Photo took @ Nigara Falls July 1,2011


เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

Monday, July 27, 2009

สร้อยข้อมือ Beading #1 Bracelace

เมื่อเช้าหลังจากดารินไปทำงานก็จัดแจงตั้งหน้าตั้งตาร้อยสร้อยข้อมือ ซื้อุปกรณ์ร้อยลูกปัดมานานหลายเดือนไม่ได้ทำซะทีจนวันนี้ตั้งใจว่ายังไงต้องทำให้ได้เพราะสร้อยข้อมือเส้นที่ใส่อยู่เปื่อยจนจะขาดอยู่แล้ว จัดแจงเลือกเชือกสีชมพู และเอาหินจากสร้อยหินที่แม่ให้มาซึ่งขาดนานแล้วมาร้อยรวมกันด้วย ยังมีอีกเส้นเป็นหินทรายซึ่งก็ชอบมากๆ แต่เม็ดหินจะใหญ่ใส่เข้าด้วยกันคงไม่สวย เอาละเริ่มร้อยๆๆๆ เปิดหนังสือเมคร่าเม่ 2 เล่มที่ซื้อมาด้วยที่กรุงเทพฯ แต่ไม่ได้ช่วยอะไรมากนักเพราะขี้เกียจดู ใช้ความรู้เดิมๆ สมัยเรียน ป.5 เคยถักอะไรสักอย่างจำไม่ได้แล้ว เป็นเชือกในวิชา การงานพื้นฐานอาชีพ ซึ่งครูดุมากซะด้วย และประกอบกับความรู้ตอนเรียน มหาวิทยาลัยปีแรกๆ สมัยนั้นวัยรุ่นฮิตใส่เชือกถักกัน ก็ไปดูคนเขาถักตามร้านจนจำมาถักใส่เองได้ จะเสียเงินซื้อทำไมละ เราเองก็ศิลปินมั่วๆ ได้เหมือนกัน ใช้เองยังไงก็เก๋



This morning I spent time after my husband left home to work with bracelace beading. I told myself last night " Tomorrow I must finish new bracelace". I bought material for beading many months ago but never touch until this morning. I used the stone which the bracelace my mothere gave me added in the one I ware everyday until it almost tare. The books did not help me with tie the knot because I lazy to follow the direction. Lucky, I was making the knot when in school for many, many years agao .When I was in University, a fashion knot bracelace really popular that made me learn from looked at sellers at stores how to make until can make myself. Why have to buy when I can do...haha.



No comments: