Photo took @ Nigara Falls July 1,2011


เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

Thursday, March 3, 2011

ลอปสเตอร์ตามใจเจ้าของบ้าน...Lobster requested by my landlord

6 มิ.ย 2553...มิสเตอร์อยากกินตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้ว วันนี้จัดให้มื้อเย็น ดูวิธีทำในยูทูป ทำเสร็จบอกเลยว่าไม่ทำอีกแล้ว แกะเปลือกยาก..  ทำครั้งแรก
6th June 2010...My husband wanted to eat "Lobster" last week, so I made for him this supper but it was hard to cut the shell , then I think will not make again. I looked how to cook from youtube. It was my first time to cooked lobster.

23 ต.ค 2553...ทำครั้งที่สอง (ทำครั้งแรกคิดไว้ว่าจะไม่ทำอีกแล้วเพราะแกะยาก แต่แล้วก็ได้ทำ เพราะมิสเตอร์อยากกิน แล้วทำเองถูกกว่ากินที่ร้่านเยอะเลย) 

23rd October 2010... I thought at the first time won't make again because it was hard to cut the shell but finally I made again because my husband likes and also the cost is cheaper than the restaurant.

หางลอปเสอร์ใส่เนยเครื่องปรุงสำเร็จ ซีอิ้วขาว พร้อมอบ
ready to bake 350F for 15 minutes then check if not done yet continue bake 5 minutes



สุกแล้ว พร้อมเสริฟ
WoW! ready to serve


No comments: