Saturday, February 25, 2012

มื้อกลางวันบ้านพี่ดา...Lunch@Da's home

22 กุมภาพันธ์ 2555...ภาพนี้พริกกะปิ มะเขือชุบไข่ทอดที่เฟสบุ๊คของพี่ดาเป็นเหตุให้ขับรี่ไปบ้านพี่ดา เกือบชั่วโมง เพื่อการนี้โดยเฉพาะ ไปถึงไม่มีมะเขือชุบไข่ แต่ก็ไม่เป็นไร ยังมีของอร่อยพี่ดาทำไว้รอ พี่ดาบอกว่าหิ้วท้องรอ ถ้าไม่มาละก็ เป็นเรื่องแน่

หลังจากหม่ำกันเสร็จ นั่งพัก เม้าท์กันไป พอหายจุก สองคนสะพายกล้องกันเดินดุ่มๆ ไปสวนสาธารณะใกล้บ้านพี่ดา แต่อยู่กันได้ไม่นานเพราะพระอาทิตย์ลับฟ้าซะแล้ว ขากลับมืดตื้อ โอ้ทเลี้ยวผิดไปวนอีก 20 นาทีแนะ รถก็เยอะ และแล้วก็ถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ


Feb 22.2012...I saw a photo of food which my friend post on facebook that made me decided to visited her in this aftertoon. YES! I intented to have lunch with her. She was really hungry but still waited for me to get there. She also made a delicious dessert " Sweet potato stream in sugar syrub." After, lunch we so full. We talked for awhile before walked to the park close to her house.

We stayed in the park until dark and walked back to her home. I headed home but I did a wrong turn that wasted 20 minutes to turn back in the right way. Finally, I got home fine.

4 comments:

YU said...

มันเชื่อมน่ากินเนอะ

โอ้ท@Oath said...

กินเกลี้ยงเลยล่ะ

Noo said...

น่ากินทุกอย่างเลย

โอ้ท@Oath said...

กินจนแน่นเลยล่ะหนู

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog