Wednesday, July 22, 2009

ผ้าไทยกระโปรงลายสก๊อต Thai fabric_Skirt

เพื่อนคนไทยสาวข้างบ้าน (อันที่จริงต้องขับรถไปอีก 30 นาที) เห็นกระโปรงผ้าไทยที่เคยทำให้ญาติแล้วนึกได้ว่าตัวก็มีผ้าอยู่ 1 ผืน บอกว่าอยากให้เย็บให้บ้าง เราก็ชอบอยู่แล้ว ผ่านไป 1 เดือนเพื่อนก็ยังหาผ้าไม่เจอ จนเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาเพื่อนเอาผ้ามาให้ เราก็ไม่รีรอ วันรุ่งขี้นจัดการบรรเลงแต่เช้า ทำไปคิดแบบไป แต่จะได้ป่าวน๊า? และแล้วก็สำเร็จเสร็จออกมาได้ตอนบ่าย 3 โมง ใช้เวลากระโปรงตัวนี้ 7 ชั่วโมง รีบบึ่งไปหาเพื่อนเพื่อเอาผลงานไปโชว์ ....เพื่อนชอบมากๆ แถมขอให้ทำให้ลูกสาวตัวน้อยอีกด้วย กระโปรงรูดเอว ระบาย 2 ชั้น หวานๆ เท่ห์จ้า (ทุกชิ้นงานต้องผ่านการแสดงแบบก่อนออกวางจำหน่ายจ่ายแจกเจ้าค่ะ)

Jay is one of my Thai friends who lives in Delaware. She had some Thai fabric but had not done anything with it yet, so I offered to sew something for her. She preferred a skirt. I got the fabric on Sunday and finished on Monday evening. It took 7 hours for this skirt. I drove to her house that evening to show her the skirt. She loved it and asked me to make one for her little daughter.

No comments:

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog