Thursday, October 1, 2009

น้ำนมถั่วเหลืองอาหย่อยที่สุดในโลก...The best soy milk...

สืบเนื่องมาจากวันที่ต้มน้ำนมถั่วเขียวพิษ ยังไม่หายข้องใจ ต้องต้มน้ำนมถั่วเหลืองให้สำเร็จ เมื่อวันอังคารพาจูนไปร้านเกาหลี โอ้ทถือโอกาสซื้อ ขนม และเมล็ดถั่วเหลือง มาแก้ตัวใหม่ จัดการแช่น้ำ 1 คืน แต่เจงๆ ทิ้งไว้ซะ 2 คืนแน่ะTongue out ขี้เกียจซะ 1 วัน เช้านี้ตื่นแต่ 6.24 กลับไปนอนต่อ แต่อนอนไม่หลับ ล้างหน้า แปรงฟันลงมาถักหมวกนิตติ้งต่อนิดนึง แล้วนึกอยากทำนมถั่วเหลือง จัดการซะเลย ไม่อยากจะบอกว่าดีใจมากขนาดไหน พูดซ้ำแล้วซ้ำอีก จนนกพูดว่า "แกเป็นไรมากป่าว" ...ฮ่าฮ่า ก็แหม น้ำนมถั่วเหลืองหม้อที่อร่อยที่สุดในโลก บีบคั้นน้ำ และต้มเองกะมือเลยทีเดียวเชียว ดีใจมากๆ ในที่สุดก็ทำน้ำนมถั่วเหลืองได้สำเร็จ ไม่มีอาการใดๆ สำแดง แบบนี้ทำได้บ่อยๆๆๆ เลย ปลื้มๆๆๆๆๆParty





It is continue from last time I made milk with green bean but made my stomachache so bad. I went to Korean grocery store with friend on Tuesday then bought a pack soy bean for make soy milk again with the right bean .





I got up really early today and can not back to sleep so I did a bit knitting and went to the kitchen for soy milk. WoW! I made "soy milk" really good. I did not add sugar in the big pot but add in a glass. I think it is good for everyone who does not sweet or who likes sweet.





I was really happy becauwe I can made soy milk and the taste is the best...HaHa. Blend soy milk with little water


boil :




เสร็จแล้วใส่แก้ว ร้อนๆ เติมน้ำตาลตามชอบ


No comments:

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog