My photo
Newark, DE, United States
คนธรรมดาคนหนึ่ง ชีวิตราบเรียบ พูดมากหาสาระได้น้อยแต่ฮา แถมชอบพีมพัมกับตัวเองบ่อยๆๆ แต่ไม่ได้บ้านะจะบอกให้ เข้าใกล้ได้จ่ะไม่กัดแน่นอน!
A simple person ,like to talk and sometimes humble with myself. I am not crazy but funny.Do not worry to come close to me,I will not bite!
โอ้ทเป็นคนตัวเล็ก ๆ อวบ ๆ ที่ไม่มีสาระสักเท่าไร ชีวิติเรียบง่าย ไม่ฟุ้งเฟ้อ ฟุ่มเฟือย ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด เชื่อในความคิดของตัวเอง ในขณะเดียวกันก็รับฟังผู้อื่นด้วย เมื่อตัดสินใจก้าวขาออกจากบ้านมาซะไกลมาก ๆ ทุกสิ่งทุกอย่างไม่เคยรู้ก็ได้รู้ ไม่เคยทำก็ได้ทำ เทคโนโลยีก้าวไกล ช่วยให้สามารถสื่อสารติดต่อสื่อสารกันได้ทั่วโลก รวมถึงระหว่างโอ้ทและพ่อ แม่ น้อง ๆ ด้วยเช่นกัน

เรื่องราวที่เขียนในบล๊อกเป็นประสบการณ์ และชิวิตประจำวันของโอ้ทเอง ตั้งแต่อยู่แผ่นดินบ้านเกิด จนย้ายมาไกลม๊ากมาก ด้วยเหตุที่หลงหนุ่มตาใสคุยกันคนภาษา คนละสัญชาติ เขียนไว้ให้ทางบ้านได้รู้ความเคลื่อนไหว เขียนไว้เป็นบันทีก เก็บไว้อ่านย้อนหลังเมื่อวันเวลาผ่านไป ซึ่งเอากลับมาไม่ได้ หากสิ่งที่เขียนไว้จะเป็นประโยชน์กับบางคน หรือหลายๆ คนด้วยก็ดีใจ


โอ้ทไม่ได้เขียนเรียงตามวันนะค่ะ เหตุการณ์ก่อน-หลัง สลับกันไปมา เรื่องไหนภาพน้อยเขียนเร็ว เรื่องไหนภาพเยอะ เขียนแล้วเก็บไว้ใส่ภาพตามหลังทำให้ตีพิมพ์ช้าไป...ด้วยประการนี้ละจ้า



The stories in this blog are the true experiences of everyday life from a regular person, "Me". I have written since I lived in Thailand and have continued to write since that I moved away from Thailand and married a man who is totally different from myself in almost every way. I write the blog so I can share my everyday life with my family in Thailand and also to record my memories because nobody can bring back time that has passed but my writing can. If my writing can help anyone as reference information it is good.


My post do not in order by the date because I have pictures do not finish organizing so I wrote the stories and save as daft then will public when I added the photos so the stories with less photos always public first.

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog

Sunday, November 29, 2009

หมวกสีหวานฐานเกลียว Hat

เสร็จอีกใบล่ะ ใบนี้สีหวานเพราะคนสั่งทำเปลี่ยนใจจากสีเรียบๆ คงเห็นหมวกของลูกสาวหวานสดใสละซิท่า...ฮ่าฮ่า ใบนี้แก้ตัวเนื่องจากใบที่ส่งไปให้พี่หนึ่งเล็กไปใส่ไม่สบาย เลยกลายเป็นว่าลูกสาวเหมาหมด คุณแม่เลยมะมีซิงานนี้ ทำอย่างด่วนหลังจากคุยโทรศัพท์กับพี่หนึ่งเสร็จภายใน 1 วันและส่งไปวันรุ่งขึ้น ป่านนี้น่าจะได้แล้วเพราะส่งไปตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้ว แบบจำมาจากที่เคยเห็นในห้างๆ ไม่รู้หรอกว่าทำยังไงเพราะไม่มีแพทเทิร์น แต่เคยถามเพื่อนที่ทำเก่งกว่าบอกว่าถักตรงก่อนแล้วเอามาเย็บกลมแล้วถักต่อเป็นหมวก จัดให้ซะเลย ออกมาแบบนี้จ้า

I finished one more knitting hat with sweet colors. I made it for friend in South Carolina who asked me to make for her daughters and herself but a hat for her does not fit OK. She requested for sweet color for a new hat then I made it for her with Pink and Blue.

I did not have a pattern to make this hat but I remember the design I saw in a shop. I asked a freind who is knit better than me about how to do with a bottom part.

เริ่มด้วยนิตเป็นเส้นตรงก่อน
I started with straight knitting piece.




จากนั้น เย็บเป็นวงกลมแล้วสอดห่วงใส่ไม้นิตวงกลม จะใช้วิธีเกี่ยวห่วงใส่ไม้เลยก็ได้ แต่โอ้ทใช้วิธีเพิ่มห่วงเกี่ยวใส่ใหม่ง่ายกว่าสวยกว่าด้วย โดยใช้เข็มโครเชท์ควักไหมแล้วสอดไม้นิตวงกลมเข้าแต่ละห่วง จะช้านิดหน่อยแต่ออกมาสวยกว่าเกี่ยวห่วงจากชิ้นงานทำแบบนี้
When I have a piece long enough for a head size then sew into a circle and pick stiches into circular needles ready for making a hat.



ผลสำเร็จได้มาหน้าตาแบบนี้

No comments: