Wednesday, August 31, 2011

พาพี่ดาไปวอชิงตันดีซี...I took my friend "DA" visited Washington DC as her first time




19 สิงหาคม 2554... วันนี้มีนัดพาสาวอวบขาวไปเที่ยววอชิงตันดีซี เป็นครั้งแรกของพี่ดา แต่ครั้งที่เท่าไรของโอ้ทจำไม่ได้แล้ว แต่ไปกี่ครั้งก็ยังเที่ยวไม่ทั่ว เพราะจำทางเดินไม่ได้สักที เดินมั่วไปมั่วมา

นัดพี่ดาไว้ว่าจะออกจากบ้าน 8 โมง ไปถึงบ้านพี่ดาราว 9โมง จัดแจงแต่งองค์งามๆๆ มาแดงแจ๊ดเลยวันนี้ ขับรถออกไปยังสลึมสลืออยู่เลย ไปถึงบ้านพี่ดาตามเวลา แต่แหมๆๆๆ คุณสาวอวบขาวของเราแต่งตัวไม่โดนใจ ฝากข้อความไว้ที่เฟสบุ๊คแล้วนะว่าเค้าจะใส่แดง ตัวต้องแรงๆๆ เพราะสถานที่ ที่เราจะไปส่วนมากสีขาว ต้องเอาสีเสื้อผ้าตัดไว้ สาวอวบขาวตอบมาว่า ไม่เห็นข้อความ งั้นไปเลยให้ว่อง เปลี่ยนๆๆๆ... เมื่อสาวอวบขาวพี่ดาของเราเปลียนเครื่องทรงเรียบร้อย สองสาวพากันมุ่งหน้าสู่จุดหมายปลายทาง...
พี่ดาทำเสบียงมาหม่ำระหว่างทางด้วย อร่อยมากๆๆ
My friend made lunch for us so we ate while we were on the road. So good!

ยูเอสแคปปิตอล
US Capital

ใช้เวลาราวสองชั่วโมงครึ่ง หาที่จอดใกล้กับตีกยูเอสแคปปิตอล ได้ที่ดีล่ะ แต่ไม่แน่ใจว่าจะโดนลากหรือเปล่าเพราะมีป้ายบอกว่าเป็นที่จอดเฉพาะผู้ได้รับอนุญาต มีสติกเกอร์ให้จอด ไม่ได้การต้องสอบถามเพื่อความอยู่รอดของลุงหมึก(ฮอนด้าซิวิคสีดำ) เห็นเจ้าหน้าที่อยู่ใกล้ๆๆ ถามไถ่ได้ว่า รอบๆๆบริเวณนี้ทั้งหมดเป็นลานจอดสำหรับ...(จำไม่ได้ว่าสังกัดอะไร) ต้องมีใบอนุญาต แต่ยูไม่ต้องกังวลเพราะเจ้าหน้าที่จะมาเช็คตอนเช้าเท่านั้นตอนนี้ไม่มีใครมาลากรถยูไป งั้นเราขอชั่วโมงเดียวไปถ่ายรูปตึกยูเอสแคปปิตอล แล้วจะรีบกลับมา สองสาวรีบทำกิจให้เสร็จ เดินไป ชักภาพกันไป ไม่หวั่นต่อพระอาทิตย์อันร้อนแรง



19th Aug 2011... I offerred to take my friend "Da" visit Washington DC as she mention before, that she never been there . I picked her up at her place at 9am. and headed to Washington DC.

From her house took about 3 hours til we got there .The first place we would like to visit was U.S capital then I  looked for closer parking lot.

Yeah! I found the place, but there were signs around said permission parking only. I saw many casr did not have permit ticket in the cars ,but I did not want my car tow then I looked around if anyone in charge around. There was a person on duty there. He said noboby tow my car at this time for sure because normally a person in charge will check in the morning. I told him that we wanted an hour only. Well, we went to US capital , took many photos and came back to the car in an hour and moved to other area.



จากยูเอสแคปปิตอล ตั้งใจจะไปเดินให้ทั่วอนุสรณ์สถานต่างๆๆ ได้แก่ อนุสาวรีย์วอชิงตัน  เจฟเฟอสัน  ลินคอน  และ ใกล้ๆๆรอบบริเวณนั้นถ้ามีเวลา แต่คงไม่ได้ไปบริเวณสมิธโทเนียนแน่ๆๆ

ขับรถไปจอดที่ลานจอดรถเดิมทีเคยจอดเมื่อเทศกาลซากุระ สองสาว(งาม) พากันเดินมุ่งหน้าหาสุขาสวรรค์ก่อนอื่นใด เพราะทำนบน้ำกำลังจะพัง...ก๊ากกกกกกก


จำได้ว่าเทศกาลซากุระจะมีตู้ห้องน้ำตั้งอยู่มากมาย แต่วันนี้ไม่มีเลย มุ่งหน้าไปเจฟเฟอสันก่อน ถ่ายรูปไปตลอดทาง เข้าไปถาม รปภ จุดใต้ตำตอ ตาถั่วกันทั้งคู่ (สวยแต่เซ่อ..โดนอีก) ป้ายอยู่ด้านหลังเรานี่เอง รปภ ช่างคุยถามไถ่ว่ามาจากไหนกัน บ้านเกิดของเรา แล้วโมเมว่าเป็นคนท้องถิ่นเราซะด้วยนะ





เจฟเฟอสัน เมมโมเรียล
Jefferson Memorial







ถามหาสุขาอยู่หนใด สองหนุ่มนี้ล่ะ



อากาศร้อนมา ได้ไอติมแท่งชื่นใจ



สามล้อ
 รถบริการชมรอบเมือง (ติดต่อยังไงที่ไหน โอ้ทไม่ได้หาข้อมูล เพราะไม่ได้คิดจะใช้บริการ แต่ถ้ามีโอกาสอยากจะใช้บริการเหมือนกัน)

รถใครไม่รู้ พี่ดาชอบ กำลังยืนถ่ายรูปกันอยู่เจ้าของกลับมาพอดี
เห็นเราชอบรถเขาเลยอาสาถ่ายรูปให้เราเลยได้ภาพดูโอ้คู่รถมาหนึ่งภาพ
Somebody's car in the parking lot. My friend liked it.

เจ้าของรถอาสาถ่ายรูปคู่ให้ ได้ภาพนี้มา
This photo took by the car's owner who came back while
 I was taking my friend's photo with the car so he offerred to take a photo for us.
แฟรงคลิน ดี โรสเวลท์ เมมโมเรียล (ดูจากหนังสือมาจ่ะ)
Franklin D. Foosevelt Memorial



ไม่รู้ว่านี้คือรูปปั้นรำลีกถึงอะไร แต่จำได้ว่าไปมาคราวก่อนเห็นคนยืนถ่ายรูปกันเยอะ
ครั้งเลยเลยถ่ายบ้าง
 I do not know what are these statue. I saw many people took photos since
I came other times so I did this time too.



จากเจฟเฟอร์สันเดินถ่ายรูปกันรอบนอกอีกสักพัก ตกลงกันว่าจะเดินไปลินคอนที่เห็นอยู่ไกลๆๆ เดินไปได้นิด โอ้ทตัดสินใจย้อนกลับไปเอารถขับไปจอดริมถนนที่จอดได้แล้วเดินใกล้นิดนึงดีกว่าขากลับต้องเดินย้อนกลับไปเอารถไกล  และเป็นการตัดสินใจที่ถูกเพราะขากลับถ้าไม่เอารถมาจอดใกล้ๆๆ เดินกันไประยะทางเท่าเดิมเท่ากับเราเดินกันสองเท่า มีหวังถึงรถค่ำแน่ๆๆ

We drove from Jefferson Memorail and parked beside the street closed to Lincoln Memorail and walked through Lincoln Momorial. We spent time at Lincoln Memorail until 5 pm. then we agreed to go home.

ลินคอน เมมโมเรียล
Lincoln Memorial


การเดินทางครั้งนี้ยังไม่จบ มีระทีกเล็กน้อยเนื่องจากน้ำมันใกล้จะหมด ไฟเตือนแล้ว ทำไงๆๆ ความผิดคนขับเต็มๆ ดันลืมเติมน้ำมัน ทั้งๆที่ตั้งใจไว้ว่ามาถึงดีซีต้องเติมน้ำมันเป็นสิ่งแรก ลืมสนิทเลย ไม่ได้มองดูไฟเตือน ฝนก็ตก รถก็ติด กดจีพีเอสให้หาปั้มน้ำมันใกล้ที่สุด จีพีเอสบอกให้เลี้ยวซ้าย ตลอดเวลา แต่ประกอบกับเป็นช่วงเวลาห้ามเลี้ยวพอดี แหมๆๆ ช่างโชคเข้าข้างจริงๆๆ ฝนก็เทกระหน่ำซ้ำเติมกันมา กดจีพีเอสใหม่ สองครั้ง สามครั้ง ฝนก็กระหน่ำมองถนนแทบไม่เห็น ขับวนหาปั้มร่วมชั่วโมงในที่สุดก็เจอ สาวอวบขาว ร้องบอกด้วยความดีใจขณะติดไฟรอสัญญาณเลี้ยวซ้าย ว่า ปั้มอยู่โน่นไง (ขวามือสุด ต้องตีข้าม สี่เลนส์) ฝนก็ตกหนักมองแทบไม่เห็น รถก็เยอะ แต่แล้วก็เป็นจังหวะ โชเฟอร์ขี้ลืมเลี้ยวป้าบบบบบบบบ เข้าขวาปุ้บ เลี้ยวเข้าปั้ม ลองไปเติมน้ำมัน กางร่มแล้ว ยังเปียกเพราะลมพัดกระหน่ำร่มเอาไม่อยู่...

สรุปว่า เดินทางกลับบ้านโดยสวัสดิภาพ ถึงบ้านสี่ทุ่ม แต่ทั้งหมดทั้งมวลดีใจที่พี่ดาสนุก ถ้ามีโอกาสจะพาไปเที่ยวต่อนะค่ะ เพราะยังมีอีกหลายที่ไม่ได้ไป

Our journy did not finish yet but there was something exciting...grrrrrrrrrrrrrr .I forgot to fill the gas and the indicator already show...OMG.  That time traffic was bad and also heavy rain. I set GPS looked for gas station first but unfortunately the GPS told " turn left" all the time  but that time was NO TURN...grrrrrrrrrrrr

I set the GPS three or four times not sure . We found the gas station after an hour. The GPS told to turn left but my friend said gas station in our front in the right. OH man!  I changed from the last left lane to the last right  lane during heavy rain and many cars. Well, I did it.  I fill the gas with the umbrella but still get wet because of the wind blew the rain to me.

Finally,  we got back home safe at 10 pm. Anyway , my friend was fun and happy that made me happy too. If I have a chance would love to take her again to visit the places we did not go yet on this day.






2 comments:

dadalove said...

หนุกจังเลยคร้า คอมเฟริ์ม เป็นไกด์พาลูกทัวร์เที่ยวได้แล้วนะ มีทุกรสชาติเลยละ

โอ้ท@Oath said...

ดีใจนะค่ะที่สนุก แต่ว่าเป็นไกด์ได้เฉพาะลูกทัวร์กันเอง ไปกับลูกทัวร์ที่ต้องรู้ข้อมูลด้วย ไม่รอดค่ะ เพราะนอกจากไม่รู้เส้นทางแล้ว ไม่รู้ประวัติอีกต่างหาก ฮ่าฮ่า

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog