Photo took @ Nigara Falls July 1,2011


เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

Thursday, June 9, 2011

แจ๋วแจ่มใสได้ลาภปากหย่อยๆๆส่งถึงบ้าน...Enjoy eating after work

9 มิ.ย 2554...วันนี้ไปทำงาน ตื่นส่งมิสเตอร์ตามปรกติ แล้วกลับไปนอนต่อเพราะเมื่อคืนนอนซะดึกมากกกกกกก (เช้าของวันใหม่) เพราะมัวแต่จัดระเบียบรูปที่ไปถ่ายมาเมื่อวาน  ตั้งโทรศัพท์ปลุก 10.40 น จัดการตัวเองเรียบร้อย หม่ำๆๆ ให้ท้องอิ่มก่อนจะได้มีแรงทำงานคล่อง  มีเวลา 5 นาทีก่อนออกปฎิบัติการ งั้นเหมือนเดิม เอาหน้ากระด้งออกไปบานรับแดดหลังบ้านดีกว่า

9th June 2011...Today after I ready for work still had 5 minutes before left home so I went out on the deck and took photos of my fat face as usual.

ก่อนไปทำงาน เอาหน้ากระด้งบานๆๆ รับแดด

กลับถึงบ้าน จัดการอุ่นปู กับ บะจ่าง อภินันทนาการจากเพื่อน ดร.สาวชาวไต้หวัน เพื่อน ดร.บิ๋มนั่นเอง สบายใจเลยเพราะมิสเตอร์เมินๆๆๆ จัดการคนเดียวเต็มที่ หมดภายใน 30 นาทีก่อนไปเรียนภาษาอังกฤษตอนค่ำ...พุงกางไปเรียนว่างั้น

After work I warm up crabs and BaZhang  which Jalin (Bim's roommate) gave me. I ate all of them because my husband he did not like to eat . Good for me :-) I ate everything in 30 munites before went to ESL class. So quick!

2 comments:

YU said...

โห กินคนเดียวเลยเหรอโอ้ท วานนี้เจอปูม้าแช่แข็ง แพ็คนึงมีหกตัวมั้ง แพ็คละห้าเหรียญกว่า แต่ไม่ได้ซื้อมาหรอก ยอมอด

โอ้ท@Oath said...

ช่ายยยยยยยยยยย กิน คนเดียวเลย อิอิ เมื่อวานโอ้ทเห็นที่ฟาร์มเมอร์มาร์เก๊ตมีแพคหกตัวแต่ไม่ซื้อเพราะไม่อยากทำ รอกินฟรีแบบนี้ดีกว่า