My photo
Newark, DE, United States
คนธรรมดาคนหนึ่ง ชีวิตราบเรียบ พูดมากหาสาระได้น้อยแต่ฮา แถมชอบพีมพัมกับตัวเองบ่อยๆๆ แต่ไม่ได้บ้านะจะบอกให้ เข้าใกล้ได้จ่ะไม่กัดแน่นอน!
A simple person ,like to talk and sometimes humble with myself. I am not crazy but funny.Do not worry to come close to me,I will not bite!
โอ้ทเป็นคนตัวเล็ก ๆ อวบ ๆ ที่ไม่มีสาระสักเท่าไร ชีวิติเรียบง่าย ไม่ฟุ้งเฟ้อ ฟุ่มเฟือย ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด เชื่อในความคิดของตัวเอง ในขณะเดียวกันก็รับฟังผู้อื่นด้วย เมื่อตัดสินใจก้าวขาออกจากบ้านมาซะไกลมาก ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เคยรู้ก็ได้รู้ ไม่เคยทำก็ได้ทำ เทคโนโลยีก้าวไกล ช่วยให้สามารถสื่อสารติดต่อสื่อสารกันได้ทั่วโลก รวมถึงระหว่างโอ้ทและพ่อ แม่ น้อง ๆ ด้วยเช่นกัน

เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog

Monday, December 12, 2011

ก่อนเดินทาง...before our trip to Thailand 2011

15 พ.ย 2554... ก่อนเดินทางมิสเตอร์นัดฉีดวัคซีนสำหรับผู้เดินทาง (มิสเตอร์บอกว่าเจอข้อมูลในเนตเรื่องสิ่งที่ต้องทำก่อนเดินทางนอกประเทศ ซึ่งก่อนหน้ามิสเตอร์ก็ไม่รู้)

Nov 15, 2011 ... We had an appointment for travelling vaccine.
ป้ายนี้ชอบมาก โอ้ทบอกให้มิสเตอร์ซื้อมาใช้ที่บ้าน มิสเตอร์บอก ไม่ได้ผลหรอก..ฮ่าฮ่า
I liked this one so I told my Mister to get one use at home but he siad it  won't work with me...LOL

ฉีดวัคซีนแล้ว ได้แบบกินมาด้วย จากประวัติทั้งสองคน รอบนี้ฉีดแค่ไทยรอยด์ โอ้ทฉีดไข้ยอดฮิตด้วยอีกเข็ม (ฟลู) แล้วได้แบบกินมาสำหรับท้องร่วงกับบาดทะยัก (ถ้าจำไม่สลับกันนะ)
We had vaccine both injection and took by mouth. Every countries are difference so Dr. will recommend at the time which vaccine needed.



ฉีดสองแขน ข้างละเข็ม

click to see album


จัดกระเป๋า แต่สุดท้าย รื้อจัดใหม่ ของที่มีกล่อง เอาออกจากกล่องเอาไปเฉพาะของในกล่อง ทำให้มีพื้นที่เหลืออีกเยอะ กลัวน้ำหนักเกินแทบแย่ แต่ตอนชั่งยังเหลือนิดหน่อย ค่อยยังชั่ว
Packing... I decided to rip a boxes to get more spaces.


เพื่อนฝากซื้อ บอกว่าที่นี่ไม่เหมือนที่ไทย เลยซื้อฝากน้องกับหลานด้วย
One of my friends asked me to get M&M for him as he said they were difference from Thailand so I got some for my brother and nices.

และพร้อมเดินทาง สำหรับสองคน กระเป๋าสองใบ เช็ค กระเป๋าเสื้อผ้าใบเล็กให้มิสเตอร์ถือ โอ้ทรับผิดชอบเป้ กล้อง กับคอมฯ และมีกระเป๋าน้อยส่วนตัวอีกใบ

Ready to go... See you in Thailand



แต่ว่า...เปลี่ยนเป็นเป๋าใหญ่สองใบดีกว่า เพราะน้ำหนักจะเกินนะซิ
but I decided to changed a bigger one instead of a small one because it will over weight in the big black one. Look at our final in a photo below.





No comments: