Photo took @ Nigara Falls July 1,2011


เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

Wednesday, August 17, 2011

โอ้ทเครียดบ้างไหม? ..Am I ever upset or stress?

เพื่อนๆ หลายคน ถามคำถามนี้ เพราะภาพโอ้ทที่เผยแพร่ร้อยทั้งร้อยเป็นหน้าตาสดใส ร่าเริง หัวเราะ บ๊องส์ ต๊องส์ สื่อถึงความสุข สนุกสนานตลอดเวลา

คำตอบคือ มีซิ โอ้ทก็เป็นมนุษย์คนหนึ่งที่มีต่อมความรู้สึกครบถ้วน แต่เมื่อเครียด เมื่อทุกข์ ภาพเหล่านี้จะเอาออกเผยแพร่ให้ชาวโลกทุกข์ไปด้วยทำไม แต่ละคนมีเรื่องเครียด เรืืองทุกข์มากพอแล้ว โอ้ทอยากแบ่งปันความสุข รอยยิ้มและหวังว่าภาพเหล่านั้นของโอ้ทจะทำให้ หลายๆๆคน หรือบางคนมีรอยยิ้มบ้าง ดีกว่าเน่อะ อะไรที่ทำให้เศร้า เครียด ทุกข์ เก็บใส่ถุงดำไว้ เอาไว้คุยกับคนที่รู้ไส้รู้ตับเท่านั้นเพียงพอแล้วล่ะ ไม่ต้องถึงกับประกาศให้ชาวโลกรู้ เพราะไม่ใช่ชาวโลกทุกคนจะให้กำลังใจ แต่ยังมีชาวโลกอีกกลุ่มที่จะคอยสมน้ำหน้า คอยมองในทางลบ แล้วอีกอย่างสิ่งที่เป็นจุดด้อย โอ้ทจะเอามาบอกไต๋ให้คนอื่นรู้ทำไมล่ะ สู้นำเสนอสิ่งที่ดูแล้ว พิศมัยดีกว่านะจ่ะ จะบอกให้เด้....

ภาพตัวเองถ่ายได้ทุกวันไม่มีเบื่อ และยังถ่ายสิ่งต่างๆๆรอบตัว ไปเรื่อยเฉื่อย เก็บวันเวลาเอาไว้ดู เมื่อเวลาผ่านไป ยังสามารถย้อนความรู้สึกในวันเวลาที่ผ่านไปแล้วเหล่านั้นกลับมาได้เสมอ เมื่อเรามองดูภาพๆๆ หนึ่ง ในภาพๆนั้น มีความรู้สึกดีๆๆซ่อนไว้ ให้ได้รับรู้และระลึกถึงเสมอ

 

Many friends of mine asked "if I ever upset or stress? because they always see my photos with big smile and happy.

My answer is "YES" of course. I am a simple human who has emotinal but I love to make people happy better than upset. Everyone has enough upset and stress on thier own so if I can make them even little happy and smile I would love to.
Many friends of mine ask "are you never upset or stressed?" Because they always see photos of me wearing a big happy smile.

My upset or stress will keep or through out to someone who knows me really well which not many people. I do not see the result why I could let world knew and upset with me and also I do not want to let anyone see my weak.

I believe there are people with encoragement and negative thinking  when I show my weak I must prepare to accept  both feedback so the best just keep it with me and talk with just someone who knew me so well.

I hope me photos with smile and happy will make people who loook at them happy too. I love to make people happy.


I take photos of myself everyday never bored and also take photos of everything around. The photos tell something and also feeling. Everytime I look at the photos they tell stories and feeling which hiden in them.

...................................................................................
Below is correcting version from my teacher:


Many friends of mine ask "are you never upset or stressed?" Because they always see photos of me wearing a big happy smile.

My answer is "Yes" of course.I am a simple human who has emotions, but I love making people happy better than being upset. Everyone has enough to be upset and stressed about on their own, so if I can make them even a little happy and smile, I would love to.

 When I am upset or stressed I keep it to myself, though the few people who know me well can sometimes see and feel it. I do not feel that letting all the world know of my stressed and upset feelings is a good thing and I don't like others to see me as weak.

I believe that there are people with encouragement or negative thinking and when I show my weakness I must be prepared to hear feedback from both, so I prefer to keep things to myself and talk with someone who knows me well.
 
I hope that photos of me happy and smiling will make people happy too! I love to make people happy!
 
I take photos of myself and everything around me, every day. I am never bored. The photos tell something and show feelings. Every time I look at the photos, they tell stories and feelings that are hidden in them.

4 comments:

Anonymous said...

เออ ก็จริงนะ เขียนของตัวเองเสร็จก็อดกลับมาคิดไม่ได้เลยว่า สมควรไหมที่เขียนออกไป

โอ้ท@Oath said...

ใครมาเยี่ยมน๊า ไม่ลงชื่อด้วย เป็นปริศนาอีกแระ ขอบคุณค่ะ

Anonymous said...

ยังติดตาม blog ของพี่อยุ่นะ/atom

โอ้ท@Oath said...

ขอบใจจ่ะ อะตอม แล้วตัวไม่อัพของตัวเหรอ