My photo
Newark, DE, United States
คนธรรมดาคนหนึ่ง ชีวิตราบเรียบ พูดมากหาสาระได้น้อยแต่ฮา แถมชอบพีมพัมกับตัวเองบ่อยๆๆ แต่ไม่ได้บ้านะจะบอกให้ เข้าใกล้ได้จ่ะไม่กัดแน่นอน!
A simple person ,like to talk and sometimes humble with myself. I am not crazy but funny.Do not worry to come close to me,I will not bite!
โอ้ทเป็นคนตัวเล็ก ๆ อวบ ๆ ที่ไม่มีสาระสักเท่าไร ชีวิติเรียบง่าย ไม่ฟุ้งเฟ้อ ฟุ่มเฟือย ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด เชื่อในความคิดของตัวเอง ในขณะเดียวกันก็รับฟังผู้อื่นด้วย เมื่อตัดสินใจก้าวขาออกจากบ้านมาซะไกลมาก ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เคยรู้ก็ได้รู้ ไม่เคยทำก็ได้ทำ เทคโนโลยีก้าวไกล ช่วยให้สามารถสื่อสารติดต่อสื่อสารกันได้ทั่วโลก รวมถึงระหว่างโอ้ทและพ่อ แม่ น้อง ๆ ด้วยเช่นกัน

เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog

Tuesday, June 1, 2010

ปูเสื่อนั่งหลังบ้าน วันสบาย...Relaxing on a mat



วันอาทิตย์ 31 พ.ค. 53.. ตื่นกันเกือบจะเที่ยงแล้ว ขี้เกียจทำอาหารเลยชวนดารินไปหม่ำๆๆ ที่ร้านเพอคิ้น ใกล้ๆๆ ขากลับแวะซื้อหินมาเพิ่มสำหรับทำสวนน้อยต่อ (อ่อ ก่อนไปเคลือบสีรถไว้ด้วย) ถึงบ้าน แดดแรงมาก แต่ก็ต้องเช็ดๆๆ ครีมที่เคลือบรถไว้แต่ช้าไปแล้ว แห้งมาก เช็ดยากๆๆๆๆ อยู่เกือบ หรือ ถึงชั่วโมงไม่แน่ใจ ได้ไม่ถึงครึ่งคัน ไม่ไหว ร้อนๆๆๆ ไปปูเสื่อนั่งเล่นหลังบ้านดีกว่า ลมร้อนโชยๆๆ สักพักก็เย็นขึ้น อยู่ในบ้านก็หนาวเพราะดารินเปิดแอร์เย็นซะยิ่งกว่าฉ่ำซะอีก นั่งเล่นไป ถักหมวกไป เห็นอะไรก็อยากถ่ายรูปไปหมด เลยได้ภาพมาเล่าเรื่องสบายๆๆ หลังบ้านสู่กันจ้า ต้นไม้ใหญ่ค่ะ ยอดไม้ เหมือนดอกพุทธเน่อะ นั่งอยู่ที่ระเบียงแล้วซูมค่ะ ขี้เกียจเดินTongue out
Sunday 31st May 2010..I got  up almost noon and lazy to cook so I asked  Mr. to go eat at Perkins. On the way back home we stopped at the garden shop bought stone for  the garden.
I put the wax on the cars before we went out. I had a hard time to wipe off wax because the Sun  dry it. I gave up because almost half an hour it still not half the car yet. I moved to the deck in the back with a mat. In the house was cold because Mr. turn on the air condition so cool.  I sat on a mat do crochet and look at around. I wanted to take photos of everything then not just thought but I did..haha







บ้านนกน้อย ถึงจะพุแต่ก็ยังกันแดดกันฝนได้
My bird house. It is old but still cute.




เคี้ยวถั่วไปด้วย นั่งชมนก ชมไม้สบายใจ
My snack...nuts







ดื่มน้ำส้มเย็นๆๆ จะได้ไม่ติดคอด้วยจ้า
orange juce





กิ่งกุหลาบพันปีที่พันอยู่กับต้นไลแลค ระย้าย้อยลงมา




แมลงตอมกุหลาบขาว ..เอ หรือว่าม่องไปแล้วหว่า





อีกดอก...ที่เห็นตกในกลีบไม่ใช่แมลงนะค่ะ เปลือกเมล็ดทานตะวันที่นกมาหม่ำทิ้งไว้ตะหาก




แม่สาวเซ็ก เอ็กซ์ ก็อวดโฉมอยู่ตรงนี้ไม่ใส่ใจสายตาหนุ่มเอาซะเลย


หนุ่มเจ้าชู้จมูกหักยังคงเจ้าชู้เหมือนเดิม สักวันจะพาหนุ่มหน้ามนใหม่มาเทียบรุ่น
นกเขาคู่รัก (คู่เดิมละป่าวน๊า) มาจู๋จี๋กันอีกแล้ว




เจ้านี้ขี่อีกตัวนะเนี่ย เขินๆๆๆ


แย่ละ เขารู้ตัวแล้ว..! ทำไงดีๆๆๆ หลบๆๆๆ






ยอดหญ้าที่สนามสะท้อนแสงแดดสวยเชียว



เป็นไงค่ะวันสบายๆๆ ของโอ้ท..อิจฉากันละซิ
 
This was my relaxing day.

3 comments:

iiws said...

ชอบรูปนกมากโอ้ท

พี่แพร

iiws said...

แวะมาเยี่ยมบ้านจ้ะ

โอ้ท@Oath said...

ขอบคุณค่ะพี่แพร