My photo
Newark, DE, United States
คนธรรมดาคนหนึ่ง ชีวิตราบเรียบ พูดมากหาสาระได้น้อยแต่ฮา แถมชอบพีมพัมกับตัวเองบ่อยๆๆ แต่ไม่ได้บ้านะจะบอกให้ เข้าใกล้ได้จ่ะไม่กัดแน่นอน!
A simple person ,like to talk and sometimes humble with myself. I am not crazy but funny.Do not worry to come close to me,I will not bite!
โอ้ทเป็นคนตัวเล็ก ๆ อวบ ๆ ที่ไม่มีสาระสักเท่าไร ชีวิติเรียบง่าย ไม่ฟุ้งเฟ้อ ฟุ่มเฟือย ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด เชื่อในความคิดของตัวเอง ในขณะเดียวกันก็รับฟังผู้อื่นด้วย เมื่อตัดสินใจก้าวขาออกจากบ้านมาซะไกลมาก ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เคยรู้ก็ได้รู้ ไม่เคยทำก็ได้ทำ เทคโนโลยีก้าวไกล ช่วยให้สามารถสื่อสารติดต่อสื่อสารกันได้ทั่วโลก รวมถึงระหว่างโอ้ทและพ่อ แม่ น้อง ๆ ด้วยเช่นกัน

เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog

Monday, January 4, 2010

ทำสบู่ครั้งที่สาม soap 3rd

กลับจากนอร์ธดาโกต้า วันรุ่งขี้นก็จัดการทำสบู่ซะเลย ทุกอย่างเหมือนเดิมเพียงเติมนมเย็นเข้าไป ปรากฎว่า สบู่เบสที่ละลายจับตัวเป็นก้อนในบัดดล โอ๊ะ เอาละซิ ทำไงล่ะ ใส่ไมโครเวฟ หลายรอบแล้ว ก็ไม่ละลาย ช่างละกัน คนๆๆๆๆ เติมสี กลิ่น เมล็ดบลูเบอรี่เข้าไป เทใส่พิม เหนียวเชียว จับเป็นก้อน ก็ปล่อยทั้งก้อนนี่ล่ะ ทิ่งไว้คืนนึงดูผล... คืนนึงผ่านไปปรากฏว่าสบู่ไม่แข็งแฮะ คิดๆๆๆๆ แก้ไงดีหว่า ....แล้วก็ไปดูวิธีทำของพี่แตงไทยว่าทำไงได้บ้าง เอานี่ล่ะ ตักสบู่ข้นใส่ถ้วยเติมน้ำบี้สบู่ให้เละๆๆๆ ทิ้งค้างไว้ 1 คืน วันต่อมาใส่ไมโครเวฟอีกก็ไม่ละลาย ใส่กะทะตั้งไฟซะเลย เป็นไงล่ะ เหลวเป็นน้ำสมใจ สีเดิมที่ใส่ไว้สีฟ้า เติมสีเหลืองเข้าไปนิดนึงได้สีเขียวอ่อน มีสบู่ชิ้นเล็กๆ ที่ตัดไว้ใส่ก้นพิมแต่แรกติดอยู่เล็กน้อย เติมเมล็ดบลูเบอรี่เข้าไปอีก แล้วเทใส่พิม ทิ้งไว้สักครึ่งชั่วโมง อ้าว ตกตะกอนแฮะ สบู่กะน้ำแยกตัวกันซะงั้น ทำไง คนๆๆๆๆให้เข้ากันอีกที คราวนี้แป้บเดียวจับตัวแข็งขี้น ทิ้งไว้อีก 1 คน ยังนิ่มเหมือนเจลลี่ เอาออกจากพิมก็ยังนิ่ม ไม่ตัดดีกว่าเอาใส่พิมทิ้งไว้อีกคืน ยังนิ่มอยู่ จนวันนี้วันที่ 3 แล้วก็ยังนิ่ม ถ้ายังไม่แข็งก็คงจะตัดใช้แบบนิ่มๆ นี่ล่ะ เพราะสบู่พิมนี้กลิ่นหอมๆๆๆๆๆ แล้วจะทำใหม่ต่อไป ตั้งใจจะทำสบู่ขมิ้นอีกเพราะตอนนี้ใช้ที่ทำครั้งก่อน หอมมาก แถมขมิ้นไม่เลอะผนัง พื้นห้องน้ำเหมือนใช้ผงด้วย แถมผิวยังสวยเหมือนเดิม...อิอิ มาดูหน้าตาสบู่เจลลี่กันดีกว่า(ก็มันไม่แข็งเลยเรียกเจลลี่ซะเลย) ปล.ไม่ได้ถ่ายรูปตอนทำรอบแรกไว้ให้ดู อับอายกับความผิดพลาด...ฮ่าฮ่า After back from North Dakota I started making soap again. This time I added cold milk into base soap after microwave but it seemed something wrong because base soap melt sticky and did not melt again. I decided to put all sticky soap in a pan and heat on the stove. Yeah! It worked. Sticky soap melt to liquid, so I added color,scent and bluberry seed then pour into a mold. It was surprise soap did not dry hard but solf like jelly even I left it for 3 nights. Anyway , it does not a big deal for me because I like smell so much. I will cut this soap and use later and also start making new.


ส่วนผสมตกไปที่ก้น เอาออกจากพิมเป็นแบบนี้ ยังไม่ได้ตัด All ingredient stay in the bottom.

ตัดเป็นก้อนพร้อมใช้ เอาไปใช้แล้วสบู่นิ่มมากๆๆๆ ทำให้ได้ความคิดทำเป็นครีมใช้ดีกว่าเป็นก้อน


บี้สบู่ให้เหนียว ไม่ต้องเปิดไฟจ่ะ



ตัดใส่กระปุก โอ้ทใช้กระปุกรีไซเคิล ส่งให้เพื่อนๆๆใช้กัน




กระปุกครีมทาผิว ทำความสะอาดแล้วใช้ประโยชน์ได้ เห็นไหมOpen-mouthed สบู่ชุดนี้หอมมากๆๆๆ มีเมล็ดอโวคาโด้ด้วย

No comments: