Saturday, January 18, 2014

สัปดาห์แรก ของนักเรียนป้าโอ้ท First week Spring 2014 Jan 13-17

คืนวันก่อนเปิดเรียน ป้าโอ้ทนอนไม่ค่อยหลับ ตื่นทุกหนึ่งชั่วโมง ตื่นเต้นน่ะซิ จะได้ไปโรงเรียนต่างประเทศครั้งแรก จะเจออะไรบ้าง? จะมีเพื่อนรุ่นเดียวกันไหม? จะพูดรู้เรื่องไหม? จะฟังครูเข้าใจไหม? บลา บลา นี่ล่ะทำให้นอนไม่ค่อยหลับ


วันจันทร์ที่ 13 มค 57 ...ตื้ดดดดดดดดดดดดด นาฬิกาปลุกดัง เวลา 5:48น. อ้าว! ตั้งไว้ หกโมง ปลุกเร็วจัง แต่ไหนๆ ก็นอนไม่หลับ ลุกเร็วมีเวลาหุงข้าว เตรียมเสบียง อาบน้ำ แต่งตัว ไอหยา! ป้าโอ้ทติดกระดุมกางเกงไม่ถึง ห่างเท่าฝ่ามือเลย เอาอีกตัวมาซิ เหมือนกันเลย จะใส่ยีนส์ไปเป็นวัยรุ่น อดกัน แต่งตัวเรียบร้อย ลงมาในครัวจัดเสบียงตัวเอง เตรียมเสบียงของมิสเตอร์ใส่ถุงพร้อมวางไว้ในตู้เย็น แล้วออกจากบ้าน แต่...น้ำแข็งเกาะกระจกรถ เอ้า! ขูดๆ กว่าจะได้สตาร์ทก็ปาเข้าไป 7:30น. สายแน่ๆ วันแรก หนาวก็หนาว ป้าโอ้ทใส่เสื้อแจ๊คเก็ตแล้วหนึ่งตัว หยิบเสื้อโค้ทอีกหนึ่งตัวติดรถไว้เผื่อ กันลืมหยิบผ้าพันคอ เส้นทางจากบ้านรถค่อนข้างเยอะ แต่เมื่อพ้นมาได้สัก 10 นาทีเข้าถนนอีกสาย รถน้อย ถึงไม่มี ขับสบาย ไม่ต้องกังวลอะไร แต่ต้องอยู่ในความเร็วกำหนดอีก เส้ันทางที่ใช้ง่ายมากเพราะขับตรงอย่างเดียว จีพีเอสให้เลี้ยวเข้าเส้นทางด่วน ป้าโอ้ทไม่ไปเพราะไม่อยากเสียเงิน มีทางเลี่ยง ใช้ทางเลี่ยงดีกว่า ระยะเวลาไม่ต่างกันเพราะถนนโล่ง ป้าโอ้ทถึงโรงเรียน เลี้ยวเข้าลานจอดหน้าตึกที่เรียนสบายๆ เพราะเรียนเช้า นักเรียนคงน้อย รถยังไม่เยอะ สรุปว่า มาก่อนเวลาตั้ง สิบนาที มีนักเรียนอยู่ในห้อง สอง สามคนเอง เรียนน้อยกว่าที่ป้าโอ้ทคิดไว้มาก เพราะป้าโอ้ทนึกไปถึงรามฯ ที่ต้องแย่งกัน ไปสาย ก็ออกมานอกห้องเลยที่เดียว เรียนวิชาพื้นฐานตึกทั้งตึก ทุกชั้นกันไปเลย แต่ที่นี่ผิดคาด เลิกเรียนวันนี้ต้องไปปฎิบัติหน้าที่แจ๋วต่อ กลับถึงบ้านทำอาหารให้มิสเตอร์ แล้วป้าโอ้ทก็ปวดหัวมาก พยายามข่มตานอนให้หลับอย่างทรมาน คงเพราะใส่เสื้อไม่อุ่นพอตอนไปเรียนแน่ๆ เพราะเอาเสื้อโค้ทไปด้วยแต่ไม่ใส่ อยู่ในรถ


วันอังคารที่ 14 มค 57...ฝนตกพรำๆ ออกจากบ้านราว 7:15น. แวะส่งของไปรษณีย์ก่อน ขายของได้ในอีเบย์ เยๆ ฝนตกพรำๆ ตลอดทางจนถึงโรงเรียนเลย วันนี้มีเรียนสองวิชา ดีที่เรียนห้องเดิมไม่ต้องเปลียน เลิกเรียนแวะวอลล์มาร์ทสักประเดี๋ยว อยู่ใกล้โรงเรียนนี่เอง ป้าโอ้ทหม่ำกลางวันในรถที่ลานจอดวอลล์มาร์ทนี่ล่ะ ส่งภาพอาหารไปในไลน์มิสเตอร์ ปรากฎว่ากลับถึงบ้าน มิสเตอร์ถาม" ที่โรงเรียนไม่มีโรงอาหารเหรอ ถึงกินในรถ" ^_^ มีแต่เรียนเสร็จแล้วไม่ได้ทำอะไรต่อ เลยกลับมาที่รถ กินเสร็จแล้วกลับบ้าน ยังไม่มีเพื่อนด้วยแหละ ยังไม่ไปสำรวจโรงอาหาร เดินผ่านแว่บๆเท่านั้น


วันพุธที่ 15 มค 57...เช้านี้ตื่นมางัวเงีย ง่วงจัง เพราะเมื่อคืนนอนซะเกือบเที่ยงคืน มัวแต่นั่ง งม ว่าเวบโรงเรียนใช้อย่างไรอยู่น่ะซิ โอโห หมอก หนาจัง มองถนนไม่เห็นเลย ครั้งแรกที่ป้าโอ้ทขับรถฝ่าหมอกหนา ระยะไกลด้วย ค่อยๆขับไปช้าๆ นึกว่าจะถึงโรงเรียนสาย แต่ไม่สาย ถึงเวลาเข้าเรียนพอดี มีเพื่อนนั่งอยู่หนึ่งคน เพื่อนบอกนึกว่าย้ายห้องเรียนกัน แต่ปรากฎว่า ครูมาสายกว่า (มีโน๊ตแจ้งไว้บนกระดาน)

วันพฤหัสบดีที่ 16 มค 57...วันนี้ท้องฟ้าแจ่มใส แต่ยังหนาวอยู่นะ ก่อนไปโรงเรียนแวะส่งของไปรษณีย์ ขายของได้อีกแล้ว เยๆ วันนี้ ลมพัดอ่อนๆ สายๆ หิมะตกซะงั้นแหละ ตกตอนกำลังเรียนกันอยู่ แป๊บเดียวหยุดแล้ว วันนี้กลับบ้านพักผ่อนได้เพราะไม่มีการบ้านต้องส่งพรุ่งนี้ ป้าโอ้ทนอนดูทีวีกับมิสเตอร์ได้สองเรื่อง ก่อนขึ้นนอน

วันศุกร์ที่ 17 มค 57...โหย๋ ทำไมวันนี้ถึงได้หนาวแบบนี้ล่ะ ดูเทอร์โมมิเตอร์ 24ฟาเรนไฮต์ ต้องใส่เต็มยศเลยวันนี้ หมวก ผ้าพันคอ ถุงมือ ที่ครอบหู เปิดประตูออกไป ลมพัดอ่อนๆ ยังไม่พอ น้ำแข็งเกาะยอดหญ้า เกาะทุกสิ่ง ต้องขูดกระจกรถก่อน หนาวก็หนาว อี๋ยยยยย ป้าโอ้ทสตาร์ทเครื่อง หวังจะให้น้ำแข็งละลาย จะได้ขูดง่ายๆ ปรากฎว่า สตาร์ทเครื่องยนต์แต่ดันไม่เปิดฮีตเตอร์ เฮ้อ! ป้าเอ้ย ป้า

สัปดาห์แรกทั้งสัปดาห์คุณครูแนะนำเนื้อหาที่จะเรียนกัน หนังสือ และ สิ่งที่ต้องใช้ แนะนำตัวกันเล็กน้อย และ เล่นเกมส์ เทอมนี้ป้าโอ้ทเรียน สี่วิชา กับคุณครู สาม ท่าน

  *วิชาแกรมม่า กับ วิชาการฟังและการพูด คุณครูคนเดียว อายุย่าง 25 หน้าตาดี ทำให้ป้าโอ้ทกระชุ่มกระชวย ^_^ นักเรียนทั้งหมด 15 คน เรียน 4 วัน ต่อสัปดาห์ สัปดาห์นี้นักเรียนไปเรียน ไม่ถึง 10 คน
*วิชาการฟังและการพูด ทั้งหมดกี่คนไม่ได้ถาม แต่ไม่น่าเกิน 15 คน นักเรียนไปเรียนกันเกือบเต็มห้อง

* วิชาการอ่าน คุณครูผู้ใหญ่กว่าป้าโอ้ท ผู้หญิงใจดี อารมณ์ขัน ท่าทางจะสอนสนุก ป้าโอ้ทถามหลังเลิกเรียนก่อนกลับบ้าน คุณครูอธิบายให้จนเข้าใจ วิชาการอ่าน นักเรียนทั้งชั้น 12 คน วันแรกไปเรียนกัน 11 คน

*วิชาการเขียน คุณครูอาจจะอายุมากกว่านิดหน่อย ยังสาวและสวย ท่าทางสอนไม่น่าเบื่อ วิชานี้ป้าโอ้ทชอบที่ไม่มีหนังสือ ไม่ต้องถือหนัก และเวลาเขียนเข้าไปเขียนในห้องคอมพิวเตอร์ คุณครูให้เปิดเวบดิกชันนารี่ได้ นักเรียนทั้งหมด 8 คนเท่านั้น และเป็นวิชาที่เรียนวันเดียวต่อสัปดาห์ ใช้เวลา 4 ชั่วโมงกันเลย แต่ป้าโอ้ทรู้สึกเวลาผ่านไปเร็วมากๆ คุณครูพูดรวดเดียว และป้าโอ้ทต้องตั้งใจฟังด้วย เพราะถ้าหลุดไปนิดเดียว ไม่รู้เรื่องแล้ว

  ห้องเรียนทุกห้อง มีเครื่องฉายต่อกับคอมพิวเตอร์ พร้อมลำโพง ไว้ให้คุณครู มีอินเตอร์เนต เปิดเวบสอนได้

อ่อ! ป้าโอ้ทลืมเล่าว่า วันแรกป้าโอ้ทถามครูที่สอนการฟัง ถ้าเข้าไปนั่งเรียนไม่เอาเกรดจะได้ไหม ครูให้ป้าโอ้ทไปถาม ผอ.ฝ่ายภาษาอังกฤษ หลังเลิกเรียนวันนั้นป้าโอ้ทไปพบ ผอ. และ ผอ.บอกให้เรียนเอาเกรดด้วย พร้อมกับเขียนใบเพิ่มวิชาให้ป้าโอ้ทเอาไปลงทะเบียน มีลายเซ็นต์ ผอ.ฝ่ายภาษาอังกฤษมาแบบนี้แล้ว ได้เพิ่มวิชาเรียบร้อย เพราะตอนลงทะเบียนครั้งแรก ลงไม่ได้วิชานี้ล่ะ (เล่าไว้แล้ววันลงทะเบียน)

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปอย่างรวดเร็ว การบ้านป้าโอ้ทมีทุกวัน ป้าโอ้ทต้องเรียนเพิ่มเองด้วยการหาความหมายของศัพท์ และอ่านทบทวน เพราะในห้องมีน้องคนหนึง เก่งมาก ครูถามส่วนใหญ่ตอบได้ ทำให้ป้าโอ้ทต้องดันตัวเอง แต่ครูไม่ค่อยถามป้าโอ้ทมาก เพราะป้าโอ้ทจะถามครูซะมาก ^_^


หนึ่งสัปดาห์ป้าโอ้ทรู้สึกชอบ และดีใจที่ตัดสินใจเลือกเรียนที่นี่ ปฎิบัติเยอะกว่านั่งจดๆ และ เรียน อ่านเองในหนังสือ มีเพื่อนบางคนที่เรียนมาแล้ว สอบไม่ผาน เรียนซ้ำ บอกว่าครูคนก่อนสอนไม่ดี ป้าโอ้ทขอให้เจอแต่ครูสอนดีๆ เพี้ยง

My first semester in Spring 2014 was started first day in Jan 13,2014.

The night before I was really worried that cause me did not sleep well. I woke up everyone hour for whole night until the clock alarm.

I prepared my lunch and also for Mister then ready to go to school. The road was not busy. I got school 10 minutes before class. I parked at the parking in front of the building which few car that time.
Whole semester I study ESL : Advance Grammar and communication, Advance Reading, Advance Writing and Advance Listening and speaking with three teachers.


The end of the first week, I felt happy that I made the right decision to study here. About study, I have no problem with understanding both teachers and friends but I need to learn harder by myself at home with vocabulary because other students seem to know more than me. It is easier for study when know the meaning of words.

No comments:

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog