My photo
Newark, DE, United States
คนธรรมดาคนหนึ่ง ชีวิตราบเรียบ พูดมากหาสาระได้น้อยแต่ฮา แถมชอบพีมพัมกับตัวเองบ่อยๆๆ แต่ไม่ได้บ้านะจะบอกให้ เข้าใกล้ได้จ่ะไม่กัดแน่นอน!
A simple person ,like to talk and sometimes humble with myself. I am not crazy but funny.Do not worry to come close to me,I will not bite!
โอ้ทเป็นคนตัวเล็ก ๆ อวบ ๆ ที่ไม่มีสาระสักเท่าไร ชีวิติเรียบง่าย ไม่ฟุ้งเฟ้อ ฟุ่มเฟือย ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด เชื่อในความคิดของตัวเอง ในขณะเดียวกันก็รับฟังผู้อื่นด้วย เมื่อตัดสินใจก้าวขาออกจากบ้านมาซะไกลมาก ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เคยรู้ก็ได้รู้ ไม่เคยทำก็ได้ทำ เทคโนโลยีก้าวไกล ช่วยให้สามารถสื่อสารติดต่อสื่อสารกันได้ทั่วโลก รวมถึงระหว่างโอ้ทและพ่อ แม่ น้อง ๆ ด้วยเช่นกัน

เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog

Monday, December 19, 2011

ของขวัญคริสมาสต์อาหย่อย... Sweet x-mas gift

เหตุเกิดเมื่อวันที่ 19 ธ.ค 2554...เนื่องจากเมื่อสองวันก่อนเกิดเหตุ มีกล่องไม่ทราบที่มา มาส่งให้หน้าบ้าน จ่าหน้าถึงมิสเตอร์ โอ้ทวางไว้โดยไม่แกะ ไม่อยากรู้ มิสเตอร์มาถึงบ้านตอนเย็นบอกว่า " นี่นะของขวัญคริสมาสต์ของเธอปีนี้ แต่ว่าต้องชวนเพื่อนๆๆ มาช่วยกิน เพราะจะกินไม่ทันไปนอร์ธดาโกต้า"

ไม่รอรี โอ้ทจัดการเปิด ผะ อบ เอ้ย กล่อง ขนมทันใจ...

โทรชวนเพื่อนๆ มาหม่ำด้วยกันวันอาทิตย์ที่ผ่านมานี่เอง อาหย่อยๆๆ แถมได้ไวน์ฟรีมาอีกขวด จากร้านที่มิสเตอร์ไปซื้อเบียร์ คนขายเอาไวน์ใส่ถุงมาให้ด้วยหนึ่งขวด สบายปากเพื่อนๆ เลย เพราะโอ้ทไม่ดื่มจ้า ขอบใจเพื่อนๆๆ ทุกคนที่มาช่วยกันจัดการของขวัญกันจนไม่เหลือแม้แต่ซาก...^__^ ยกความดีให้มิสเตอร์คนเดียวเลยงานนี้ คลิ๊กดูรูปที่นี่จ่ะ


My mister gave me a box of strawberry dip in chocolate and a box of cheese cake for X-mas gift . We are goining to North Dakota very soon so impossible for me to finish all by myself. Mister said" You need to invite your friends to help"..LOL

I invited my friends to come over on Sunday afternoon. Mister ordered a big pizza before they got here. Everybody liked my sweet gifts and a free bottle of wine.

Thank you friends to helped me finished my sweet gift and thank you my Mister for the gift. click to see photos






คู่นี้ไม่รู้ว่าหาเสียง หรือโต้วาที แล้วใครจะชนะ น๊า?

2 comments:

Anonymous said...

พี่ดาเข้ามารับรองความอร่อย ชอบมากที่เป็นสตอเบอรี่สดเคลือบช็อดโกแลต กินจนอิ่มจนกลับบ้านมาไม่ต้องทานมื้อเย็นเลย

ขอบคุณนะคะที่โทรมาชวน

โอ้ท@Oath said...

ดีใจที่ชอบค่ะ มาไกล ถ้าไม่ชอบ คนชวนเศร้าเลย