Tuesday, December 15, 2009

ESL: last day before holiday...ก่อนวันหยุด


14  ธันวาคม 2552

เมื่อวานเป็นวันสุดท้ายที่เราจะเรียนภาษาอังกฤษก่อนวันหยุด แต่เราเห็นพ้องต้องกันว่าจะไม่มีการเรียน แต่เราจะกินๆๆๆๆ กันแทน...ทุกคนชอบ สถานที่เป็นบ้าน อีเบ็ต เพื่อนชาวเปรู และอยู่ใกล้โรงเรียน ง่ายสำหรับโอ้ทที่สุด อีเบ็ตติดไฟที่หน้าต่างสวยเชียว เข้าบ้านเจอต้นคริสมาสต์สวยอีก ชอบจัง โอ้ทไม่มี..แงๆๆๆๆ สมาชิกวันนี้ประกอบด้วย พ่อ แม่ อีเบ็ต และ ลูกสาว 2 คน แจ๊ค เมลานี กลอเรีย(เพื่อนชาวโคลัมเบีย เป็นพี่น้องกัน) และคนที่เล่าเรื่องอยู่ตอนนี้จ้า..อิอิ ทุกคนเตรียมอาหารมา และยังมีของขวัญมาให้ด้วย เป็นเซอร์ไพรส์เพราะไม่รู้กัน โอ้ทเองเอางานปั้นไปให้ทุกคน โดยจะให้ทุกคนได้เลือกของที่ตัวชอบ มีเงื่อนไขว่าจับได้ชื่อใครคนนั้นถึงจะได้เลือก ทุกคนชอบใจ เมลานีมีหมวกซานต้า ไฟกระพริบ กับแว่นตามาให้ พวกเราฮากันเลยทีเดียวตอนที่เมลานีเอามาโชว์ แจ๊คมีโลชั่นมาให้สาวๆ และเล่าว่าตอนไปเลือกกลิ่น ภรรยาแจ๊คไปช่วยเลือกให้ เอาหลายๆ กลิ่นป้ายที่แขนลอง แล้วไม่พอ ขอให้แขนแจ๊คด้วย...ฮ่าฮ่า เป็นวันที่มีความสุขอีกวัน คุยกัน หัวเราะ กินอิ่ม และได้ของขวัญกลับบ้าน ชอบจังเทศกาลนี้ได้ของขวัญเยอะแยะเลย นี่ก็เป็นคริสมาสต์ปีที่ 2 ของโอ้ทในอเมริกาจ้า

Dec 14 , 2009 @ Ivette Place

Yippie! I like Xmas because I have got many presents. Yesterday was the last day for ESL before the holidays. We agreed to not have class but to have dinner at Ivette's house instead. Ivette decorated her house with colored lights on the windows...really nice and also her Xmas tree was pretty. I love them.

Everyone brought food and presents (surprise). I had my pottery for them. They chose what they liked by picking names out of a box to see who would choose 1st and next...Marleny had cute hats with sparkling lights and fancy glasses for us. Jack had lotions for every girl. We also gave a gift card for Jack. It was a wonderful day with laughing, enjoying and warming, full of fun.

Wow! It is the 2nd Xmas for me in this country.









No comments:

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog