Monday, December 19, 2011

ของขวัญคริสมาสต์อาหย่อย... Sweet x-mas gift

เหตุเกิดเมื่อวันที่ 19 ธ.ค 2554...เนื่องจากเมื่อสองวันก่อนเกิดเหตุ มีกล่องไม่ทราบที่มา มาส่งให้หน้าบ้าน จ่าหน้าถึงมิสเตอร์ โอ้ทวางไว้โดยไม่แกะ ไม่อยากรู้ มิสเตอร์มาถึงบ้านตอนเย็นบอกว่า " นี่นะของขวัญคริสมาสต์ของเธอปีนี้ แต่ว่าต้องชวนเพื่อนๆๆ มาช่วยกิน เพราะจะกินไม่ทันไปนอร์ธดาโกต้า"

ไม่รอรี โอ้ทจัดการเปิด ผะ อบ เอ้ย กล่อง ขนมทันใจ...

โทรชวนเพื่อนๆ มาหม่ำด้วยกันวันอาทิตย์ที่ผ่านมานี่เอง อาหย่อยๆๆ แถมได้ไวน์ฟรีมาอีกขวด จากร้านที่มิสเตอร์ไปซื้อเบียร์ คนขายเอาไวน์ใส่ถุงมาให้ด้วยหนึ่งขวด สบายปากเพื่อนๆ เลย เพราะโอ้ทไม่ดื่มจ้า ขอบใจเพื่อนๆๆ ทุกคนที่มาช่วยกันจัดการของขวัญกันจนไม่เหลือแม้แต่ซาก...^__^ ยกความดีให้มิสเตอร์คนเดียวเลยงานนี้ คลิ๊กดูรูปที่นี่จ่ะ


My mister gave me a box of strawberry dip in chocolate and a box of cheese cake for X-mas gift . We are goining to North Dakota very soon so impossible for me to finish all by myself. Mister said" You need to invite your friends to help"..LOL

I invited my friends to come over on Sunday afternoon. Mister ordered a big pizza before they got here. Everybody liked my sweet gifts and a free bottle of wine.

Thank you friends to helped me finished my sweet gift and thank you my Mister for the gift. click to see photos






คู่นี้ไม่รู้ว่าหาเสียง หรือโต้วาที แล้วใครจะชนะ น๊า?

2 comments:

Anonymous said...

พี่ดาเข้ามารับรองความอร่อย ชอบมากที่เป็นสตอเบอรี่สดเคลือบช็อดโกแลต กินจนอิ่มจนกลับบ้านมาไม่ต้องทานมื้อเย็นเลย

ขอบคุณนะคะที่โทรมาชวน

โอ้ท@Oath said...

ดีใจที่ชอบค่ะ มาไกล ถ้าไม่ชอบ คนชวนเศร้าเลย

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog