Photo took @ Nigara Falls July 1,2011


เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

Monday, November 9, 2009

เซอร์ไพรส์ที่1 วันเกิด 37 ปี 37th Bday surprise #1

5 พฤศจิกายน 2552



ตามปกติกลุ่มเพื่อนเรียนภาษาอังกฤษที่โบสถ์จะมีกิจกรรมนอกห้องเรียนทุกวันพฤหัส และสัปดาห์ที่แล้วโอ้ทได้รับอีเมล์แจ้งข่าวกิจกรรมตามปกติ โดยนัดกันจะไปทำเกี๊ยวซ่าบ้านซายากะ โดยปกติโอ้ทจะไปร่วมกิจกรรมด้วยเมื่อไปนอกสถานที่เพื่อถ่ายรูปธรรมชาติและภาพสวยๆมากกว่าไปร้านอาหาร หรือบ้านเพื่อน นอกจากจะมีอะไรพิเศษ เช่นวันเกิดเพื่อน ส่งเพื่อน และคราวนี้ก็เหมือนเดิม คิดไว้ว่าไม่ไปตั้งใจจะไปปั้น แต่แล้วก็เอะใจว่ามีอะไรผิดปกติเมื่อได้รับข้อความจากซายากะในเฟสบุ๊คซึ่ง ซายากะไม่เคยเข้ามาคอมเม้นท์ แต่ก็ไม่คิดอะไรมากไปว่าเอะ! ตอบไปว่าหาคนกินใช่ไหมล่ะ ถ้าว่างจะไปก็แล้วกัน เท่านั้นไม่พอ ได้รับอีเมล์มาอีกว่าไปให้ได้น่ะ ฉันต้องการเธองานนี้ เอาล่ะซิ คิดๆๆๆๆๆ มีอะไรหว่า ทำไมน่ะต้องการเราขนาดนี้เลย...ปิ้ง!!! วันเกิดเราแหงมๆๆๆๆ ก็ตอบไปอีกครั้งว่า รู้น่ะว่าจะทำอะไร...อิอิWink



เมื่อถึงวันน้องก้อยโทรมาถามอีกว่าไปหรือเปล่า โอ้ทบอกว่ามีเซอร์ไพรส์พี่ใช่ไหม.....ใช่เลย! น้องก้อยตอบ แต่กว่าจะไปถึงก็เลยเวลานัดไปชั่วโมงกว่า เพราะพานกไปทำธุระก่อนแวะเข้าไป

เพื่อนๆ ทุกคนน่ารักมากๆ ให้ของขวัญ ให้การ์ดแมวเหมียว แถมซายากะทำเค๊กสตรอเบอร์รี่อร่อยที่สุดให้ด้วย ดีใจมากๆ โดยปกติจะไม่ชอบทำวันเกิดตัวเอง ชอบทำให้คนอื่น แต่ชอบรับของขวัญจ้า เพื่อนๆ ญี่ปุ่นพูดภาษาไทยกันน่ารัก " พี่โอ้ท สุกสันต์วันเกิด" (ทำเสียงแบบไม่ชัดกันด้วยน่ะค่ะคุณผู้อ่าน)










5th November 2009


Every Thursday English conversation group has meeting outside the class, and last week I got a usual information email about it. We were going to make Gyoza at Sayaka' s home . Normally I will join the activities when go out side to places I can take photos, so I planned not join with them on last Thursday but I was surprised when got a message from Sayaka asking if I could go to her house on that day. I replied her ..."Do you want someone to eat? if I do not busy will be there".


I got an email from Sayaka again said " I need you"...ummmm! then I was thinking why she need me because normally never keep asking. Ah! I thougt I know...It was my birthday coming. I have got presents and lovey cat picture cards and the most delicous straberry cake (Sayaka bake) .

Normally I do not like the do a birthday party for myself but I like presents. I like to do a birthday party /surprise to anyone else better. I was happy, glad and appreciated them to made my day.





Sayaka baked this cake





cute baby pants from Japan...I asked Maho and Chisato if they find adult size I want it.





No comments: