Sunday, November 29, 2009

หมวกสีหวานฐานเกลียว Hat

เสร็จอีกใบล่ะ ใบนี้สีหวานเพราะคนสั่งทำเปลี่ยนใจจากสีเรียบๆ คงเห็นหมวกของลูกสาวหวานสดใสละซิท่า...ฮ่าฮ่า ใบนี้แก้ตัวเนื่องจากใบที่ส่งไปให้พี่หนึ่งเล็กไปใส่ไม่สบาย เลยกลายเป็นว่าลูกสาวเหมาหมด คุณแม่เลยมะมีซิงานนี้ ทำอย่างด่วนหลังจากคุยโทรศัพท์กับพี่หนึ่งเสร็จภายใน 1 วันและส่งไปวันรุ่งขึ้น ป่านนี้น่าจะได้แล้วเพราะส่งไปตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้ว แบบจำมาจากที่เคยเห็นในห้างๆ ไม่รู้หรอกว่าทำยังไงเพราะไม่มีแพทเทิร์น แต่เคยถามเพื่อนที่ทำเก่งกว่าบอกว่าถักตรงก่อนแล้วเอามาเย็บกลมแล้วถักต่อเป็นหมวก จัดให้ซะเลย ออกมาแบบนี้จ้า

I finished one more knitting hat with sweet colors. I made it for friend in South Carolina who asked me to make for her daughters and herself but a hat for her does not fit OK. She requested for sweet color for a new hat then I made it for her with Pink and Blue.

I did not have a pattern to make this hat but I remember the design I saw in a shop. I asked a freind who is knit better than me about how to do with a bottom part.

เริ่มด้วยนิตเป็นเส้นตรงก่อน
I started with straight knitting piece.




จากนั้น เย็บเป็นวงกลมแล้วสอดห่วงใส่ไม้นิตวงกลม จะใช้วิธีเกี่ยวห่วงใส่ไม้เลยก็ได้ แต่โอ้ทใช้วิธีเพิ่มห่วงเกี่ยวใส่ใหม่ง่ายกว่าสวยกว่าด้วย โดยใช้เข็มโครเชท์ควักไหมแล้วสอดไม้นิตวงกลมเข้าแต่ละห่วง จะช้านิดหน่อยแต่ออกมาสวยกว่าเกี่ยวห่วงจากชิ้นงานทำแบบนี้
When I have a piece long enough for a head size then sew into a circle and pick stiches into circular needles ready for making a hat.



ผลสำเร็จได้มาหน้าตาแบบนี้

No comments:

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog