Wednesday, February 10, 2010

แกงเลียง..Soup call in Thai "Gang leang"

11ก.พ.53...หิมะตกหนัก ไปไหนไม่ได้ มาหม่ำข้าวร้อนๆๆ กะแกงเลียงกันดีกว่าน่ะ เมื่อวานโทรคุยกะเพื่อน(ฝน)ที่กรุงเทพฯ คนนี้เก่งงานนิตติ้ง โครเชท์ และทำอาหารเป็นเลิศ ก็คนนี้ล่ะที่สอนทำนิตติ้ง ไปตลาดมาเมื่อวันก่อนได้บวบมาฝักใหญ่ๆ นึกอยากกินแกงเลียงแต่ไม่รู้ว่าใส่อะไรบ้าง ซื้อมาก่อน มีบวบ มะเขือเปราะ ดอกกะหล่ำ ใส่มันเท่านี้ล่ะ ใบแมงลักก็ไม่มี ที่นี่ปัญหาใหญ่ ทำพริกแกงเลียงไม่เป็น แล้วได้โทรคุยกับฝนเลยได้โอกาสถามซะ ได้สูตรมาง่ายๆๆ ตำหอมแดง พริกไทยเม็ด พริกแดงแห้ง 1เม็ดพอ ถ้ามีกระชายใส่ด้วยไม่มีไม่ใส่ กุ้งแห้ง กุ้งสดสุก 1 ตัว เท่านี้ก็ได้แล้ว วิธีการก็ต้มน้ำใส่พริกแกง เดือดแล้วใส่กุ้ง ใส่ผัก เสร็จเรียบร้อย



I went to farmer market other day and bought a luffa and Cockroach Berry and also cauliflower to make soup call in Thai “Gang leang”. I asked my friend in Bangkok how to make chilli paste for this soup. Recipe’ for chilli paste. 1 Red onion 1 dry red chilli little seed pepper 1 cook shrimp Beat everything in mortar until blend Boil water with chilli paste until boiled. Add shrimp and vegetables and continue cook until vegetable soft as you like.



ภาพเมื่อวานหลังจากทำเสร็จใหม่ๆ Just done



ภาพเมื่อเช้าค้าง 1 คืน Stay over night


บอกได้คำเดียว “อาหย่อย”

No comments:

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog