My photo
Newark, DE, United States
คนธรรมดาคนหนึ่ง ชีวิตราบเรียบ พูดมากหาสาระได้น้อยแต่ฮา แถมชอบพีมพัมกับตัวเองบ่อยๆๆ แต่ไม่ได้บ้านะจะบอกให้ เข้าใกล้ได้จ่ะไม่กัดแน่นอน!
A simple person ,like to talk and sometimes humble with myself. I am not crazy but funny.Do not worry to come close to me,I will not bite!
โอ้ทเป็นคนตัวเล็ก ๆ อวบ ๆ ที่ไม่มีสาระสักเท่าไร ชีวิติเรียบง่าย ไม่ฟุ้งเฟ้อ ฟุ่มเฟือย ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด เชื่อในความคิดของตัวเอง ในขณะเดียวกันก็รับฟังผู้อื่นด้วย เมื่อตัดสินใจก้าวขาออกจากบ้านมาซะไกลมาก ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เคยรู้ก็ได้รู้ ไม่เคยทำก็ได้ทำ เทคโนโลยีก้าวไกล ช่วยให้สามารถสื่อสารติดต่อสื่อสารกันได้ทั่วโลก รวมถึงระหว่างโอ้ทและพ่อ แม่ น้อง ๆ ด้วยเช่นกัน

เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog

Thursday, December 15, 2011

โอ้ทกลับมาแล้ว...I am back

14 ธ.ค 2554...หลังจากกลับมาจากไทย เหนื่อยๆๆๆ นอนๆๆๆ ไม่ได้มีอาการเจ๊ทแลค ผิดเวลาหรอกนะ เพราะไม่ได้ง่วงนอนตอนเช้า ตอนกลางคืนตื่น แต่ว่าอยากนอนตลอดวันต่างหาก เพื่อนๆๆถามหา ไม่เห็นในเฟสบุ๊ค ในบล๊อกก็เงียบ เป็นอะไร หายไปไหน

 Dec 14,2011... After came back from Thailand , I was really tired so I slept since 4pm. on the day I got home and continue day and night about a week until I get back as usual. My friends asked if I got sick becasue they did not see me on facebook and my blogs.

ไม่เป็นอะไรหรอก นอนน่ะซิ สัปดาห์หนึ่งผ่านไป สมองเริ่มปลอดโปร่ง กลับมาเหมือนเดิม วันนี้จัดการสร้างภาพสดใส ออกอากาศให้เพื่อนๆๆ ได้เห็นกันซะ เพื่อนๆๆ บอกว่า "โอ้ทคนเดิมกลับมาแล้ว พร้อมภาพสวยๆๆ เหมือนเคย" อิอิ ดีใจจัง มีเพื่อนเหมือนกันนะเรา

"No, I am not sick " I told them , " but just wanted to sleep and I did sleep all day all night. Now, my brain is back. I am back then I took photos of myself with big smile and publish them again. " Oath is back" my friens said.

ตั้งมือถือถ่ายก่อนไปเรียนภาษาอังกฤษตอนเช้าจ้า
took by cell phone_ set timing before left to reading class in the morning
กลับมาตอนบ่าย จัดเต็มด้วยสามขา รีโมทค้าบ ตอนนี้มีเลนส์อยู่ตัวเดียว 50mm ตั้งระยะยากเหมือนกัน แต่ก็พอได้เน่อะ

After I got home, I used my tri-pod with remote and 50mm lens. This lens is a bit difficult to set the distance but the photos came out not bad.






ขอบคุณ เพื่อนสาวสวยใจดี ส่งผ้าพันคอน่ารักมาให้นะค่ะ ไปเรียนมา เพื่อนๆๆ ชมกันใหญ่ น่ารักเหมือนคนใส่...คิคิ และ ขอบคุณสำหรับกระเป๋า กิ๊บเก๋อีกใบค่ะ
thank you my friend who sent me a cute scarf. I love it and also I got many compliment from my class mate and also thanks for a pretty bag.


หมวกที่ใส่ เพิ่งทำเสร็จเช้านี้ด้วยจ่ะ นิตติ้ง
I wore my knitting hat which finished this morning.

ชุดสวยจากตลาดอนุสาวรีย์ชัยฯ 150 บาทไทย
my dress from a market at Victory Monument , Thailand 150 Baht (4$)


No comments: