Photo took @ Nigara Falls July 1,2011


เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

Sunday, January 10, 2010

หมวกฟ้าสลับขาวลายตั้ง Knittig blue and white strip hat

รื้อหมวกสีฟ้าลายเปียมาทำใหม่สลับสีขาว ยังไม่เคยทำสีสลับมาก่อน แต่เคยมั่วแทรกสีในหมวกใบเขียวที่ทำให้เพื่อนมาแล้วเล็กน้อย มาใบนี้สลับทั้งใบเลย ทำแล้วไม่ยากแฮะ ได้ออกมาแบบนี้ ยังไม่พอ เย็บผ้าบุด้านในเข้าไปจะช่วยให้ไม่คันเพราะตัวเองแพ้ไหม แถมอุ่นมากขี้นอีกด้วย แต่ปรากฏว่าหมวกใบนี้ได้ส่งให้เพื่อนที่เพิ่งมาอเมริกาได้ไม่นานเป็นของขวัญปีใหม่ไปเรียบร้อยแล้ว เพื่อนบอกว่าใส่อยู่ประจำเชียว นายแบบหน้าเดิม จมูกหายไปแต่ก็ยังหล่ออยู่จ้า

I wanted to make a hat knit with many colors but I haver never knit before so I started with 2 colors like this one. It did not difficult as I thought but easy and fun.










I also sew fleece inside a hat to make warmer when wear it.

No comments: