Sunday, February 21, 2010

เข็มขัด Belts

ไม่อยากเม้าท์มากมาย อยากเอามาอวดอย่างเดียว..อิอิ แล้วก็ขอเชิญเพื่อนๆ มาติ-ชมด้วยจ้า เส้นนี้ได้ความคิดหลังจากเห็นเพื่อนในเฟสบุ๊คทำให้ลูกสาว ประจวบเหมาะกับกำลังคิดๆๆๆ ว่าจะทำอะไรให้วันเกิดเพื่อนดี เลยได้ออกมาแบบนี้ (เสร็จภายใน 3 ชั่วโมง) รัดไว้โดยผูกเชือกน้อยๆๆ

I got an idea for the belt from a friend in Facebook. I saw her daughter's belts made by her while I was thinking about making something for Nok's birthday. It was really a cute gift.




เส้นนี้ได้แรงหนับหนุนจากน้องคนไทยที่นี่ให้ทำ เพราะน้องเห็นเส้นที่ทำให้ของขวัญเพื่อนสวย เลยทำออกมาอีกเป็นเส้นที่ 2 ด้วยมีจุดประสงค์จะเอาไปออกงานโชว์ งานฝีมือวันที่ 20 เดือนหน้านี้ ถ้ามีคนอุดหนุนก็โชคดีไป เพราะงานแบบนี้ขายได้ราคาดีกว่าตลาดนัดที่เคยไปขายมา ที่สำคัญค่าโต๊ะที่จองไว้ไม่แพงมาก และกำลังทำเส้นที่ 3 ซึ่งคิดแบบได้อีกแบบ รอติดตามผลงานนะค่ะ ปลายทำห่วงคล้องดอกไม้ ปล.ไม่ได้ใส่นางแบบโชว์ เพราะหลังบ้านหิมะหนา ออกไปไม่ไหวค่ะ

I reserved a table for "Craft shows" on 20th March 2010 at fire station not far from home and prepared my stuff for this show. Bim told me to made belts same as the one I made for Nok, so I made it. I also working with difference design blink in my head. Please follow my next project.




No comments:

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog