Photo took @ Nigara Falls July 1,2011


เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

Wednesday, July 22, 2009

ผ้าไทยกางเกง2แบบ Thai fabric_short pants 2 styles



I planned to go to the pottery studio this afternoon and wanted to finish some Thai fabric short pants and take them to give to an American friend there because she asked me to make them a month ago. I finally did not go to the studio because I could not finish them by 1pm. I finished both pairs about 3pm, but it was too late. I am going to the studio tomorrow with the lovely short pants. I hope she loves them and maybe I will make some money...Tongue out


ตั้งหน้าตั้งตาเย็บกางเกงตั้งแต่เช้าแล้ว เพราะอยากจะเอาไปให้เพื่อนสาวชาวมะกันที่สตูดิโอปั้น เขาเห็นโอ้ทใส่แล้วอยากได้บ้าง เลยบอกว่าได้เลย จัดให้นะจ่ะ เขาว่าจะจ่ายใหด้วย วันนี้บ่ายตั้งใจว่าจะไปสตูดิโอปั้นแต่ปรากฎว่าทำกางเกงเสร็จปาไปบ่าย 3 โมงกว่า เย็นไปซะแล้วเพราะจะกลับมาทำอาหารเย็นให้ท่านเจ้าบ้านไม่ทันนะซิ เอาเป็นพรุ่งนี้ค่อยไปละกัน มาชมผลงานกันดีกว่าน่ะจ่ะ ทำเสร็จแล้วชอบมากๆ ตอนเอาผ้ามาปะติดปะต่อไม่ได้คิดว่าจะเข้ากันหรือเปล่า หยิบมามั่วๆ แต่พอเสร็จแล้ว อือ! ดูดีเหมือนกันแฮะ แพทเทิร์นก็ทำวิธีที่เคยทำทุกครั้ง เอากางเกงที่ใส่นั่นละมาทาบบนกระดาษหนังสือพิมพ์แล้วตัด



เห็นพุงพุ้ยของนาง(แบบ)อวบ ไมต้องแอบขำนะค่ะ ขำกันดังๆ ไปได้ตามสบายเลย


เมื่อเสร็จตัวที่1 ก็มีตัวที่ 2 ตามมาติดๆ เสร็จแล้วก็อยากจะทำอีกให้ได้สัก 4-5 ตัว เผื่อจะขายได้หมดเลย ว่าจะขายสักตัวละ 20 ดอลล่าร์ ไม่รู้จะแพงไปป่าวน๊า? แต่กางเกางยีนส์ขาสั้นก็ตัวละ 20 ดอลล่าร์กว่าแน่ะ แล้วนี่ผ้าหาที่นี่ไม่ได้ด้วยน่าจะได้ ตัวนี้จะสดใสไฉไลกว่าตัวที่1 ตอนแรกจะติดกระเป๋าด้วย วาดแบบกระดาษไว้แล้ว เย็บไปเย็บมาดันลืม เลยตามเลย กว่าจะทำตัวนี้เสร็จ ใช้วิชานินจาหลายชั้น เพราะทำเป็นแบบต่อด้านบน แต่ตัวเองดันลืมว่าจะทำต่อ ไม่ได้ตัดผ้าไว้ก่อน ประกอบตัวกางเกงเสร็จ อ้าว! ไหงตัวมันสั้นแบบนี้ ต่อผ้าไปแล้วลองใส่ รั้งเป้าเชียว ไม่ได้การณ์ เอาไงดี คิดๆๆๆ แล้วก็ปะติดผ้าต่อขอบขึ้นมาอีกชิ้น ก่อนต่อชิ้นพับส่วนที่โชว์ด้านในตอนผูก สรุปว่า ได้มาแบบนี้จ้า

1 comment:

thuchanok shop said...

สวยดีเจ้ ขอสักตัว อิอิ