Friday, February 5, 2010

tie around the neck or without up to you.

5 ก.พ 53...วันนี้ภูมิใจนำเหนอผลงานที่ตั้งใจทำแต่ 8 โมงเช้าจนเสร็จตอนเที่ยง (ทำไว้แล้วครึ่งนึงเมื่อ 2 วันก่อน) ทำไป ออกแบบไป ออกมาตรงลาย ดูไม่ได้เลย จะรื้อทำใหม่เฉพาะลาย รื้อไปแล้ว 1 แถว โอ้ย! ท่าจะงานช้าง เลยตามเลยละกัน ทำๆๆๆ ไป ก็คิดๆๆๆๆ ไป เอาไงดีน๊า..และแล้วก็ปิ้ง เอาดอกไม้ถักที่เก็บไว้มาแปะดูซิ..ว้าว! แจ่มไปเลย แล้วก็ต่อด้วยใส่ยางยืด ถักเปียปิดช่อง ทำสายคล้องคอ ติดกระดุม ออกมาแล้วจ้า ...อยากใส่แบบไหนแล้วแต่คนใส่จะชอบ เกาะอก หรือคล้องคอได้ทั้งนั้น ตัวนี้ทำให้สาวร่างบอบบาง "น้องนก" จ้า


ปล.ไหมเหลือจากผ้าคลุมไหล ทำเสื้อตัวนี้ยังมีเหลืออีกม้วนใหญ่ที่เดียว ผลงานชิ้นต่อไปจะเป็นอะไร ติดตามชมนะจ่ะ ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่แวะมาเยี่ยมชมและให้กำลังใจเสมอมาค่ะ


I pround to show my hot project I have done today. I continue making (started 2 days ago) this morning at 8 and finished at noon. A person I made this top she is tiny and loves fashion then I have to think and design for her happy to wear. I made this top in 2 style wearing either tie around the neck or without. I design a pattern in the middle but it came out bad and I thought to fix by take apart just that part . NO! it does not a good idea then while I was making I kept thinking how to fix it? ...Yepee! I got an idea. I have few crochet flowers , then I pick one suit the most on this top. Is it cute?

PS: I do not have a pattern for this top.


No comments:

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog