Sunday, January 12, 2014

ไหม้ Burn

12 มกราคม 2557

วันนี้ดูหนังรอบ เที่ยงห้าสิบ เรื่อง โลน เซอไวเวอร์ Lone survivor แปลว่า รอดคนเดียว ป้าโอ้ทสั่งไก่ทอดไม่มีกระดูกกับ มันฝรั่งทอดนั่งกินในโรงหนัง อร่อยจังฮู้ ^_^

กลับถึงบ้านขยันอีกแล้ว...จัดการหั่นกุนเชียง สองห่อ (สิบท่อน) ใส่เตาอบไว้ จะได้เก็บไว้กินหลังเลิกเรียนสัปดาห์หน้า ป้าโอ้ทเรียนครึ่งวันทุกวัน  เมื่อเอากุนเชียงใส่เตาอบ แล้วขึ้นไปจัดหนังสือบนบ้าน 


โอยโหย๋! ลืมกุนเชียง อดกัน เกรียม แข็งเป๊ก มิสเตอร์บอกว่า " อะไรเนี่ย ถ่านเหรอ" สรุปว่า ทิ้งเทถาด ต้องเพิ่งอาหารหลักง่ายๆ "ไข่ต้ม" ดีนะ มีปลากรอบพี่สาให้มาอีกหนึ่งถุง




Jan 12 2014

Our movie this afternoon was " Lone survivor" was good.
At home, I broil sweet Thai sausages  and went up stairs organize book shelves.

OMG! I forgot my sausages. Mister said" What is this? Charcoal?"
I end up with boiled eggs for my lunch at school next week and crunchy tiny fish from a friend.

No comments:

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog