Photo took @ Nigara Falls July 1,2011


เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

Saturday, March 21, 2009

ME #1

Wed 17th Nov 08

It is a big changing in my life ,since I married  a foreign man , I have to moved from home to the USA. I do not know what is waiting for me.Well, I was telling myself 'Do not give up' ,but I have to be strong and patient.

My husband and I are totally difference . He is quiet but I am talkative. I always smile but his face stay still as usual. Some of my friends said his face only one mood in every emotional.

 I like to do activities with people but he does not. Anyway, we get along really well .
My speaking annoy him sometimes ,but it is not a big deal.He gives me everything I want which he can afford.

It was 1 year and half since we knew each other. He went to Thailand met me in person .A year later, we married and applied for my visa. It was  1.5 years processing that so long.

It was 4 years until I left Thailand.

Now , time to learn married life , difference culture and also cold weather....eeew!!

We were in Maxican resturant with Nok and Bim.





Early winter in the deck at our back yard.

Outside really cold but always smile.

No comments: