Photo took @ Nigara Falls July 1,2011


เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

Saturday, November 21, 2009

เด็กหญิงน้ำหวาน ปีเตอร์สัน Little girl "Namwan Peterson"


ได้รับคำเชิญไปงานวันเกิดลูกสาวเพื่อนญี่ปุ่นครบ 1 ปี ตั้งสัปดาห์แล้ว แต่ยังไม่สรุปว่าจะทำอะไรให้น้องดี คิดไว้ก็มี กระโปรง ชุดกระโปรง กางเกง จะใช้ผ้าลายไทยนี่ล่ะเย็บ แล้ววินาทีสุดท้ายก็คิดว่าทำตุ๊กตาดีกว่า ให้เด็กของเล่นดีที่สุด แต่แบบล่ะ ยังไงดี ไม่เคยทำมาก่อนด้วยซิ ทำไงๆๆๆๆ คิดๆๆๆๆ จนถึงวันสุดท้ายก่อนวันงาน เฮ้อ! เอาล่ะ ลงมือ ทำไปง่ายๆ ใช้ผ้าที่มีอยู่แล้ว วาดตุ๊กตาหนมปังชิ้นเดียวมีแขนขากางออก 2 ชิ้น เย็บติดกัน เหลือช่องใส่ใยสังเคราะห์บนหัว เย็บเสร็จกลับด้านยัดใย ตั้งใจทำตัวแบน แต่ไม่แฟบ ยัดพอแล้ว จับเย็บปิดด้านบน แล้วมานึกต่อว่าจะทำชุดยังไงดีน้อ...ใส่เอี้ยมให้น้องละกัน ทำๆๆๆๆ อ้าว ม้นไม่ออกมาเป็นเอี้ยมแฮะ...ไม่เป็นไรเย็บติดกะตัวไปเลย ถักโครเชท์เป็นกระโปรงย้วยๆ ละกัน....ทำๆๆๆๆ อ้าว มันไม่ได้แฮะ ใหญ่ไป ทำไงดีล่ะ .. จัดไปจัดมา เออ! แบบนี้เข้าท่า เย็บเป็นเสื้อแขนระบายซะเลย แล้วถักโครเชท์กระโปรงต่อ ...อีกแล้ว มันดูไม่สวยเลย เย็บติดชิ้นบนซะเลย...ว้าว! และแล้วก็ได้ล่ะ น้องน้ำหวานเกิดแล้ว... แต่ยังดูโล่งๆ น่ะ ใส่สร้อยให้ซะหน่อย ใส่หมวก ถักเปีย แล้วใส่ตา จมูก ปาก....ปิ้ง ใช้ได้ ใส่รองเท้าด้วย พร้อมไปออกงานล่ะ (19 พ.ย52)
I made a doll for my Japanese friend's daughter 1 yr. old 's birthday in a night. It was my 1st doll. I made it by imagination..LOL. I name her " Namwan".
ด้านหน้า
Front

ด้านหลัง
Back








No comments: