Photo took @ Nigara Falls July 1,2011


เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

Sunday, January 3, 2010

ไป(หม่ำ)วันเกิดไมล์ Mile's Bday

วันนี้ไปวันเกิดเพื่อนในเนตไม่เคยเจอกันมาก่อน ไม่เคยคุยกันในเนตด้วยซ้ำ ได้ยินแต่ชื่อจากเพื่อนๆ แต่เข้าไปดูภาพสวยๆๆ ของเพื่อนคนนี้ สาวไมล์นั่นเอง สาวเซ็กซี่ ร่างเพรียวบาง วันนี้ได้เจอตัวเป็นครั้งแรก ไมล์ชวนไปวันเกิดก่อนไปนอร์ธดาโกต้า รีบตกปากรับคำเพราะเมนูที่ชวนน้ำลายหกนี่ล่ะ ปอเปี๊ยะสด ไส้อั่ว ก๋วยจั๊บหมู ลาบหมู ขนมจีน น้ำยาไก่ หรือว่า แกงเขียวหวานไก่ดี ส้มตำ ข้าวเหนียว ไก่ทอด กุ้งคอลเทล ขนมถ้วย cream buree กล้ยบวดชี

We went to "Mile's Birthday" this afternoon. It took about an hour from home. She cooked many delicious foods also baked a cake..WoW! The weathere there was colder than our house..I felt and because of windy. Mile and her husband took us to the roof...OMG! really cold there.

Mile cooked every dishes also bake a cake...WoW! She is totally opposite me because I am bad in cooking :-(

Tuktoon,Kay and Nidnoi came in half an hour. We were enjoyed the food and talking....LOL.



เจ้าภาพทำอาหารเองทั้งหมดรวมทั้งเค๊กด้วย สวย เซ็กซี่ แถมเสน่ห์ปลายจวักอีกต่างหาก ตรงข้ามกับเราลิบลับ ออกจากบ้าน 11โมงเพราะไปกินมื้อเที่ยง ใช้เวลาเดินทางประมาณ 1 ชั่วโมง บิ๋มไปด้วยกัน ให้ดารินขับรถให้ โดยมีจีพีเอสนำทาง ระหว่างเดินทางก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่เมื่อไปถึงแล้วนี่ซิดันหาเป้าหมายไม่เจอ จะมีมวยซะแล้ว ระหว่างโอ้ทกะคุณหมีตัวโต ก็โอ้ทคุยกะไมล์ทางโทรศัพท์ บอกทางกันแต่คุณหมีตัวโตไม่ยอมจอดรถ คนขับก็ขับ คนบอกทางก็มองตามคนปลายสาย แล้วแบบนี้จะเจอไหมเนี่ย สุดท้ายโมโหทั้งคู่ เราก็เลยบอกกลับบ้านเลยละกัน...ฮี่ม! แต่คุณหมีตัวโตของเราก็หาเป้าหมายเจอจนได้ภายในเสี้ยววินาที ให้ได้อย่างนี้ซิ



เราไปถึงกันกลุ่มแรก ลมแรงมาก หนาวๆๆๆๆๆ ไมล์กะไบร์อันพาขี้นไปบนดาดฟ้า โอโห ไม่ต้องบรรยายดีกว่า อี๋ยๆๆๆๆๆ กลับลงมาไม่นานสาวๆ ตุ๊กตุ่น เก๋ นิดหน่อยก็มาถึง ร่วมวง ง่ำๆๆๆๆ กันทันที งานนี้แม่ครัวมาเอง (ใครมะรู้มะได้ดู...อิอิ นั่งรอหม่ำอย่างเดียว) ตำปู ปลาร้า เป็นต่อนๆๆๆ แซ่บไม่ต้องเซ่ดจ้า ลูกสาวเก๋ (สามีเก๋ตะหาก) ตามมาทีหลัง หม่ำๆๆๆๆๆ ของแซ่บๆๆๆ ได้ด้วยชอบใจเธอมากๆๆๆ



ขอบใจเจ้าภาพ และดีใจที่ได้เจอเพื่อนๆ เดินทางกลับโดยสวัสดีภาพ ไม่มีมวย...อิอิ


No comments: