Tuesday, January 10, 2012

ป้าโอ้ท-พี่โอ้ท... Antie - sister

วันนี้แต่งหน้าตามโจทย์เพื่อนกลุ่มโต๊ะเครื่องแป้งในเฟสบุ๊ค เครื่องแต่งมีไม่ครบหรอกน่ะ แต่หนุกๆๆ แป้งไม่ได้ใช้ จัดบรอนเซอร์ปัดซะทั่วหน้าออกมาเป็นหน้าสีบรอนซ์ แต่คันคะเยอเชียว มาดูภาพดีกว่า นี่คือตัวปลอม เพราะปกติ แต่งแบบนี้ไม่ไหว หน้าผิวบาง...อิอิ

Today I did make up by the sample from a group . I do not have every pieces cosmetic especialy I do not use press powder so I put bronzer all around my face to make the color look shiny and smooth as same as the sample but I did not think it help. Anyway, I need to take photos very quick because my face started itch. This was "FAKE ME"



หลังจากถ่ายรูป โหลดภาพให้สาวๆๆ สมาชิกในกลุ่มโต๊ะเครื่องแป้งได้ดูผลงานกันแล้ว รีบล้างออกอย่างว่องไว เพราะคันๆๆๆ แล้วจัดการแต่งตามแบบของตัวเอง แบบนี้ล่ะตัวจริง ออกจะเด็กเน่อะ...ฮ่าฮ่า

After took photos of myself and upload to show friends in a group, I immediately cleaned my face because it was itching and did make up again in my simple style. The real me like this...younger than the first version.


ผลของการแต่งหน้าสองแบบ ในวันนี้เกิดอะไรขึ้น ชมๆๆๆ ต่อ...
My 2 difference make up today .








ขอให้มีความสุขทุกคนจ้า
I wish everyone happy and enjoy life.

2 comments:

DaDaLove said...

เข้าใจจัดภาพมาเปรียบเทียบ ผู้ชมได้อารมย์คล้อยตามเลยละนะ แต่แต่งหน้าแบบตัวตนเอง มันใช่โอ็ทละนะ แต่ถ้าต้องการจะแต่งหน้าแบบป้านะ หน้าไม่แก่หรอก ดูคมดี แต่แค่ไม่เหมาะกับเดินถนนทั่วไป น่าจะเหมาะกับการแต่งหน้าออกงานมากกว่านะ

โอ้ท@Oath said...

พูด(เขียน) ได้โดนสุดๆๆ เลยค่ะป้าดา แต่งเข้มก็ต้องแต่งตัวแรงๆๆด้วยเน่อะ แต่โอ้ทไม่แต่งตัวแรง เข้มก็ไม่ไหว หน้าคันคะเยอ เป็นแบบตัวเองดีกว่า ออกจะใสๆๆ (คิดเอง เออเอง) ป้าดาแต่งมาอวดมั้งจิ ป้าดาก็แต่งสวย

เมื่อเราไม่ท้อ ไม่ถอย ตั้งใจ และลงมือ อะไรก็สำเร็จได้สักวัน
แวะมาบ่อยๆ นะค่ะ ขอให้มีความสุข และ มีความรักรอบๆ ตัวทุกคนค่ะ
If we never give up and begin doing, we will succeed. I wish everyone happiness and love, stay around.

เรื่องราว ข้อมูล บทความ ที่เขียนทั้งหมด ที่พื้นที่แห่งนี้เป็นข้อมูลส่วนตัว ตั้งใจเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่านย้อนหลังเพราะไม่ได้เขียนใส่สมุดตั้งแต่มาอเมริกาและเพื่อง่ายต่อทางบ้านที่ประเทศไทยได้เห็นชิวิตความเป็นอยู่ ทั้งเล่าสู่กันฟังถึงสิ่งที่ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส มิได้มีเจตนากระทบกระทั่งบุคคลใดขอขอบคุณเจ้าของบทความ งานเขียน และรวมถึงวิดีโอ ที่มีประโยชน์ได้นำมาอ้างอิงเผยแพร่ไว้ที่นี่ และยินดีต้อนรับทุกคนที่เข้ามาทั้งด้วยความตั้งใจและบ้งเอิญค่ะ

Stories and articles in this blog are my experiences .I would like to share in public. Welcome everyone!

Since I moved to the USA I have not written in a book, I use this space to keep the memories of everything I do and everyone I meet and this makes it simple to update my family in Thailand also.

Thank you to all the writers and people educated in the media who I copied to share this blog