บ้านคนเดียวได้อย่างไร ชิมิ ^o^

รู้จักกลุ่มนี้จากสมาชิกกลุ่มเต้นโฟลค์ เขาเป็นสมาชิกกลุ่มคนถ่ายภาพอยู่ด้วย เมื่อได้เวบไซด์ ถึงบ้านจัดการเปิดดูข้อมูล หาที่อยู่ และเมื่อวันประชุมพบปะ ครั้งต่อไป (24 ที่ผ่านมาเมื่อวานนี้เอง) ลุยโลด ชวนมิสเตอร์ไปด้วยแต่มิสเตอร์อารมณ์ไม่ดีจากที่ทำงาน โอ้ทเลยลุยเดี่ยว ระหว่างทางไม่เปลี่ยวแต่มืด เพราะฤดูหนาวมืดเร็ว กำหนดเวลากลุ่ม 19.30-20.30 กดจีพีเอส พาไปซิ เมื่อไปถึงปลายทาง เริ่มต้นด้วย ขับเลยไปก่อน เพราะไม่รู้ว่าสถานที่เป็นอย่างไร นีกว่าเป็นบ้าน แต่สถานที ที่เห็น เป็นเหมือนอพาร์ทเม้นท์ กลับรถมา เข้าไปจอดทางจอดผู้มาเยือน (ภาษาไทยเรียกว่าอย่างนี้ไหม วิสิตเตอร์ visitor ชักเพี้ยนแล้ว) งง เต๊กเลย โรงพยาบาลนี่หว่า ที่อยู่ผิดหรือเปล่าน๊า? เดินไปอีกด้าน จากประตูใหญ่มีสองแยก เดินไปกดมือถือหาเวบไป หาที่อยู่ก็ถูกนี่หว่า ไม่รู้จะไปตรงไหน เดินเข้าไปในโรงพยาบาล ถามเจ้าหน้าที่ตรงเคาน์เตอร์ ได้ความว่ามาถูกแล้ว เจ้าหน้าที่บอกทางให้...

เมื่อเข้าลิฟท์ มีผู้ชายสูงอายุเข้ามาคนหนึ่งในมือมีวารสารกลุ่มคนถ่ายภาพ ไม่รีรอ ถามทันที ได้ความว่าเป็นสมาชิก 15 ปีแล้ว จากนั้นก็เดินไปกับเขา ชวนเขาคุยไปด้วยโดยไม่คิดจะถามว่าเขาเพิ่งมาหรือจะกลับ ตามไปลงลิฟท์อีกรอบ เพราะเดินหลงกันไปรอบหนึ่งแล้ว ไปโผล่ที่กลุ่มเล่นไพ่ มีผู้สูงอายุเล่นไพ่กันอยู่หลายโต๊ะเชียว ในที่สุดขึ้นลิฟท์มาออกประตูหน้า ก็ชั้นที่เขาเข้าลิฟท์มาเจอโอ้ทนี่แหละ ทำให้โอ้ทคิดว่าเขาเพิ่งมา ที่ไหนได้เขากำลังจะกลับ ป้าดดดดดดดดดด โธ่

ถามทางเขาบอกให้เดินตรงไป ลงบันได วนๆๆ โอ้โห งง เต๊ก ไปตามที่เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลบอกง่ายกว่า (จดมาซิเพราะจำไม่ได้) เมื่อไปถึง ไม่เห็นใครเลย เกือบจะถอยแล้ว พอดีได้ยินเสียงคน นั่นละ เดินตรงรี่ไปตามเสียง เจอแล้ว เยๆๆๆ

ปล. วันจันทร์หน้า เจ้าหน้าที่ดูแลการสมัครสมาชิกบอกให้ไปก่อนเวลาจะให้แนะนำตัว ไอหย๋า ตื่นเต้นๆ แล้วจะหาใครถ่ายรูปให้ได้ไหมเนี่ย ^_^
http://www.delawarephotographicsociety.org/index.html

 
 
I just found this group http://www.delawarephotographicsociety.org/index.html which I really exciting to join them. Since I am serious in photography and have done self taught I tried to find the group to join but di d not find anyone suit me. The groups I found had feild trips which interested me but they stay over night which I could not do.

I knew about DPS from one of Folk danc member who is a member too. I got information and planned to be there in a next meeting which was yesterday. GPS took me, at first I thought it was a house then I drove pass and turn back again. In a parking lot, I was wondering if I came to the wrong place because it was a hospital...OMG! I walked and checked the address on internet via my cell phone and decided to walked into the hospital. I asked an information lady and she said" Yes, here it is". She showed me the direction . I found a man who carried a photo group magazine and started talking with him, walked with him and we lost. I taught he was coming to the meeting but he was about leaving.I knew when he took me to the lobby and said" I park my car there"....I was laughing in my mind . He told me the direction to the group but I did not follow because the direction I got from an information lady seemed easier.

I was at the end of the building and no one so I decided to go back but...I heard someone talking then I walked to the room and ...I made it.

No comments: