Photo took @ Nigara Falls July 1,2011


เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

Friday, May 27, 2011

ดูเบสบอลครั้งแรก...My first baseball game

26 พ.ค 54...วันนี้เป็นครั้งแรกที่ได้ติดขอบสนามเบสบอล จำได้ว่าดูหนังอเมริกันที่ไทยมีกีฬาประเภทนี้ คิดว่าถ้าได้ไปดูที่สนามจริงคงดี ไม่คิดว่าจะมีวันนี้ ดีใจมาก มิสเตอร์สัญญาไว้ตั้งแต่ปีที่แล้วว่าจะพามา เพราะพลาดกับกลุ่มเพื่อนๆๆที่ไปดู เนื่องจากวันที่ไปดูเบสบอลตรงกับวันไปนอร์ธดาโกต้าช่วงพักวันหยุดฤดูร้อน

ดีใจอีกอย่างที่มีความรู้การถ่ายรูปบ้างแล้ว ทำให้ได้ภาพดีกลับมา ก่อนไปหาข้อมูลว่ากล้องดีเอสแอลอาร์เข้าได้ไหม มีทั้งตอบได้และไม่ได้ขึ้นอยู่กับสนาม และ คนตรวจกระเป๋าหน้าประตู แล้วใช้เลนส์อะไรดี โอ้ทเอาเทเลโฟโตเลนส์ตัวที่มีอยู่ไป 75-300มม ถ้ามีเลนส์ที่ซูมได้ไกลว่านี้ ระยะ 1000 มม. ขึ้นไปคงได้เห็นนักกีฬาเหมือนนั่งดูใกล้ๆเลยทีเดียว ต้องสะสมตังค์ซื้อซะแล้ว  อยากได้สัก 5000มม.ไปเลยถึงจะดี เนื่องจากหาข้อมูลก่อนไป หลายๆคนคุยกันว่าเลนส์จะเอาไปหลายตัวไม่ได้ โอ้ทเลยเอาไปเฉพาะตัวซูม ไม่ได้เอาตัวถ่ายมุมกว้างไปด้วย เลยใช้กล้องคอมแพคตัวเล็กถ่ายมุมกว้างทั้งหมด 

ตอนเข้าแถวหน้าประตู นึกว่าจะผ่าน หรือไม่ผ่าน แต่ก็ผ่าน เจ้าหน้าที่บอกว่าให้ระวังกล้องตกหายอีกด้วย เข้าไปด้านในคนเอากล้องไปมีไม่มาก เห็นนับจำนวนได้เลย แต่ก็มีคนใช้กล้อง ดีเอสแอลอาร์เหมือนกัน แถมเลนส์ใหญ่กว่าของโอ้ทอีก

ถือเป็นประสบการณ์ที่ทั้งตื่นเต้น ทั้งสนุก ได้ไปติดขอบสนามสมใจ ไม่คิดว่าจะมีโอกาส ขากลับขอบคุณมิสเตอร์อีกครั้งที่พาไปดู  ดูภาพทั้งหมดที่นี่  ประมาณ สองร้อยกว่าๆๆ ภาพเท่านั้น

 ลืมบอกไปว่า โอ้ทกินเพรซเซิล (เรียกไม่ถูก แป้งก้อนๆๆทอดน่ะ) ก่อนเข้าสนามไป3ดุ้น เท่านั้น กลับถึงบ้านจัดการข้าวร้อนๆ น้ำพิรกเผาแม่หญิงกะหมูสวรรค์แม่หญิง สบายท้อง

ขอบคุณทุกคนที่มาบล๊อกโอ้ทน๊าาาาาาาาาาา




 
 
 

26th May 2011...Today is the day I was waiting for. It is my first day to see "Baseball game" at the staduim.  I remembered first time I saw the game on TV in Thailand and I thought it would be nice if I had a chance to see in the staduim at once,but I never thought it will never happened.

My husband promised to take me once since last year because I missed the game which my English teacher took my class mate to watched in Wilminton. We went to North Dakota in the same date of the game.

We met my husband 's friends at the meeting point in a parking lot there about noon and had lunch together. The groups of people met there too and brought food to eat together. The game started at 13.05 so after luch we walked into the staduim. I was excited and worried if they allowed me to take my DSLR camera into the studuim. On the night before the game, I searched on the internet and found someone said they did not allowed the camera changealbe lens (they assum that is professinal camera) and someone said depends on the staduim and person who checking at the entrance. I also searched which lens was good to take baseball game. I brought my telephoto lens 75-300 mm. which the longest lenghth I have.

I got in fine , and was really excited when see many people and big staduim..WoW!

We sat on the top of staduim at the point the batter was. I was happy because I know how to take good photos now so I got many good photos. Click here to see more photos.

On the way back home I was thank you my husband again to took me to the game. It was fun and excited even I do not understand the game . My English teacher taught us in the class last year but I did not remeber. This year we are going again and he teaches again. I think when am understand the game it will so much fun.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
Thank you for visiting my blog.

No comments: